บทที่ 752 สั่งสอนไข่หิน

หลิงตู้ฉิงรู้สึกว่ามันจะเป็นการดีกว่าที่ตัวตนของเขาจะรู้ไปถึงหูของผู้ปกครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์โดยตรง เพื่อที่เขาจะได้ลดความเสี่ยงในการเผชิญหน้ากับราชาปีศาจหกปรารถนาที่งานคัดเลือก

ทางด้านของหลูเหลียง เมื่อเห็นว่าหลิงตู้ฉิงไม่ค่อยจะทุกข์ร้อนในคำเตือนของเขาสักเท่าไหร่ เขาจึงขอตัวกลับในทันที

ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งคู่จะเป็นคู่ค้าที่ดีต่อกัน แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ยังไม่สนิทถึงขั้นเรียกว่าสหาย ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นที่เขาจะต้องเป็นเดือดเป็นร้อนแทนอะไรมากนัก

หลังจากหลูเหลียงจากไป หลิงตู้ฉิงก็วานให้คนของสำนักเงามายาช่วยปล่อยข่าวว่าเนื้อปลาเจ็ดสีที่เขามีอยู่นั้นถูกแลกเปลี่ยนออกไปจนหมดแล้ว เพื่อที่จะได้ไม่มีใครมารบกวนเขาอีกในอนาคต

ทางฝั่งของสำนักเงามายาก็ยอมร่วมมือปล่อยข่าวให้กับหลิงตู้ฉิงเป็นอย่างดี ในขณะเดียวกับที่พวกเขาก็จดจ่อกับวันเวลาที่ค่อย ๆ เข้าใกล้งานคัดเลือกไปทุกขณะด้วยความกังวลใจ เนื่องจากปัญหาของอุลบายังไม่ได้รับการแก้ไขเพราะหลิงฟ่างหัวยังไม่นำเลือดทรราชสวรรค์กลับมาสักที..ไอรีนโนเวล

ในระหว่างที่รอหลิงฟ่างหัวได้เกือบปีและนางยังไม่กลับมา หลิงตู้ฉิงจึงตัดสินใจฆ่าเวลาโดยการนำไข่หินออกมาศึกษา

อันที่จริงก่อนหน้านี้เขาก็พยายามลองใช้ทุกวิธีการกระตุ้นไข่ใบนี้เพื่อดูปฏิกิริยาของมัน แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะเป็นวิธีการไหนมันก็ไม่ได้ผลทั้งหมด

มีอยู่ครั้งหนึ่ง หลิงตู้ฉิงถึงขนาดเอาง้าวเทวะพินาศจำลองขึ้นมาลองฟันมันด้วยซ้ำ แต่ผลที่ได้รับกลับทำให้เขาตื่นตะลึงยิ่งกว่า เนื่องจากแม้แต่ง้าวเทวะพินาศจำลองยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเปลือกไข่ได้เลย สิ่งที่มันทำได้ก็เป็นเพียงทิ้งรอยข่วนจาง ๆ ไว้บนเปลือกไข่ก็เท่านั้น

“นี่มันไข่บ้าอะไรกันแน่?” หลิงตู้ฉิงเริ่มรู้สึกหมดความอดทน “ในเมื่อเจ้ายังดื้อดึงไม่ตอบกลับข้าเลยแบบนี้ เจ้าก็อย่าได้โทษข้าที่จะใช้เพลิงระดับศักดิ์สิทธิ์ย่างเจ้า!”

เมื่อพูดจบ หลิงตู้ฉิงก็หยิบเอากงล้อเบญจธาตุขึ้นมาวางไว้ที่พื้นและโยนไข่หินใบนี้ลงไปตรงช่องที่เขาใช้เก็บเพลิงแรกกำเนิด ซึ่งความรุนแรงของเปลวเพลิงนี้ต่อให้เป็นแค่ประกายเล็ก ๆ ของมันก็มีอำนาจเพียงพอที่จะมอดไหม้ท้องฟ้าหรือทำให้น้ำทั้งมหาสมุทรเดือดได้อย่างสบาย ๆ

เมื่อหลิงตู้ฉิงโยนไข่ลงไปแล้วเขาก็รอดูว่าไข่ใบนี้จะมีปฏิกิริยาตอบกลับอะไรบ้าง

แต่แล้วหลังจากที่เวลาผ่านไปพักใหญ่ แต่ไข่หินก้ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับอะไรเลย หลิงตู้ฉิงจึงออกคำสั่งกับดอกไม้เทวะหยินหยางว่า “หยินหยาง จงใช้พลังหยินหยางสลับคืนและพลังเพลิงศักดิ์สิทธิ์หกหยางของพวกเจ้าย่างไอ้ไข่บ้านี่ให้ข้าที! ข้าไม่เชื่อว่ามันจะสามารถทานทนได้กับพลังของพวกเจ้าที่รวมกับพลังของเพลิงแรกกำเนิด!”

ดอกไม้เทวะหยินหยางและสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ต้นอื่น ๆ ต่างก็มองไปที่ไข่หินประหลาดที่ทนขนาดนี้ด้วยสายตาสงสัยว่ามันคือไข่อะไรกัน?

จากนั้นดอกไม้เทวะหยินหยางก็ใช้พลังหยินหยางสลับคืนและพลังเพลิงศักดิ์สิทธิ์หกหยางของพวกมันปกคลุมไปที่ไข่หิน ซึ่งในคราวนี้เพียงครู่เดียวเท่านั้น ไข่หินก็มีปฏิกิริยากระเด้งกระดอนไปมาพร้อมกับส่งอักขระโบราณบางอย่างลอยออกมาจากเปลือกไข่

“อย่างน้อย ๆ ก็นับได้ว่าเจ้ายังฉลาดอยู่บ้าง!” หลิงตู้ฉิงพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด “หยินหยางพอได้แล้ว มันยอมพวกเราแล้ว!”

อักขระโบราณที่ไข่หินส่งออกมานั้นคือภาษาเต๋าโบราณ ซึ่งถ้าหากไม่ใช่ผู้ที่มีความสามารถสูงพอจะไม่มีวันเข้าใจความหมายของภาษาเต๋าแบบนี้ได้เลย

“แม่น้ำมหาดารามันเป็นสถานที่แบบไหนกัน?” ดอกไม้เทวะหยินหยางถามขึ้น

เมื่อครู่ดอกไม้เทวะหยินหยางก็เห็นอักขระเต๋าที่ไข่หินส่งออกมาและมันก็อ่านออกเช่นกัน ซึ่งทำให้มันได้รู้ว่าไข่หินได้ยอมจำนนต่อหลิงตู้ฉิงเรียบร้อยแล้ว แถมยังบอกสถานที่ซ่อนสุดยอดสมบัติให้กับหลิงตู้ฉิงรู้อีกต่างหาก ซึ่งสถานที่ซ่อนสมบัตินั้นก็คือที่แม่น้ำมหาดารา