บทที่ 869 ปิดทางไปต่อ

อันที่จริงเหตุผลที่หลิงตู้ฉิงพูดเรื่องร่วมเตียงกับราชาเทพมารหกปรารถนานั้นไม่ใช่เพราะว่าเขาหื่นกระหาย แต่มันเป็นเพราะเขาสัมผัสได้ว่าราชาเทพมารหกปรารถนากำลังกังวลอยู่กับเรื่องที่เขายินดีจะยอมรับนางให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาหรือเปล่า

ต้องรู้เอาไว้ว่านางนั้นผ่านมือชายมาก่อนแล้ว ดังนั้นนางจึงไม่แน่ใจเหมือนกันว่าหลิงตู้ฉิงจะรังเกียจนางไหม

เมื่อหลิงตู้ฉิงพอจะเดาปัญหาได้คร่าว ๆ เขาจึงถือโอกาสอ้างเหตุผลเรื่องที่นางเคยก่อปัญหาให้กับเขาผูกมัดตัวนางไว้กับตัวเขาเอง เพื่อที่นางจะได้สบายใจว่าเขาอยากได้นางมาอยู่ข้างกาย ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากที่หลิงตู้ฉิงเอ่ยปากไปแบบนั้นแล้ว และถึงแม้ว่าในตอนนี้นางจะปฏิเสธ แต่ในใจของนางก็ผ่อนคลายลงเป็นอย่างมาก

หลังจากที่เสร็จเรื่องกับราชาเทพมารหกปรารถนาเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็เดินทางต่อไปยังสำนักเที่ยงธรรม

ในระหว่างที่พวกเขายิ่งเข้าใกล้สำนักเที่ยงธรรมมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาก็เริ่มเห็นผู้คนหนาแน่นมากขึ้น

ต้องรู้ไว้ว่าถึงแม้งานคัดเลือกราชันแห่งมวลมนุษย์จะเป็นงานใหญ่ แต่มันก็เป็นงานใหญ่ที่สำคัญแต่กับเผ่ามนุษย์เท่านั้น ซึ่งมันยังเทียบไม่ได้กับงานคัดเลือกมหาปราชญ์ของสำนักเที่ยงธรรมที่เกี่ยวข้องกับทุกเผ่าที่มีอยู่ในโลกนี้

“ข้าล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าใครจะได้เป็นมหาปราชญ์ของยุคนี้” ฟู่เซียนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นคนจำนวนมากมายที่กำลังเดินไปที่สำนักเที่ยงธรรมเพื่อสนับสนุนปราชญ์ของตนเอง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิงตู้ฉิงก็ได้แต่ยิ้มพลางคิดสงสัยเช่นกันว่าหลังจากผ่านไปหลายร้อยปี ตอนนี้ถังชี่หยุนจะพัฒนาไปแค่ไหนแล้ว

ถึงแม้ว่าครั้งนี้เขาจะพาลูก ๆ ของเขาทุกคนมาช่วยสนับสนุนถังชี่หยุน แต่การที่นางจะได้เป็นมหาปราชญ์หรือไม่นั้นมันก็ขึ้นอยู่กับตัวนางเป็นส่วนใหญ่ หากนางไร้ความสามารถจริง ๆ เขาเองก็ไม่อาจช่วยได้เหมือนกัน

แต่แล้วในขณะที่พวกเขาเดินทางใกล้จะถึงสำนักเที่ยงธรรม จู่ ๆ พวกเขาก็ถูกหยุด

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

“เจ้ามีปัญหาอะไร?” หลงเฉินถามสวนไปในทันที

“พวกเจ้ากำลังเดินทางเข้าในสำนักเที่ยงธรรมใช่ไหม?” ผู้ที่ขวางทางกลุ่มของหลิงตู้ฉิงเอ่ยถามขึ้น

หลงเฉินแสดงสีหน้าเหนื่อยใจและพูดว่า “ก็เห็นชัด ๆ อยู่ไม่ใช่รึไงว่าเส้นทางที่พวกข้ากำลังมุ่งไปมันคือสำนักเที่ยงธรรม? ถ้าพวกข้าไม่ไปสำนักเที่ยงธรรมแล้วพวกข้าจะไปที่ไหนได้อีก?”

“ถ้างั้นข้าขอถามสักหน่อยว่าพวกเจ้าเป็นใครมาจากที่ไหน และปราชญ์คนไหนที่พวกเจ้าสนับสนุนอยู่?” หนึ่งในกลุ่มของเหล่าผู้คนที่ขวางทางถามต่อ

“นั่นมันเรื่องของพวกข้า พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาวุ่นวายด้วย?” หลงเฉินถามย้อน

“หากพวกเจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อสนับสนุนปราชญ์จางไป๋ฟาน ถ้างั้นก็จงกลับไปซะ!” หนึ่งในผู้ขวางทางตวาดกลับ “ข้าคือลูกศิษย์ของปราชญ์จางไป๋ฟาน เสี่ยไป๋เจิ้ง! นอกเหนือจากผู้ที่สนับสนุนอาจารย์ของข้า หากพวกเจ้าต้องการผ่านเข้าไปพวกเจ้าต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”

หลงเฉิน เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็ไม่แน่ใจว่าเขาควรจะทำยังไงต่อดีเพราะผู้ที่ขวางทางเขาอยู่ตอนนี้คือผู้เชี่ยวชาญระดับนภาครามที่แข็งแกร่งกว่าเขา ดังนั้นเขาจึงรอให้หลิงตู้ฉิงออกคำสั่งต่อไป

“เทียนหยุน เจ้าจงไปจัดการกับเขาซะเพื่อสั่งสมประสบการณ์การต่อสู้ของเจ้า” หลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เสี่ยไป๋เจิ้ง