บทที่ 813 ความเปลี่ยนแปลงของเผ่าภูตดิน

ด้วยความเร็วของหลิงตู้ฉิงตอนนี้เขาใช้เวลาในการไม่ถึง 2 เดือนก็เดินทางถึงสำนักวิญญาณโลหิต

เหตุผลที่หลิงตู้ฉิงเดินทางมาที่นี่ก็เพราะเขาต้องการเอาจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์มาให้กับร่างที่แท้จริงของหมิงยู่ ซึ่งเมื่อเขามาถึง หลิงตู้ฉิงก็ไม่ได้แวะคุยกับใคร เขาตรงเข้าไปที่สระโลหิตเพื่อไปเจอกับร่างที่แท้จริงของหมิงยู่ทันที

ร่างที่แท้จริงของหมิงยู่ปรากฏออกมาจากสระโลหิตพร้อมกับรอยยิ้ม “นายท่าน ข้าขอขอบคุณท่านจริง ๆ ที่เดินทางมาถึงที่นี่ด้วยตัวเองแบบนี้”

หลิงตู้ฉิงเรียกหุ่นอาชูร่าโลหิตทั้ง 4 ตัวออกมาจากจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นเขาจึงยื่นจอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ให้กับนางและพูดว่า “หุ่นอาชูร่าโลหิตทั้ง 4 ตัวนี้ข้าเป็นผู้สร้างมัน พวกมันจึงไม่เชื่อฟังเจ้า ข้าจึงมอบพวกมันให้เจ้าไม่ได้ ดังนั้นในอนาคตเจ้าจำเป็นต้องสร้างพวกมันขึ้นมาเอง”

หมิงยู่พยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้วนายท่าน ตอนนี้ข้าเองก็เตรียมที่จะสร้างพวกมันอยู่เหมือนกัน แต่ข้าคงต้องใช้เวลาสักหน่อยเพราะการสร้างพวกมันแต่ละตัวนั้นต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมหาศาล ซึ่งข้าเองคงต้องใช้เวลาในการรวบรวมพลังวิญญาณเหล่านั้นพักใหญ่ ๆ”

“เจ้าเข้าใจได้แบบนี้นับว่าเป็นเรื่องดี” หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “เดี๋ยวข้าจะช่วยเจ้าอีกทางหนึ่ง ผลึกวิญญาณบริสุทธิ์ก้อนนี้ที่ข้าได้มาจากพวกเผ่าวิญญาณอเวจี ข้าจะมอบมันให้กับเจ้า หากเจ้าใช้มัน มันจะทำให้เจ้าสามารถสร้างหุ่นอาชูร่าโลหิตได้สำเร็จเร็วขึ้นกว่าเดิม”

“ขอบคุณนายท่าน!” หมิงยู่ตอบกลับด้วยสีหน้าซาบซึ้ง

“ไม่ต้องเกรงใจ เอาล่ะตอนนี้ก็หมดเรื่องแล้วข้าไปก่อนล่ะ และเจ้าไม่จำเป็นต้องบอกคนของเจ้าว่าข้ามาที่นี่!” หลังจากหลิงตู้ฉิงพูดจบ เขาก็มอบผลึกวิญญาณให้กับหมิงยู่ จากนั้นร่างของเขาก็หายไปจากสำนักวิญญาณโลหิตทันที

หลังจากหลิงตู้ฉิงเดินทางออกจากอาณาจักรจันทราไปได้ราว 20 ปี จู่ ๆ ประตูเคลื่อนย้ายของคฤหาสน์สราญรมย์ก็ผันผวนอย่างรุนแรง ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีคนพยายามเดินทางมาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต

แต่หลังจากที่ประตูเคลื่อนย้ายผันผวนได้อยู่เพียงชั่วครู่เดียว ร่างของหลิงฟ่างหัวและซวนหยวนตู่ก็ปรากฏออกมาจากประตูเคลื่อนย้าย.ไอรีนโนเวล.

“ในอนาคตอาณาเขตเหยาชานของเจ้าจะสามารถเดินทางมาที่นี่ได้อย่างอิสระ” หลิงฟ่างหัวพูดกับซวนหยวนตู่ “แต่ว่าทุกครั้งที่เจ้าจะเดินทางมา เจ้าจำเป็นต้องใช้ผลึกวิญญาณในการเติมพลังงานให้กับประตูเคลื่อนย้ายฝั่งของเจ้าด้วย ซึ่งข้าเห็นว่าในตอนนี้เผ่าของเจ้ายังไม่มีพวกมัน แต่อาณาเขตของเจ้านั้นมากไปด้วยทรัพยากรต่าง ๆ เอาไว้เดี๋ยวข้าไปบอกให้น้องชายของข้าส่งคนของเขาไปที่อาณาเขตของเจ้าเพื่อเอาทรัพยากรเหล่านั้นมาแปรรูปเป็นอาวุธหรือไม่ก็สมบัติต่าง ๆ และส่งขายพวกมันให้กับอาณาเขตอื่น ๆ เพื่อที่เผ่าพวกเจ้าจะได้มีผลึกวิญญาณใช้ไม่ขาดมือ”

ซวนหยวนตู่หัวเราะ “ขอบคุณท่านมากจริง ๆ คุณหนูห้า!”

หลิงฟ่างหัวโบกมือ “เจ้าไม่จำเป็นต้องแสดงท่าทีสุภาพกับข้ามากขนาดนั้น เอาเป็นว่าแค่เจ้าตอบแทนข้าด้วยการส่งคนของเจ้าสักคนสองคนให้ติดตามข้าเดินทางนับจากนี้ก็พอ”

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา!” ซวนหยวนตู่ยิ้ม “เดี๋ยวข้าจะให้ภรรยาของข้านี่แหละติดตามคุณหนู!”