บทที่ 729 เปิดประตูยมโลก

หากให้พูดตามหลักเหตุผลแล้วด้วยบรรยากาศที่หนาวเย็นอันเนื่องมาจากพลังแห่งยมโลกที่มีอยู่หนาแน่นในสระน้ำอเวจี อย่าว่าแต่ผีเสื้อตัวเล็ก ๆ เลย แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญธรรมดาก็อยู่รอดลำบาก ดังนั้นมันจึงแปลกประหลาดเป็นอย่างมากที่มีผีเสื้อปรากฏขึ้นแบบนี้ได้

เมื่อเห็นผีเสื้อสีเทาปรากฏขึ้นแบบนี้ หลิงตู้ฉิงก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เนื่องจากนี่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่า อี้ลั่วเอ๋อได้สำเร็จเคล็ดวิชาผีเสื้อยมโลกเริงระบำไปอีกระดับแล้ว

และในทันทีที่ผีเสื้อปรากฏขึ้น ชายร่างผอมที่ยืนจ้องอี้ลั่วเอ๋ออยู่นานก็อดใจไม่ไหวทันที และพุ่งตัวเข้าไปหาอี้ลั่วเอ๋อที่กำลังแช่ตัวอยู่กลางสระ

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิงตู้ฉิงกลับส่ายหัวด้วยความเหนื่อยใจพร้อมกับเอามือไพล่หลังราวกับเขาไม่เห็นว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

หากเป็นก่อนหน้านี้ หลิงตู้ฉิงคงหยุดชายผู้นี้ไปแล้ว แต่ในตอนนี้เมื่ออี้ลั่วเอ๋อสำเร็จเคล็ดวิชาผีเสื้อยมโลกเริงระบำไปอีกระดับ เขาจึงไม่มีอะไรต้องห่วงอีกต่อไป

และทุกอย่างก็เป็นอย่างที่คาดไว้ ในทันทีที่ชายผู้นี้พุ่งตัวเข้าไปถึงระยะ 100 เมตรก่อนจะถึงตัวอี้ลั่วเอ๋อ ผีเสื้อสีเทาจู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นขวางหน้าชายร่างผอมเอาไว้

ชายร่างผอมแสดงสีหน้าหงุดหงิดและปล่อยฝ่ามือบดขยี้ผีเสื้อจนแหลกเละในทันที จากนั้นเขาก็พุ่งไปหาอี้ลั่วเอ๋อต่อ

ในเวลาเดียวกับที่ชายร่างผอมสังหารผีเสื้อสีเทา อี้ลั่วเอ๋อก็ลืมตาขึ้นตื่นจากภวังค์

เมื่อลืมตาขึ้น นางมองไปที่ชายร่างผอมที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชา จากนั้นนางกระพือปีกรัวและเปลี่ยนพลังแห่งยมโลกอันหนาวเหน็บให้ควบแน่นกลายเป็นผีเสื้อจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ชายร่างผอมในทันที

ชายร่างผอม เมื่อเห็นผีเสื้อจำนวนมหาศาลกำลังพุ่งเข้ามาหา เขาก็รีบถอยกลับทันทีและตะโกนว่า “ข้าไม่มีเจตนาร้ายต่อเจ้า ข้าแค่ต้องการที่จะเป็นคู่บำเพ็ญเพียรของเจ้าเท่านั้น พวกเราทั้งคู่ต่างบ่มเพาะโดยใช้พลังแห่งยมโลกเหมือนกัน หากพวกเรากลายเป็นคู่บำเพ็ญเพียรพวกเราจะยิ่งเกื้อหนุนให้กันและกันไปได้ไกลกว่าเดิม!”

อี้ลั่วเอ๋อพ่นลมออกจมูกด้วยความไม่พอใจและพูดว่า “บอกว่าจะให้ข้าเป็นคู่บำเพ็ญเพียรของเจ้าเนี่ยนะไม่ได้มีเจตนาร้าย? นี่เจ้าคิดว่าเจ้าจะได้ตัวข้าง่ายขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?”

“ลั่วเอ๋อ เหตุผลหลักที่ชายผู้นั้นอยากจะได้เจ้ามาเป็นคู่ครองก็เพราะเขาต้องการใช้เจ้าเป็นช่องทางในการดึงดูดพลังแห่งยมโลกเพื่อนำมาบ่มเพาะ” หลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

“อะไรนะ? นี่เจ้ากล้าคิดจะใช้ข้าเพิ่มระดับการบ่มเพาะของเจ้างั้นเหรอ? เจ้านี่มันสมควรตายสิ้นดี!” อารมณ์ของอี้ลั่วเอ๋อกลายเป็นเดือดดาลในทันที

นางเคยมีความหลังฝังใจอยู่แล้วในตอนที่นางถูกจับมาขายที่อาณาเขตนภาเพื่อให้เป็นของเล่นของเศรษฐี ดังนั้นเมื่อนางรู้ว่าชายร่างผอมผู้นี้ต้องการใช้นางเป็นเครื่องมือในการบ่มเพาะของเขา ซึ่งมันก็ไม่ต่างอะไรกับว่าเขาเห็นนางเป็นของสิ่งหนึ่ง นางจึงรู้สึกถูกจี้ปมและเดือดดาลขึ้นมาในทันที

อี้ลั่วเอ๋อกระพือปีกพุ่งตัวขึ้นจากน้ำในทันที จากนั้นนางเร่งโคจรพลังส่งไปที่เหล่าผีเสื้อสีเทามากขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้เหล่าผีเสื้อตีวงล้อมรอบร่างของชายร่างผอมและบินวนไปรอบ ๆ ราวกับพวกมันกำลังเต้นระบำกันอยู่

เมื่อสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามร้ายแรงถึงชีวิตจากเหล่าผีเสื้อสีเทา ชายร่างผอมจึงรีบโคจรพลังเปิดใช้ทักษะอาณาเขตสวรรค์ล้อมรอบกายตัวเองเพื่อป้องกันการโจมตีใด ๆ ก็ตามที่กำลังจะมาจากเหล่าผีเสื้อสีเทาที่เต้นระบำรอบกายของเขา

ในเวลาเดียวกัน อี้ลั่วเอ๋อก็กระพือปีกไวขึ้นและไวขึ้นส่งผลให้เหล่าผีเสื้อสีเทาเริ่มเปลี่ยนร่างกลายเป็นอักขระโบราณไปทีละตัวสองตัวเรื่อย ๆ

อักขระโบราณเหล่านั้นไม่เพียงลอยไปมาอยู่เฉย ๆ แต่พวกมันกลับเริ่มหลอมรวมกันค่อย ๆ ควบแน่นกันเป็นประตูขนาดใหญ่ ซึ่งมีความสูงราว 3 เมตร

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง เมื่อเห็นประตูนี้เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือประตูที่เชื่อมต่อกับยมโลก ซึ่งมันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่น

เขาสามารถบอกได้ว่า ถ้าหากอี้ลั่วเอ๋อยังคงใช้เคล็ดวิชาผีเสื้อยมโลกเริงระบำต่อไปอีกบานประตูยมโลกจะต้องเปิดออก ซึ่งการเปิดประตูยมโลกนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ดีสักเท่าไหร่

แต่ถึงแม้เขาจะรู้แบบนี้เขาก็ไม่ได้ห้ามนาง เนื่องจากถ้าอี้ลั่วเอ๋อพลาดโอกาสนี้ไป การบ่มเพาะเคล็ดวิชาผีเสื้อยมโลกเริงระบำของนางในอนาคตจะยิ่งมีอุปสรรคมากขึ้นกว่าเดิม

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาจึงคิดที่จะแก้ปัญหาที่ตัวของเขาเองก่อน