บทที่ 789 คำสาปสังเวยโลหิต

เมื่อคลื่นทะเลเลือดถาโถมเข้าใส่กองทัพอาณาจักรอ้าวเฟิง ทุกฝ่ายที่กำลังต่อสู้กันอยู่ต่างก็หยุดการต่อสู้ลงโดยไม่รู้ตัว และตกอยู่ในอาการตื่นตะลึงกับภาพที่พวกเขาเห็น

ชายผู้ควบคุมทะเลเลือดคือศัตรูคู่แค้นเก่าของอาณาจักรอ้าวเฟิง หรือว่าเขามาที่นี่เพื่อช่วยเผ่าภูตนางฟ้าโดยเฉพาะ

คำถามนี้ต่างบังเกิดขึ้นในใจของทุกฝ่าย

แต่ทางด้านจักรพรรดินีภูตนางฟ้านั้นรู้แล้วว่าชายผู้ที่ควบคุมทะเลเลือดผู้นี้มาที่นี่เพื่อช่วยเผ่าของนาง เพราะว่านางเห็นลูกสาวของนางยืนอยู่กับหลิงตู้ฉิง!

แต่นางก็ยังมีคำถามอยู่ในใจเช่นกันว่า ชายที่ลูกสาวของนางติดตามนั้นเป็นใครและทำไมถึงได้มีพลังอำนาจที่น่ากลัวขนาดนี้?

เมื่อเห็นว่ามีคนมาช่วยนางแบบนี้ จักรพรรดินีภูตนางฟ้าจึงพักความคิดที่จะฆ่าลั่วเฉินลู่เอาไว้ชั่วคราว และบินกลับไปหากองทัพของนางเพื่อใช้พลังของปีกเทพสังหารในการปกป้องชีวิตคนของนางเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

นางรู้ตัวดีว่าด้วยพลังของนาง นางคงไม่สามารถพลิกสถานการณ์ในสนามรบได้แน่นอน ดังนั้นนางจึงฝากความหวังอาไว้กับคนที่ลูกสาวของนางพามาเพียงอย่างเดียวและใช้พลังทั้งหมดของนางในการรักษาชีวิตคนของนางเอาไว้แทน

ทางด้านของกองกำลังอื่น ๆ ต่างก็มองภาพเหตุการณ์คลื่นทะเลเลือดถล่มกองทัพอาณาจักรอ้าวเฟิงอย่างตั้งใจ และสงสัยว่าเป็นใครกันที่ควบคุมทะเลเลือดอยู่

จะมีก็แค่คนเดียวที่รู้ว่าชายที่ควบคุมทะเลเลือดคือหลิงตู้ฉิง ซึ่งก็คือคนของหอการค้าเชื่อมสวรรค์!

ที่เขารู้ก็เพราะว่าอี้ลั่วเอ๋อนั้นถูกขายโดยพวกเขา ดังนั้นมันจึงเป็นธรรมดาที่เขาจะรู้ว่าคนที่อี้ลั่วเอ๋อพามาคือ หลิงตู้ฉิง

ส่วนข้อมูลของหลิงตู้ฉิงนั้นพวกเขามีข้อมูลอยู่เป็นจำนวนมากอยู่แล้ว เพราะหลิงตู้ฉิงคือคนที่ส่งแบบแปลนสะพานทองคำเชื่อมทศทิศให้กับพวกเขา ดังนั้นมันจึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะสนใจในตัวของหลิงตู้ฉิง และพยายามสืบหาข้อมูลทั้งหมดของหลิงตู้ฉิงมาเก็บเอาไว้เป็นความรู้

ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิ เมื่อเห็นว่าทะเลเลือดกำลังทำลายล้างกองทัพอาณาจักรอ้าวเฟิง เขาก็แสดงสีหน้าเย็นชาและชี้ไม้เท้าของเขาไปยังทิศทางของหลิงตู้ฉิงทันที

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง เมื่อรู้ตัวว่าตกเป็นเป้าเขาจึงโอบร่างของอี้ลั่วเอ๋อเอาไว้และพานางจมหายลงไปในทะเลเลือดอย่างไร้ร่องรอย

“เจ้าคิดว่าข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้หากเจ้าหลบอยู่ในทะเลเลือดไร้สาระของเจ้างั้นเหรอ?” ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิตะโกนขึ้นด้วยสีหน้าเดือดดาล “หยุดซ่อนเหมือนหนูได้แล้ว ออกมา!”

ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิพุ่งตัวจากบนท้องฟ้าลงมาที่ทะเลเลือด และฟาดหัวไม้เท้าของเขาลงไปยังทะเลเลือดจนเกิดเสียงดังสนั่น

ถึงแม้แรงฟาดนั้นจะรุนแรงเป็นอย่างมากจนทะเลเลือดถึงกับแหวกออก แต่ในเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว มวลเลือดจำนวนมหาศาลก็ทะลักกลับมาประสานเป็นผืนทะเลเลือดเหมือนเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เสียงของหลิงตู้ฉิงดังออกมาจากทะเลเลือดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อว่า “ไอ้เฒ่า เจ้าจะปกปิดตัวตนของเจ้าไปทำไม? ขนาดข้าไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ เจ้า กลิ่นอายตำหนักเซียนมืดของเจ้ายังคละคลุ้งตลบอบอวลไปหมด ดังนั้นเจ้าจะปกปิดตัวตนไปเพื่ออะไรกัน?”

ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิหัวเราะอย่างชั่วร้ายและตอบกลับว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะคุ้นเคยกับตำหนักเซียนมืดของข้าดีเหลือเกินนะ! ว่าแต่เจ้าล่ะเป็นคนของสำนักวิญญาณโลหิตใช่ไหม? หรือว่าเป็นคนของเผ่าปีศาจโลหิต? แต่ดูจากทะเลเลือดที่เจ้าสำแดงออกมา มันก็เห็นได้ชัดว่าเจ้าฆ่าคนไปมากมายจนนับไม่ถ้วน นี่เจ้าไม่กลัวถูกสวรรค์ลงทัณฑ์บ้างรึไงกัน?”

“สวรรค์ลงทัณฑ์?” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “หากสวรรค์จะลงทัณฑ์จริง ๆ มันก็คงเป็นตำหนักเซียนมืดของเจ้าเป็นอันดับแรกที่จะต้องโดนก่อน ไม่ใช่ข้า!”

“ในเมื่อเจ้าไม่ยอมบอกข้าว่าเจ้าเป็นใคร ถ้างั้นเจ้าก็ลงไปบอกกับบรรพบุรุษของข้าในยมโลกก็แล้วกัน!” ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิไม่ปิดบังตัวตนอีกแล้ว เขาปลดปล่อยพลังความมืดจำนวนมหาศาลให้หลั่งไหลออกจากร่างกายของเขาแผ่ปกคลุมไปยังทะเลเลือดของหลิงตู้ฉิง

พลังความมืดที่ถูกปลดปล่อยออกมานั้นดูดกลืนทุกสิ่งอย่าง แม้กระทั่งแสงก็ไม่อาจหลบหนีและเมื่อแผ่มาถึงทะเลเลือด มันสามารถสลายมวลเลือดในทะเลเลือดได้อย่างรวดเร็ว

“หึหึ เคล็ดวิชาสุดท้ายของคัมภีร์แห่งความมืดมิด กลืนกินไร้ร่องรอย?” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “หากเจ้าอยากจะกลืนกินทะเลเลือดของข้านัก ถ้างั้นข้าจะให้เจ้ากลืนกินจนหนำใจ!”

ไม่เพียงแต่หลิงตู้ฉิงจะบังคับทะเลเลือดในคืนกลับเข้ามาในจอกโลหินศักดิ์สิทธิ์ แต่เขากลับควบคุมให้ทะเลเลือดโถมเข้าหาพลังความมืดที่ชายชราขอบเขตมหาจักรพรรดิปลดปล่อยออกมา

ถึงแม้ว่ามวลเลือดจำนวนมหาศาลจะถูกกลืนกินและถูกลบไปโดยพลังความมืด แต่มันกลับยังหลงเหลือเส้นเลือดที่ไม่ถูกลบหายไปและเส้นเลือดเหล่านั้นก็ค่อย ๆ แผ่ขยายไปยังใจกลางของพลังความมืด