บทที่ 731 เหล่าคนตายที่ไม่ยอมลงไปอยู่ยมโลก

อันที่จริงเมื่อครู่หลิงตู้ฉิงรู้สึกขุ่นเคืองอยู่เหมือนกัน แต่ต่อให้เขาจะขุ่นเคืองสักแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์ เพราะเขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้มันไม่เพียงพอที่จะต่อกรชายวัยกลางคนเมื่อครู่

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะทำอะไรกับชายวัยกลางคนผู้นั้นไม่ได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรที่เขาจะระบายความขุ่นเคืองกับหยูหมิงเย่

เมื่อสังหารหยูหมิงเย่เสร็จ หลิงตู้ฉิงก็มองไปที่อักขระสีเขียวและพูดกับอี้ลั่วเอ๋อว่า “ถึงแม้ว่าการรับหน้าที่เป็นทูตนั้นจะมีประโยชน์หลายอย่า งแต่เมื่อถึงเวลาเจ้าอาจจะต้องตัดสินใจทำในสิ่งที่เจ้าไม่อยากจะทำ ดังนั้นตอนนี้เจ้ายังคงไม่จำเป็นต้องสนใจมัน”

“ข้าจะเก็บมันเอาไว้ก่อนและใช้มันสร้างเป็นอาวุธให้กับเจ้าทีหลัง เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะได้สามารถใช้พลังของการเป็นทูตได้ แถมยังไม่ต้องถูกผูกมัดโดยหน้าที่การเป็นทูตอีกต่างหาก นี่คือสิ่งที่เหมาะสมมากที่สุด”

อี้ลั่วเอ๋อหัวเราะและตอบกลับทันที “ถ้าอย่างนั้นข้าขอรบกวนนายท่านเป็นธุระให้ข้าด้วยก็แล้วกัน!”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า จากนั้นเขาใช้พลังของหมิงยู่ควบแน่นพลังแห่งกฎของสวรรค์และโลกจนกลายเป็นรูปร่างเหมือนกล่องและเก็บอักขระสีเขียวเข้าไปในนั้น

หลังจากที่หลิงตู้ฉิงเก็บอักขระสีเขียวเข้าไปเสร็จ อี้ลั่วเอ๋อก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย “นายท่าน ทูตคืออะไร?”

หลิงตู้ฉิงพาอี้ลั่วเอ๋อบินกลับไปหากลุ่มคนของเขาที่รออยู่ และในระหว่างทางเขาก็อธิบายไปด้วยว่า “ทูตก็คือทูตของยมโลก ซึ่งทูตของยมโลกนั้นมีหน้าที่คอยส่งวิญญาณลงไปยังยมโลกเพียงอย่างเดียว ไม่มีสิทธิ์ที่จะพรากชีวิตผู้ใดด้วยตนเอง และแน่นอนว่าถ้าหากใครถูกตัดสินให้ตายแล้ว ถึงแม้ว่าตัวของทูตเองจะไม่อยากส่งวิญญาณของคนผู้นั้น ทูตก็ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เหมือนกัน”

“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่เห็นว่าการเป็นทูตมันจะมีอะไรดีตรงไหนเลย!” อี้ลั่วเอ๋อหัวเราะ

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “ไม่หรอก ข้อดีมันก็มี เมื่อใครก็ตามที่กลายเป็นทูตแล้วคนผู้นั้นจะได้รับการสนับสนุนจากยมโลกอย่างเต็มที่และสามารถยืมพลังจากยมโลกมาใช้ได้ด้วย หรือไม่ในอนาคตหากผู้ที่เป็นทูตตายลงและดวงวิญญาณลงไปอยู่ในยมโลก เขาก็จะได้รับแต่งตั้งหน้าที่สำคัญ ๆ ในยมโลกต่ออีก”

อี้ลั่วเอ๋อพยักหน้า จากนั้นนางแสดงสีหน้าลังเลและถามขึ้นว่า “ว่าแต่นายท่าน ชายผู้นั้นที่เดินออกมาจากประตูยมโลกเป็นใครกัน เขา…ไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหม? ทำไมในตอนที่ข้าเห็นเขา ข้าถึงไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย”

“คนผู้นั้นคือเจ้าแห่งยมโลก” หลิงตู้ฉิงตอบกลับ “ต่อหน้าเขาแล้วเจ้ามีค่าไม่ต่างอะไรกับฝุ่นผง หากเขาต้องการจะควบคุมเจ้า แน่นอนว่าเจ้าคงไม่อาจต่อต้านอะไรได้แน่นอน แต่เมื่อครู่เขาถูกข้าขู่จนกลัวถอยกลับไป ไม่อย่างนั้นเหตุการณ์วันนี้มันคงบานปลายจนกลายเป็นหายนะใหญ่ แต่ถ้าหากจะถามว่าเขาเป็นมนุษย์รึเปล่า ยมโลกนั้นเป็นโลกที่แตกต่างออกไปจากโลกของเรา ที่นั่นเป็นที่อยู่อาศัยของคนตายเพียงอย่างเดียว แต่ไอ้คนผู้นั้นมันไม่ใช่คนตายหรอก คนผู้นั้นมันคือผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่แบบเรา ๆ นี่แหละ!”

ในขณะที่อธิบายจบ หลิงตู้ฉิงก็พาอี้ลั่วเอ๋อกลับมาถึงกลุ่มคนของเขาพอดี ซึ่งในเวลานี้หลิงฟ่างหัวก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน และมองไปที่พูดคนรอบ ๆ ข้างนางด้วยสีหน้ามึนงงและถามขึ้นว่า “พวกท่านบอกว่าเมื่อครู่ข้าถูกฆ่างั้นเหรอ?”

หลิงตู้ฉิงที่เพิ่งมาถึงและได้ยินหลิงฟ่างหัวกำลังถามคนอื่น ๆ ด้วยสีหน้ามึนงง เขาก็เดินเข้ามาและตบไปที่หน้าผากของลูกสาวเขาไม่แรงมากนัก แต่มีเสียงดังแปะพอจะให้ทุกคนได้ยินและมองไปที่นางด้วยสีหน้าขัดใจ

“โอ้ย!” หลิงฟ่างหัวร้องลั่นพร้อมกับเอามือกุมหน้าผากที่มีรอยช้ำนูนเขียวขึ้นมา “ท่านพ่อ ท่านตีข้าทำไมเนี่ย!?”

หลิงตู้ฉิงพ่นลมหายใจ “พ่อเตือนเจ้าแล้วใช่ไหมว่า ‘อย่าหันมามอง อย่าหันมามอง’ แต่เจ้ากลับไม่เชื่อฟังพ่อเลย และเกือบทำให้ตัวเจ้าเองต้องตายเจ้ารู้บ้างไหม? หากเมื่อครู่พ่อช่วยเจ้าไม่ทัน ป่านนี้เจ้าตายลงไปเป็นผีในยมโลกเรียบร้อยแล้วเจ้ารู้รึเปล่า? คนที่เจ้ามองเมื่อครู่นั่นมันคือเจ้าแห่งยมโลกเชียวนะ แค่การมองของมันเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เจ้าลงไปอยู่ในยมโลกกับมันได้แล้ว!”

หลิงฟ่างหัวก้มหน้ามองพื้นพลางลูบหน้าผากที่ยังรู้สึกแสบอยู่ และพึมพำเสียงเบา “ข้าก็แค่มองนิดหน่อยเอง ไม่สิ อันที่จริงมันเป็นเพราะท่านปกป้องข้าไม่ดีต่างหากแล้วตอนนี้ยังมาโทษข้าอีก…”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะด้วยความโมโหและพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้านี่มัน…ฮึ่ม! ช่างเถอะเอาเป็นว่าพ่อยอมรับก็ได้ว่ารอบนี้พ่อปกป้องเจ้าไม่ดีเอง แต่รอบหน้าหากพ่อพูดอะไรเจ้าต้องเชื่อฟังให้มากกว่านี้เจ้าเข้าใจไหม ไม่อย่างนั้นรอบหน้าพ่อจะไม่พาเจ้าไปไหนอีกแล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิงฟ่างหัวทำหน้าซึมและมีน้ำตาคลอเบ้าทันทีและไม่กล้าพูดอะไรต่อ

เมื่อเห็นเช่นนี้หลิงตู้ฉิงก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ และรีบปลอบนางทันที “เอาเถอะ ๆ อย่าเศร้าไปเลย เอาเป็นว่าพ่อขอโทษก็แล้วกัน พ่อให้สัญญาว่าในอนาคตเมื่อเจ้าได้พบกับเจ้าแห่งยมโลกอีกรอบหนึ่ง พ่อจะทำให้เจ้าสามารถระบายความโกรธลงกับเขาได้แน่นอน ตกลงไหม?”