บทที่ 767 ราชาเทพมารหกปรารถนาปรากฏกาย

ทันทีที่หลิงตู้ฉิงสังหารปีศาจสวรรค์ ซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้ดูแลการคัดเลือก ท้องฟ้าเหนือจัตุรัสเมืองศักดิ์สิทธิ์ก็แยกออกทันทีพร้อมกับมีปีศาจสวรรค์ร่างยักษ์อีกตนหนึ่งค่อย ๆ เผยตัวออกมาจากรอยแยก

ในเวลาเดียวกับที่ปีศาจสวรรค์ร่างยักษ์ปรากฏกาย ผู้คนทั้งเมืองศักดิ์สิทธิ์ก็รู้สึกราวกับว่าในใจของพวกเขากำลังร้อนรุ่มอยากจะทำตามปราถนาต่าง ๆ ที่อยู่ในใจ

แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกเช่นนี้ พวกเขาก็ยังต่อต้านแรงปรารถนาในใจกันอย่างสุดฤทธิ์ เพราะพวกเขารู้ดีว่าถ้าหากพวกเขาเผลอตัวทำตามที่ใจตัวเองปรารถนาในเวลานี้ มันจะนำพาพวกเขาไปสู่จุดจบของชีวิต

บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่มีขอบเขตเหนือกว่าราชันขึ้นไปหลายคนเมื่อเห็นว่าปีศาจสวรรค์ร่างยักษ์ตนนี้ปรากฏกาย พวกเขาก็รีบบินหนีไปอย่างไม่คิดชีวิตทันที แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ยังคงไม่ไปไหนและพยายามต้านทานความปรารถนาในใจจนสุดกำลัง

ยิ่งมีระดับการบ่มเพาะสูงมากเท่าไหร่ กลิ่นอายของปีศาจสวรรค์ร่างยักษ์ตนนี้ก็ยิ่งส่งผลให้ความปรารถนาของพวกเขาถูกเร้ามากขึ้นเท่านั้น เพราะปีศาจสวรรค์ร่างยักษ์ตนนี้ก็คือ ‘ราชาเทพมารหกปรารถนา’!

หลิงตู้ฉิงรู้สึกจนใจเป็นอย่างมากเพราะตอนนี้แผนการของเขามันพังไม่เป็นท่า ตามที่เขาคำนวณไว้ราชาเทพมารหกปรารถนาไม่ควรจะปรากฏตัวออกมาในตอนนี้เลย มันควรจะเป็นตอนที่ประตูดินแดนศักดิ์สิทธิ์เปิดขึ้นเท่านั้น นางถึงจะปรากฏตัวออกมา

ตามแผนการเดิมของเขาคือ เมื่อประตูดินแดนศักดิ์สิทธิ์เปิดออกเมื่อไหร่ เขาจะรีบหลบไปในทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงการพบเจอกับราชาเทพมารหกปรารถนา

แต่ตอนนี้ในทันทีที่เขาฆ่าปีศาจสวรรค์ที่เป็นผู้ดูแลการคัดเลือก นางกลับปรากฏตัวออกมาเลยซะอย่างนั้น

นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นได้!

ราชาเทพมารหกปรารถนาขมวดคิ้วและถามขึ้น “เจ้าเป็นใครกัน? เจ้าสังหารผู้ชายของข้าเพราะเจ้าต้องการจะแทนที่เขางั้นเหรอ? ไม่สิ เจ้านี่มันดูแปลกจริง ๆ เจ้ามีอีกตัวตนหนึ่งแฝงอยู่ในร่างใช่ไหม? เจ้าวางแผนจะทำอะไร?”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและตอบกลับด้วยสีหน้าจนใจ “เฮ้อ…เป็นข้าเอง!”

หลิงตู้ฉิงรู้ดีว่าถ้าหากราชาเทพมารหกปรารถนาออกมานอกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ระดับการบ่มเพาะของนางจะลดลงเหลือขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นสูงสุด

แต่สิ่งที่ทำให้เขาหนักใจไม่ใช่ระดับการบ่มเพาะของนางเลย แต่มันเป็นเรื่องของทักษะที่นางเชี่ยวชาญต่างหาก

ขนาดราชาเทพมารหกปรารถนาลอยอยู่เฉย ๆ นางยังสามารถทำให้เหล่าผู้คนแทบคลั่งจากความปรารถนาในใจของตนเอง ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยว่าถ้านางใช้ทักษะของนางออกมาอย่างจริงจัง สภาพของเมืองศักดิ์สิทธิ์มันคงเละเทะเกินที่ใครจะสามารถจินตนาการได้

แม้แต่หลิงตู้ฉิงเอง ในเวลานี้สัญลักษณ์หยินหยางในร่างกายของเขาก็หมุนควงอย่างบ้าคลั่งเพื่อรักษาสภาพความปรารถนาของเขา

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงตู้ฉิง ราชาเทพมารหกปรารถนาก็แสดงสีหน้างุนงงเพราะนางเองก็รู้สึกคุ้น ๆ เขาอยู่เหมือนกัน แต่นางก็ยังจำไม่ได้อยู่ดีว่าเขาเป็นใคร

หลิงตู้ฉิง เมื่อเห็นว่าราชาเทพมารหกปรารถนายังคงจำเขาไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนกลิ่นอายของตัวเองให้กลายเป็นเหมือนแบบที่นางคุ้นเคย ซึ่งภาพที่ปรากฏขึ้นก็คือลำแสงสีดำทมิฬที่มาจากจิตสังหารของเขาที่พุ่งขึ้นไปสูงเสียดฟ้า

ราชาเทพมารหกปรารถนา เมื่อเห็นเช่นนี้นางหัวเราะร่าทันที “ที่แท้ก็เจ้านี่เองเจ้าโจรน้อย! ในตอนนั้นเจ้า… ช่างเถอะ ๆ เอาเรื่องที่เจ้าสังหารผู้ชายของข้าดีกว่า ในเมื่อเจ้าสังหารเขาไปแล้ว ดังนั้นเจ้าต้องชดใช้ให้กับข้าโดยการที่นับจากนี้เจ้าจะต้องมาอยู่กับข้าแทนเขา!”

เมื่อพูดจบกลิ่นอายของราชาเทพมารหกปรารถนาที่ปลดปล่อยออกมาก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ส่งผลให้ผู้เชี่ยวชาญที่กำลังดูอยู่ยิ่งแสดงสีหน้าน่าเกลียดมากขึ้นไปอีก

ผู้ใดที่มีความปรารถนาในรสต่างก็เริ่มทนความกระหายของตัวเองไม่ไหวจนถึงขนาดเริ่มแทะแขนของตนเอง ผู้ใดที่ปรารถนาต้องการให้ตัวเด่นก็เริ่มอวดเบ่งใช้ทักษะต่าง ๆ นานาที่ตัวเองมีราวกับว่าพวกเขาเป็นนกยูงที่กำลังแพนหาง ผู้ใดที่ปรารถนาในสิ่งของก็เริ่มที่จะทำการปล้นคนรอบ ๆ ผู้ใดที่หมกหมุ่นในราคะก็เริ่มออกวิ่งไปทั่วเพื่อหาหญิงสาว…