บทที่ 756 ผู้อาวุโสสำนักเงามายาตกตะลึง

เมื่อเห็นสีหน้าที่ตกตะลึงปนหดหู่ของอุลบา หลิงตู้ฉิงก็กลั้นขำของตัวเองสุดฤทธิ์

ศิษย์ทึ่มของเขาไม่ได้เข้าใจในคำว่า ‘หยินหยาง’ เลยแม้แต่น้อย ไม่เช่นนั้นเขาก็คงไม่ทำหน้าตกตะลึงขนาดนี้

หลิงตู้ฉิงค่อย ๆ วาดสัญลักษณ์หยินหยางขึ้นในอากาศตรงหน้าอุลบา และพูดว่า “ตอนนี้ร่างกายของเจ้ากลายเป็นเหมือนสัญลักษณ์หยินหยางนี้ ฝั่งสีขาวคือร่างที่ล่องหนหรือก็คือร่างวิญญาณอเวจีของเจ้า ฝั่งสีดำคือร่างกล้ามเนื้อ ส่วนเส้นตรงกลางที่แบ่งแยกสีขาวกับสีดำก็คือสายเลือดทรราชสวรรค์ที่คอยสร้างสมดุลให้กับสายเลือดทั้งหมดของเจ้า”

“ตอนนี้ร่างกายของเจ้าที่ครึ่งหนึ่งล่องหนและอีกครึ่งกลับยังเห็นได้ชัดเจนอยู่เป็นเหมือนกับสัญลักษณ์หยินหยางที่ข้าวาดตอนนี้ที่สีขาวกับสีดำยังเท่ากันอยู่ แต่วิชาหยินหยางโกลาหลผกผันที่ข้าถ่ายทอดให้กับเจ้านั้นมันสามารถทำให้ฝั่งสีดำกลืนกินฝั่งสีขาวได้ ซึ่งก็หมายความว่าร่างกายของเจ้าก็จะกลายเป็นเด่นชัดไปทั้งร่าง หรือเจ้าจะให้ฝั่งสีขาวกลืนกินฝั่งสีดำสลับมาก็ได้ ซึ่งร่างของเจ้าก็จะกลายเป็นวิญญาณที่ล่องหนได้แทน”

“ถ้าหากเจ้าสำเร็จวิชาหยินหยางโกลาหลผกผันและสามารถใช้มันได้อย่างช่ำชองเมื่อไหร่ เจ้าก็จะสามารถควบคุมสายเลือดของเจ้าได้อย่างใจนึกและเมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะกลายเป็นเผ่าไหนก็ได้ไม่ว่าจะเป็น เผ่ามนุษย์หิน ปีศาจยักษ์ หรือ วิญญาณอเวจี”

“และในเวลาต่อสู้หากเจ้าต้องการให้ร่างของเจ้ากลายเป็นวิญญาณและล่องหนหายไป เจ้าก็จะล่องหนหายไป แต่ถ้าเจ้าอยากจะชกหมัดใส่คู่ต่อสู้เจ้าก็แค่เปลี่ยนหมัดของเจ้าเป็นร่างมนุษย์หิน แค่นี้ศัตรูของเจ้าก็ไม่รู้จะรับมือเจ้าแบบไหนแล้ว”

อุลบากระพริบตามองปริบ ๆ ไปที่สัญลักษณ์หยินหยางที่หลิงตู้ฉิงวาดขึ้น จากนั้นเขาครุ่นคิดอยุ่สักพักและจึงลองโคจรวิชาหยินหยางโกลาหลผกผันเพื่อควบคุมสายเลือดของเขาเองอีกรอบ

ในระหว่างที่หลิงตู้ฉิงกำลังมองอุลบาฝึกฝนรอบใหม่อยู่ มี่ไลก็เดินเข้ามา แต่เมื่อนางเห็นสภาพร่างกายของอุลบาที่ประหลาดตาเป็นอย่างมาก นางก็รู้สึกตกตะลึงและถามขึ้น “นี่มันตัวอะไรกัน?”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “นี่คือศิษย์ของข้าเองที่ข้าเพิ่งจะรับมา เขามีสายเลือดของทั้ง วิญญาณอเวจี มนุษย์หินและปีศาจยักษ์ผสมอยู่ในร่าง ซึ่งเป็นสาเหตุให้ในตอนแรกเขาบ่มเพาะไม่ได้ แต่หลังจากที่ข้าแก้ไขปัญหาสายเลือดให้เขาได้แล้ว ร่างกายของเขาก็เลยเป็นแบบนี้”

“ช่างเป็นร่างกายที่แปลกประหลาดอะไรขนาดนี้!” มี่ไลพูดขึ้นหลังจากที่นางหายจากอาการตกตะลึง นางก็สังเกตเห็นแล้วว่าในร่างกายของอุลบามีพลังอะไรสถิตอยู่บ้าง “ข้าคิดว่าหากท่านฟูมฟักเขาดี ๆ แล้วล่ะก็ ในอนาคตเขาจะกลายเป็นตัวตนที่น่ากลัวมากแน่นอน”

“อันที่จริงเจ้ามาได้เวลาพอดีเลย ข้าคิดค้นวิชาที่ชื่อหยินหยางโกลาหลผกผันให้กับเขา ซึ่งมันยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ ข้าอยากให้เจ้าช่วยข้าดูรายละเอียดของวิชาที่ข้าเพิ่งคิดขึ้นให้หน่อยว่ามันควรจะมีตรงไหนต้องเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง เพื่อที่ข้าจะได้ทำให้มันสมบูรณ์ยิ่งขึ้น” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น จากนั้นเขาก็ถ่ายทอดวิชาหยินหยางโกลาหลผกผันให้กับมี่ไลได้รู้

มี่ไลวิเคราะห์อยู่สักพัก จากนั้นนางส่ายหัวและพูดว่า “สามี ข้าขอโทษด้วยจริง ๆ ตอนนี้ในหัวของข้ามีแต่เรื่องแนวคิดอาณาเขตสวรรค์ของข้าเต็มไปหมด จนมันทำให้ข้าคิดเรื่องวิชาของท่านไม่ออกจริง ๆ ข้าเกรงว่าหากข้าฝืนแบ่งความคิดของข้ามาช่วยท่านปรับปรุงวิชาหยินหยางโกลาหลผกผันแล้วล่ะก็ มันอาจจะเป็นผลเสียต่อทั้งวิชาของท่านและอาณาเขตสวรรค์ของข้า”..Aileen-novel

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “ไม่เป็นไร งั้นเอาไว้เจ้าว่างเมื่อไหร่เจ้าค่อยลองคิดก็ได้”

มี่ไลยิ้มและตอบกลับ “อืม ถ้าในอนาคตข้าคิดอะไรออก ข้าจะมาบอกท่าน เอาล่ะตอนนี้ข้าไม่รบกวนเวลาท่านศึกษาศิษย์รักของท่านแล้วจะดีกว่า ข้าขอตัวก่อนล่ะ!”

เมื่อพูดจบ มี่ไลก็เดินออกไป แต่หลังจากนั้นสักพักนางก็พาหลิงฟ่างหัว จ้าวเหมิงลู่ และคนอื่น ๆ มาดูร่างกายอันแปลกประหลาดของอุลบา ซึ่งทุกคนต่างก็ตกตะลึงกับภาพที่เห็นเป็นอย่างมาก

พริบตาเดียวเวลาก็ผ่านไปอีก 2 ปี