บทที่ 794 เดาผิด

หลังจากพอจะเดาได้แล้วว่าหลิงตู้ฉิงเป็นใครสีหน้าของ ไป๋หลีเหวินเซี่ยงก็กลายเป็นซีดขาวอย่างช่วยไม่ได้ และความรู้สึกไม่ยินยอมในใจของเขาก็หายไปจนหมดสิ้น

ถึงแม้ว่าเขาจะเกิดไม่ทันในยุคที่sลิงตู้ฉิงกำลังโด่งดัง แต่เขาก็ได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับเทพมรณะผู้นี้มาตั้งแต่เกิด ดังนั้นเขาจึงเข้าใจแล้วว่าวันนี้สำนักของเขาโชคดีขนาดไหนที่ไม่ได้ลงมือทำอะไรกับเผ่าภูตนางฟ้า

เหรินฉิงชานส่ายหัว “มันยังสรุปแบบนั้นไม่ได้ซะทีเดียว เพราะถ้าหลิงตู้ฉิงเป็นคนผู้นั้นจริง ๆ ในวันนี้คงไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว! เจ้าต้องเข้าใจว่าด้วยความโหดเหี้ยมของเขา ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้หอการค้าเชื่อมสวรรค์ต้องยอมถอยให้กับเขาทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครบนโลกนี้เคยทำได้มาก่อน!”

“แต่การกระทำของหลิงตู้ฉิงในวันนี้ที่ทำลงไป เขากลับปล่อยผู้คนมากมายให้หนีรอดไปได้แถมวิชาที่เขาใช้ยังเป็นเคล็ดวิชาเกี่ยวกับโลหิต นอกเหนือจากนั้นหลิงตู้ฉิงยังดูเป็นคนที่มีเหตุผลเป็นอย่างมาก แถมยังชอบที่จะทำการค้ากับพวกข้าอีกต่างหาก ซึ่งถ้าหากหลิงตู้ฉิงเป็นคนผู้นั้นจริง ๆ เขาจะไม่มีวันทำอะไรแบบนี้แน่นอน”

ไป๋หลีเหวินเซี่ยง เมื่อได้ยินเช่นนี้สีหน้าของเขาก็เริ่มผ่อนคลาย แต่แล้วจู่ ๆ เขาก็ถามขึ้นต่อ “แล้วถ้าหากหลิงตู้ฉิงเป็นคนผู้นั้นจริง ๆ พวกเราจะไม่รอดจริง ๆ งั้นเหรอ? สะพานทองคำเชื่อมทศทิศของท่านป้องกันการโจมตีของเขาไม่ได้หรือไง?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า สะพานทองคำเชื่อมทศทิศของข้างั้นเหรอ? ที่ข้ามีมันได้ในวันนี้ก็เป็นเพราะหลิงตู้ฉิงบอกวิธีการสร้างมันให้กับพวกข้า!” เหรินฉิงชานหัวเราะอย่างขมขื่น “ดังนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่มีวิธีการสร้างมันตั้งแต่แรก สะพานทองคำของข้าจะหยุดยั้งเขาได้ยังไง? และอีกอย่างแบบสร้างที่เขาบอกกับพวกข้ามามันก็ไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ ดังนั้นสะพานของข้าอันนี้มันจึงยังมีอำนาจเทียบไม่ได้กับสะพานของจริงในตำนาน”

ไป๋หลีเหวินเซี่ยงส่ายหัว “เทพแห่งความมั่งคั่ง เรื่องนี้มันคุ้มจริง ๆ งั้นเหรอถึงขนาดที่ท่านจำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตมาที่นี่ด้วยตัวเอง?”

“ยิ่งเสี่ยงมากเท่าไหร่ผลตอบแทนที่ได้รับกลับมาก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น!” เหรินฉิงชานยิ้ม “ซึ่งผลลัพธ์มันก็ออกมาแล้วไม่ใช่งั้นเหรอ? ตอนนี้ข้าได้รับสิทธิ์ในการจัดตั้งหอการค้าเชื่อมสวรรค์ในป่าภูตนางฟ้า และเมื่อไหร่ที่ป่าภูตนางฟ้ามีประตูเคลื่อนย้ายที่สามารถเชื่อมไปที่อาณาจักรจันทรา เมื่อถึงเวลานั้นป่าภูตนางฟ้าจะพัฒนาไปอย่างรวดเร็วและในเวลาไม่นานที่นี่จะกลายเป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคตงซวน แค่ผลงานนี้ที่ข้าทำสำเร็จมันก็ทำให้ตำแหน่งของข้าในตำหนักเทพโชคลาภจะต้องยิ่งสูงขึ้น”

“เอาล่ะ ข้าพูดถึงทุกอย่างที่ข้าควรจะพูดไปหมดแล้ว ดังนั้นตอนนี้ข้าคงต้องขอตัวลาไปก่อน ข้ายังมีธุระที่จำเป็นต้องรีบหาวัสดุต่าง ๆ เพื่อเอาไปสร้างประตูเคลื่อนย้ายและหอการค้าเชื่อมสวรรค์ที่ป่าภูตนางฟ้า ข้าลาล่ะ!”

เมื่อพูดจบ เหรินฉิงชานก็รีบบินแยกทางไปในทันทีปล่อยให้ไป๋หลีเหวินเซี่ยงกลับไปที่สำนักของเขาเอง ซึ่งทางด้านไป๋หลีเหวินเซี่ยงเองก็จำเป็นต้องเตรียมการในเรื่องจ่ายค่าชดเชยต่าง ๆ ให้กับเผ่าภูตนางฟ้าภายใน 3 ปี

ส่วนทางด้านของเผ่าภูตนางฟ้า ในตอนนี้จักรพรรดินีภูตนางฟ้าก็ประกาศให้คำยืนยันกับประชาชนของนางย้ำ ๆ ว่านับจากนี้เผ่าภูตนางฟ้าไม่จำเป็นต้องกลัวใครเหมือนในอดีตอีกแล้ว พวกเขาสามารถนอนหลับกันได้อย่างเต็มตาไม่ต้องกังวลกับอะไรอีกต่อไปเหมือนกับที่ผ่านมา

อันที่จริงจักรพรรดินีภูตนางฟ้ากลับหวังเป็นอย่างมากให้เหล่าศัตรูของเผ่านางรีบบุกมาที่ป่าภูตนางฟ้าตอนนี้เร็ว ๆ เพราะตอนนี้องค์เหนือหัวของนางได้กลับมาแล้ว และยังคงอยู่ที่ป่าภูตนางฟ้าของนาง ถ้าหากมีใครบุกมาตอนนี้นางมั่นใจว่าศัตรูของนางเหล่านั้นจะต้องตายกันหมดแน่นอนโดยที่นางไม่ต้องทำอะไรเลย

ส่วนบรรดาภูตนางฟ้าทั้งหลายเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่มั่นใจของจักรพรรดินีของพวกเขา พวกเขาก็รู้สึกโล่งอกกันเป็นอย่างมากและอีกอย่างตอนนี้องค์หญิงของพวกเขาก็ได้กลับมาที่ป่าภูตนางฟ้าแล้ว พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกเบิกบานมากเข้าไปใหญ่

แต่ว่าในระหว่างที่สถานการณ์ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี จู่ ๆ ก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น ซึ่งก็คือลั่วเฉินลู่กลับหายไปจากคุกใต้ดินอย่างเป็นปริศนา รวมไปถึงเหล่าคนใกล้ชิดของลั่วเฉินลู่ก็ถูกลบความทรงจำออกไปจนหมดไม่มีเหลือ

จากนั้นเมื่อจักรพรรดินีเห็นว่าเหล่าคนใกล้ชิดของลั่วเฉินลู่ถูกลบความทรงจำไปหมดแล้ว นางจึงอนุญาตให้พวกเขากลับเข้าร่วมกับเผ่าได้ตามปกติรวมไปถึงบรรดาภูตนางฟ้าอีก 50,000 ตนที่ยอมตามลั่วเฉินลู่เพราะกลัวตายเพียงอย่างเดียว และไม่ได้มีส่วนร่วมกับการทรยศด้วยก็ถูกอนุญาตให้กลับไปใช้ชีวิตกันตามปกติ

แต่แล้วในขณะที่ทุกอย่างดูเหมือนว่ากำลังจะสงบลงอีกครั้ง จู่ ๆ เหนือน่านฟ้าของป่าภูตนางฟ้าก็มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น.ไอลีนโนเวล.

เหล่าภูตนางฟ้าทั้งหลายต่างแหงนหน้ามองผู้มาเยือนด้วยสายตาตกตะลึงพลางคิดในใจ

รอบนี้ใครกันที่มาหาเรื่องตาย?

ในระหว่างที่ทุกคนเตรียมพร้อมที่จะสู้ ไม่นานพวกเขาก็ได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วผู้ที่มาเยือนก็คือของสำนักห้าวเทียน

“ฝ่าบาทพวกเราได้นำทุกสิ่งอย่างที่พวกเราสัญญาไว้มามอบให้!” ไป๋หลีเหวินเซี่ยงเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีสุภาพ “ข้าได้นำคนของท่านที่อยู่ในสำนักของข้าทั้งหมด ซึ่งมีจำนวน 235 ตนกลับมาส่งให้ ท่านสามารถตรวจสอบพวกนางได้ว่าไม่มีพวกนางตนไหนที่บาดเจ็บอะไรร้ายแรง รวมไปถึงโอสถระดับสวรรค์ 100 เม็ด และเหรียญผลึกจักรพรรดิอีก 10,000 เหรียญก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน ฝ่าบาทโปรดรับไปได้เลย”