บทที่ 791 มอบอำนาจตัดสินใจ

เมื่อเหล่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิของอาณาจักรอ้าวเฟิง หมู่บ้านกระบี่โลหิต และสำนักไร้ขอบเขตเห็นว่า หลิงตู้ฉิงมีกำลังเสริมเป็นภูตดินขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นสูงสุดถึง 10 ตน พวกเขาก็รู้ทันทีว่าพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากถอย

ดังนั้นเมื่อไม่มีการปกป้องของเหล่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิฝั่งของตนเอง บรรดาทหารและผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ของอาณาจักรอ้าวเฟิง หมู่บ้านกระบี่โลหิต และสำนักไร้ขอบเขตจึงถูกสังหารลงอย่างง่ายดายด้วยน้ำมือของเจตจำนงผีเสื้อ จักรพรรดินีภูตนางฟ้า และทะเลเลือดของหลิงตู้ฉิง

แต่ในทางกลับกัน สำนักห้าวเทียนกลับยังคงซ่อนตัวอยู่ภายใต้การปกป้องของสะพานทองคำเชื่อมทศทิศโดยที่ไม่เข้าร่วมการต่อสู้และไม่หนีออกไป

ในความเป็นจริง เมื่อไป๋หลีเหวินเซี่ยงเห็นเหล่าภูตดินปรากฏกายขึ้น เขาเองก็อยากจะหนีไปเหมือนกัน

“ทำไมท่านถึงยืนยันไม่ให้พวกเราหนีไป?” ไป๋หลีเหวินเซี่ยงถามผู้เชี่ยวชาญของหอการค้าเชื่อมสวรรค์

ผู้เชี่ยวชาญหอการค้าเชื่อมสวรรค์ส่ายหัว “หากวันนี้เจ้าพาคนของเจ้าหนีไป ในเวลาอีกไม่นานสำนักของเจ้าจะถูกทำลาย! แต่ถ้าหากวันนี้เจ้าไม่หนี เจ้าต้องจำคำพูดของข้าเอาไว้ให้ดี สิ่งใดที่เจ้าควรจะสละ เจ้าก็ต้องยอมสละมันไปให้หมด!”

ไป๋หลีเหวินเซี่ยงรู้สึกจนใจเป็นอย่างมาก เพราะถ้าหากผู้เชี่ยวชาญของหอการค้าเชื่อมสวรรค์ไม่หนีไป เขาก็ไม่อาจหนีไปเหมือนกัน

ในตอนนี้เขายังมีสะพานทองคำเชื่อมทศทิศปกป้องอยู่ ซึ่งมันก็คงช่วยทำให้เขาปลอดภัยแ ต่ถ้าหากเขาหนีกลับไปที่สำนัก เขาก็จะไม่มีสะพานทองคำคอยคุ้มครองอีกต่อไป

ตอนนี้เขาจึงทำได้แค่รอให้การสู้รบจบลงอย่างเงียบ ๆ

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง ในตอนนี้เขาควบคุมทะเลเลือดไล่กลืนกินเหล่าทหารของอาณาจักรอ้าวเฟิงไปเรื่อย ๆ จนถึงสุดขอบเหวมรณะของป่าภูตนางฟ้า ในตอนแรกอาณาจักรอ้าวเฟิงส่งทหารเข้ามาบุกป่าภูตนางฟ้าถึง 10 ล้านนาย แต่ตอนนี้จำนวนทหารที่หนีรอดออกไปจากป่าภูตนางฟ้าได้มีไม่ถึง 1 ล้านนายด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าจำนวนทหารกว่า 9 ล้านนายที่หายไปนั้นได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเลือดไปเรียบร้อยแล้ว

หลิงตู้ฉิงมองไปที่เหล่าทหารของอาณาจักรอ้าวเฟิงที่หนีตายกันอย่างอลหม่านด้วยสายตาเย้ยหยัน และพูดว่า “ถ้าไม่เป็นเพราะข้าอยากให้เหล่าศัตรูของข้าสับสน พวกเจ้าจะไม่วันรอดไปได้แบบนี้สักคน!”

เมื่อพูดจบ หลิงตู้ฉิงก็ควบคุมทะเลเลือดให้ไหลคืนเข้าไปในจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์และรีบมุ่งหน้ากลับไปที่สนามรบ

ทางด้านของสนามรบในตอนนี้ทัพของเหล่าภูตนางฟ้ากำลังจ้องเขม็งไปที่ค่ายของสำนักห้าวเทียนด้วยสีหน้าอาฆาต ส่วนพื้นที่รอบ ๆ นามรบได้กลายเป็นทะเลซากศพจำนวนมหาศาลไปเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นหลิงตู้ฉิงบินกลับมา จักรพรรดินีภูตนางฟ้าก็รีบทักทายเขาทันที “คุณชาย ข้าขอเป็นตัวแทนเผ่าของข้าขอบคุณในความช่วยเหลือของท่านครั้งนี้จริง ๆ รวมไปถึงที่ท่านคอยดูแลลูกสาวของข้าเป็นอย่างดี”

อี้ลั่วเอ๋อรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่นางได้พบแม่ของนางอีกครั้ง และนางก็ต้องการที่จะบอกแม่ของนางว่าหลิงตู้ฉิงเป็นใคร แต่ก่อนที่นางจะได้พูดอะไรออกไป หลิงตู้ฉิงกลับโบกมือห้ามนางและพูดขึ้นว่า “ลูกสาวของเจ้าเป็นสาวรับใช้คนโปรดของข้า ดังนั้นการที่ข้าช่วยเหลือพวกเจ้านั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”

“ต่อให้เป็นเช่นนั้นข้าก็ยังต้องขอบคุณท่านอยู่ดี!” จักรพรรดินีขอบคุณหลิงตู้ฉิงด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง “แต่ว่าคุณชายตอนนี้ยังเหลืออีกกองกำลังหนึ่งที่ยังไม่ถูกจัดการ ซึ่งก็คือสำนักห้าวเทียนที่มีส่วนร่วมในการปิดล้อมป่าภูตนางฟ้าของพวกเราด้วย แถมในค่ายของพวกเขายังมีคนของเราอีกมากกว่า 50,000 ตน ข้าขอวิงวอนให้คุณชายช่วยเหลือพวกเราอีกครั้งได้ไหม?”