บทที่ 835 ถูกลอบโจมตี

หลังจากตระกูลกงจากไปจนหมด สีหน้าของหลินหงเหวินก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันทีในระหว่างเดินไปหาหลินเหรินเจี๋ย

“ท่านปู่จะให้ข้าไปสู่ขอน้องหลิงเมื่อไหร่งั้นเหรอ?” หลินเหรินเจี๋ยรีบถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าหลินหงเหวินเดินเข้ามาหา

“เรื่องงานแต่งของเจ้าเอาไว้พูดทีหลัง ตอนนี้ให้ปู่ถามเจ้าก่อนเกี่ยวกับอู๋หมิง!” หลินหงเหวินถามขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้าจงบอกทุกสิ่งที่เจ้ารู้มาให้ปู่ฟังให้หมดห้ามปิดบังแม้แต่อย่างเดียว เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่อาจชี้ชะตาตระกูลของเราในอนาคต!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเหรินเจี๋ยจึงเล่าทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่แรกที่เขาเจอหลิงตู้ฉิงกลางทะเลสาบ จากนั้นเขาก็พยายามไล่หลิงตู้ฉิงออกไป แต่แล้วหลิงตู้ฉิงกลับตามเขามาโดยที่เขาไม่รู้ตัว รอบนี้เขาเล่ารายละเอียดทุกอย่างจนครบเท่าที่เขาพอจะนึกออก

จากนั้นเมื่อเขาเล่าทุกอย่างจบ เขาจึงพูดกับหลินหงเหวินต่อว่า “ท่านปู่ ข้ามั่นใจเป็นอย่างมากว่าพี่อู๋เป็นคนที่ไว้ใจได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ช่วยพวกเราจบปัญหากับตระกูลกงแบบนี้แน่”

หลินหงเหวินพ่นลมหายใจด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ไว้ใจได้งั้นเหรอ? จนถึงตอนนี้เขายังไม่บอกเราเลยว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นใครมาจากที่ไหน แถมตอนนี้เขายังพยายามตีสนิทซวน ซึ่งตอนนี้ฐานะของนางในตระกูลของเรานับได้ว่าสำคัญเหนือกว่าใครทั้งหมด แล้วแบบนี้เจ้ายังกล้าบอกอีกเหรอว่าพวกเราสามารถไว้ใจเขาได้อย่างสมบูรณ์?”

“ท่านปู่นี่ท่านไม่เห็นเหรอว่าพี่อู๋ยอดเยี่ยมแค่ไหน?” หลินเหรินเจี๋ยหัวเราะ “ทำไมตอนนี้ดูเหมือนว่าท่านไม่ค่อยจะพอใจกับเขาเลย มันไม่ดีงั้นเหรอที่ซวนจะได้แต่งงานกับปรมาจารย์จิตรกรที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้? และอีกอย่างท่านก็น่าจะเห็นเหมือนกับข้าว่าการกระทำของพี่อู๋แต่ละอย่างนั้นล้วนแต่ให้ประโยชน์กับพวกเรา ส่วนเรื่องหอคอยเสียงสวรรค์ ถ้าหากว่าท่านปู่กังวลจริง ๆ ท่านก็ให้ซวนสอนท่วงทำนองที่นางเล่นให้กับคนอื่นก็ได้นี่นา แค่นี้ตระกูลของเราก็นับได้ว่าควบคุมหอคอยได้อย่างเบ็ดเสร็จแล้วถูกต้องไหม?”

หลินหงเหวินส่ายหัว “มันไม่ง่ายแบบที่เจ้าคิดหรอก! เจ้ายังเด็กเจ้าจึงยังไม่เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ดีพอ! การที่จู่ ๆ เขามาปรากฏกายขึ้นที่เกาะของพวกเรานั้นมันไม่มีทางที่เขาจะมาที่นี่เพียงเพราะแค่อยากจะชมทิวทัศน์แบบที่เขาอ้างแน่นอน และด้วยความแข็งแกร่งของเขาที่น่ากลัวขนาดนี้ ขืนพวกเราไม่ระวังเขาเอาไว้และเขาปองร้ายพวกเราขึ้นมาจริง ๆ ตระกูลของเราคงจบสิ้นกันแน่นอน”

หลินหงเหวินนั้นมีชีวิตอยู่มาเป็นพันปีแล้ว ดังนั้นเขาจึงพบเจอกับผู้คนมามากมาย ซึ่งมันทำให้เขาไม่ดูคนแค่เพียงผิวเผิน

ในมุมมองของเขาที่มีต่อหลิงตู้ฉิงนั้น เขาคิดว่าหลิงตู้ฉิงน่าจะมาที่นี่เพราะหอคอยเสียงสวรรค์ ซึ่งมีอำนาจทำให้ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายทะลวงระดับได้ไวขึ้น

เขารู้ดีว่าตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของหลิงตู้ฉิงอยู่ในขอบเขตนภา ซึ่งมีอายุขัยไม่มากและเขาเดาได้ว่าหลิงตู้ฉิงน่าจะมีชีวิตอยู่มานานแล้วจนใกล้จะสิ้นอายุขัย เพราะทักษะต่าง ๆ ที่เขานำออกมาใช้งานมันไม่สามารถฝึกกันได้ในระยะเวลาสั้น ๆ ดังนั้นทางออกของหลิงตู้ฉิงที่จะอยู่รอดต่อไปได้ก็คือการที่เขาจะต้องทะลวงระดับไปยังขอบเขตสวรรค์เพื่อยืดอายุขัยไปอีก และวิธีการที่เขาจะทะลวงระดับได้เร็วที่สุดก็คือการพึ่งพาอำนาจของหอคอยเสียงสวรรค์นั่นเอง!

และจากนั้นมันน่าจะเป็นความบังเอิญหรือโชคดีก็เป็นได้ ที่หลิงตู้ฉิงน่าจะรับรู้ได้ว่าหลานสาวของเขามีความสามารถในการควบคุมหอคอยเสียงสวรรค์ ดังนั้นเขาจึงพยายามหลอกล่อนางจนทุกอย่างลงเอยมาเป็นแบบปัจจุบัน

แต่แล้วในระหว่างที่เขากำลังปะติดปะต่อเรื่องอยู่นั้น จู่ ๆ คลื่นพลังวิญญาณอันผันผวนรุนแรงก็ปะทุขึ้นจากบริเวณเรือนรับรองที่หลิงตู้ฉิงอาศัยอยู่

สีหน้าของหลินหงเหวินกลายเป็นตกตะลึง และจากนั้นเขาก็รีบพุ่งตัวไปที่เรือนรับรองทันที

แต่เมื่อเขามาถึงเรือนรับรอง เขาก็เห็นว่าเรือนรับรองตอนนี้เหลือแต่ซากปรักหักพัง ส่วนหลิงตู้ฉิงนั้นยืนอยู่กลางซากความเสียหายด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ รวมไปถึงบรรดาคนของเขาก็ยืนอยู่ไม่ห่างกำลังสำรวจซากเรือนรับรอง

“เกิดอะไรขึ้น?” หลินหงเหวินถามขึ้นทันที

หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญของเขาเองตะโกนรายงานกลับทันที “เรียนท่านหัวหน้าตระกูล มีใครบางคนพยายามลอบทำร้ายคุณชายอู๋ ซึ่งความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเรือนรับรองนั้นเป็นผลพวงมาจากการต่อสู้!”

“หืม?” หลินหงเหวินหรี่ตามองไปยังหลิงตู้ฉิง และถามว่า “อู๋หมิง ใครกันที่เป็นคนโจมตีท่าน?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “พวกมันปิดหน้าปิดตาซะขนาดนั้นข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่าใครลอบโจมตีข้า? นี่ถ้าหากไม่ใช่เพราะข้าคือปรมาจารย์จิตรกรผู้เก่งกาจ ป่านนี้ข้าคงจะโดนจัดการเรียบร้อยไปแล้ว…”

อันที่จริงหลิงตู้ฉิงรู้ว่าใครเป็นคนโจมตีแต่เขายังไม่อยากพูดอะไรออกไป เพราะเขาอยากจะรู้ว่าคนเหล่านั้นมีแผนการอะไรอยู่กันแน่

หลินหงเหวินขมวดคิ้วแน่นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้ แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรออกไป คลื่นพลังวิญญาณอันผันผวนรุนแรงก็ปะทุขึ้นอีกรอบ ซึ่งครั้งนี้มันเกิดขึ้นจากทิศทางที่เรือนของหลินหรูซวนตั้งอยู่!

จากนั้นเมื่อหลินหงเหวินบินไปถึงเรือนของหลินหรูซวน สิ่งที่เขาเห็นก็คือบริเวณรอบ ๆ ตัวเรือนนั้นอยู่ในสภาพเละเทะราวกับว่าพึ่งถูกฝนดาวตกถล่มมา แต่ตัวเรือนกลับอยู่ในสภาพสมบูรณ์เหมือนเดิมไร้รอยขีดข่วน ส่งผลให้ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจจนแสดงสีหน้าแปลกประหลาด

หลินหรูซวน ซึ่งกำลังยืนมองสภาพรอบ ๆ เรือนของนางที่ป่นปี้ไม่เหลือชิ้น เมื่อนางเห็นว่าปู่ของนางและหลิงตู้ฉิงเดินทางมาถึง นางจึงตะโกนขึ้นทักทันที “ท่านปู่ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”