บทที่ 772 ปล้นอย่างเปิดเผย

หลิงตู้ฉิงไม่เคยปล้นใครแบบนี้มาก่อน นี่คือครั้งแรกในชีวิตที่เขาทำแบบนี้ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ ในใจเป็นอย่างมาก

แต่ในระหว่างที่เขาค่อย ๆ เข้าใจความรู้สึกนี้ มันก็เหมือนมีบางสิ่งในร่างของเขาถูกคลายออก ส่งผลให้ระดับการบ่มเพาะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทันที

ในเวลาไม่นานด้วยการถูกกดดันโดยหลิงตู้ฉิง ผู้อาวุโสของผู้ผ่านคัดเลือกคนที่สองที่หลิงตู้ฉิงเดินไปหาก็มอบสมบัติให้กับหลิงคู้ฉิงด้วยสีหน้ามืดหม่นไปอีกคน

ถึงแม้ว่าการที่เขาจะยอมมอบสมบัติให้กับหลิงตู้ฉิงแบบนี้มันจะไม่นับว่าเสียหน้าสักเท่าไหร่ เพราะถ้าหากพวกเขาไม่ยอม พวกเขาจะต้องถูกง้าวเทวะพินาศสับแน่ ๆ แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดใจที่พวกเขาต้องมอบสมบัติล้ำค่าของตัวเองให้กับหลิงตู้ฉิงเพียงเพราะคำกล่าวหาลอย ๆ ที่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เถียง

หลังจากคนที่สองถูกปล้นไปเรียบร้อย หลิงตู้ฉิงก็เดินไปหาคนที่สามทันที

คนที่สามที่หลิงตู้ฉิงเดินไปหาก็คือ หวางหมิงไห่ จากเผ่าปีศาจโลหิต

หลิงตู้ฉิงมองลงไปยังฝูงชนด้านล่างเวทีและตะโกนว่า “เผ่าปีศาจโลหิต ข้ารู้ว่าพวกเจ้ารู้สึกไม่ยินยอมและยังอยากที่จะลองของกับข้าอยู่ ดังนั้นออกมาได้เลยเพื่อมาหาคำตอบด้วยชีวิตของพวกเจ้า!”

เมื่อหลิงตู้ฉิงพูดจบ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิเผ่าปีศาจโลหิตพุ่งตัวขึ้นมายืนบนเวทีทันทีและพูดว่า “ใช่! ข้าอยากจะลองกับเจ้า!”

เมื่อพูดจบ ร่างของปีศาจโลหิตก็ละลายกลายเป็นสระเลือดทันทีและพูดว่า “ร่างโลหิต!”

ปีศาจโลหิตมีความมั่นใจเป็นอย่างมากกับการรับมือกับอาวุธมีคมแบบต่าง ๆ เพราะเขาสามารถทำให้ร่างของตัวเองกลายเป็นเลือด ซึ่งเป็นของเหลวได้ ดังนั้นมันเป็นธรรมดาที่อาวุธมีคมจะทำอะไรเขาไม่ได้

และอีกทักษะหนึ่งที่ทำให้เขามั่นใจกล้าท้าหลิงตู้ฉิงก็คือ เขาสามารถควบคุมเลือดที่อยู่ในร่างของศัตรูได้ ซึ่งต่อให้หลิงตู้ฉิงจะมีอาวุธดีแค่ไหนอยู่ในมือ เมื่อไหร่ที่เลือดของหลิงตู้ฉิงถูกเขาควบคุมทั้งหมด หลิงตู้ฉิงจะไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ทันที และทำได้เพียงรอให้เขาเข้าไปเชือดอย่างง่ายดาย

ส่วนเรื่องของวิชามหาเวทย์สูบโลหิตที่หลิงตู้ฉิงสามารถใช้ได้นั้นเขาเองก็เชี่ยวชาญทักษะแบบนี้เช่นกัน แถมเขายังแข็งแกร่งกว่าอีกต่างหากดังนั้นเขาจะต้องไปกลัวอะไร?

แต่แล้วเมื่อปีศาจโลหิตขยายสระเลือดของตัวเองไปกลืนกินร่างของหลิงตู้ฉิง เลือดของเขากลับไม่สามารถแทรกซึมเข้าไปในร่างของหลิงตู้ฉิงได้เลย เขารู้สึกราวกับว่าเลือดในร่างของหลิงตู้ฉิงนั้นหนาแน่นมาก ๆ มันหนาแน่นเกินกว่าที่เลือดของเขาจะแทรกซึมเข้าไปได้

หลิงตู้ฉิงหัวเราะกับการกระทำที่ไร้ประโยชน์ของปีศาจโลหิต เพราะเมื่อครู่เขาได้ใช้วิชาเจตจำนงแปลงสรรพสิ่งทำให้เลือดในร่างของเขามันมีความหนาแน่นเพิ่มมากขึ้น จนเลือดของปีศาจโลหิตไม่สามารถแทรกซึมเข้ามาปะปนในเลือดของเขาได้

จากนั้นหลิงตู้ฉิงจึงหยิบจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ออกมาและเทเลือดที่อยู่ด้านในจอกลงไปผสมกับสระเลือดของปีศาจโลหิต

ในทันที่ที่เลือดในจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ถูกเทลงมาผสมกับเลือดของตัวเอง ปีศาจโลหิต ก็สัมผัสได้ถึงหายนะที่กำลังเกิดกับตัวเองทันที

เขารู้สึกได้ว่าเลือดของเขาถูกเลือดที่ถูกเทออกมาจากจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ควบคุมและดูดกลืนอย่างรวดเร็ว

ปีศาจโลหิตทั้งรู้สึกตกตะลึงและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน เขารีบคืนร่างจริงของตัวเองทันทีเพื่อควบคุมความเสียหายของร่างกายตัวเอง

แต่แล้วเมื่อเขาคืนร่าง เขาก็พบว่าในตอนนี้ร่างของเขาหดลงเหลืออยู่เพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น!

หลิงตู้ฉิงหัวเราะชอบใจ “ขอบใจเจ้าจริง ๆ ที่อุตส่าห์บริจาคเลือดของเจ้าให้กับจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของข้า! เอาล่ะทีนี้เจ้ายอมแล้วรึยัง? ถ้าเจ้ายอมแล้วจริง ๆ เจ้าก็ต้องพิสูจน์กับข้าสักหน่อยโดยการมอบสมบัติของเจ้ามาให้ข้าเหมือนกับคนอื่น ๆ ข้าถึงจะเชื่อว่าเจ้ายอมแล้วจริง ๆ”

ปีศาจโลหิตไม่ตอบอะไรกลับทั้งนั้น เขาโยนก้อนเลือดสีน้ำตาลดำที่แข็งตัวแล้วให้กับหลิงตู้ฉิง จากนั้นเขาก็รีบบินหนีไปในทันที

ความแข็งแกร่งของปีศาจโลหิตนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนของเลือด ซึ่งตอนนี้เลือดของเขาถูกหลิงตู้ฉิงเอาไปครึ่งหนึ่ง ดังนั้นด้วยความแข็งแกร่งที่เหลือเพียงครึ่งเดียวเขาจึงอยากจะรีบหนีไปให้พ้น ๆ จากที่นี่ทันที ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะเจอพวกฉวยโอกาสปล้นฆ่าเขาก็ได้