บทที่ 872 สั่งสอนให้รู้สำนึก

หลังจาก 1 ปีผ่านไป ราชาเทพมารหกปรารถนาหรือว่าเสี่ยวลิ่วก็คลายม่านพลังที่ปกปิดนางกับหลิงตู้ฉิงออก

นางมองไปที่หลิงตู้ฉิงด้วยสีหน้าราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และพูดว่า “มิน่าล่ะทำไมท่านถึงไม่อยากจะเจอข้านัก ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ใช่! ข้ากำลังไปได้สวยกับเส้นทางใหม่ของข้าอยู่ดี ๆ แต่เป็นเพราะการปรากฏตัวของเจ้าทำให้ข้าลำบากไปพักใหญ่!”

“แต่ตอนนี้ข้าชดใช้ให้ท่านแล้วจริงไหม?” ราชาเทพมารหกปรารถนาเอ่ยขึ้น

“มันเป็นบาปที่เจ้าต้องชดใช้” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ

เมื่อพูดจบหลิงตู้ฉิงก็ยืดเส้นยืดสาย จากนั้นเขาก็ลองสำรวจตัวเอง ซึ่งในตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของเขาได้ทะลวงมาถึงระดับนักบุญเรียบร้อยแล้ว

เหตุผลที่เขาทะลวงระดับมาได้เร็วขนาดนี้นั้นเป็นเพราะในระหว่างที่เขาทำกิจกรรมร่วมกับราชาเทพมารหกปรารถนามันทำให้เขาได้เข้าใจในเต๋าหกปรารถนาจนทะลุปรุโปร่ง และใช้ความเข้าใจนั้นมาเติมเต็มความปรารถนาทั้งหกของเขาเองจนสมบูรณ์แบบ

ไม่นานหลังจากที่หลิงตู้ฉิงและราชาเทพมารหกปรารถนาเสร็จกิจ หวงซีก็เดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าซับซ้อนและพูดว่า “ในที่สุดพวกท่านก็เสร็จกันสักที! ตอนนี้ใกล้จะถึงเวลาการคัดเลือกมหาปราชญ์แล้ว ซึ่งเหล่าศิษย์ของปราชญ์ถังกำลังอยู่ในระหว่างปรึกษากันอยู่ว่าจะสนับสนุนปราชญ์ถังยังไง”

“ข้าแนะนำว่าตอนนี้ท่านควรจะไปดูพวกเขาสักหน่อย เพราะในเวลานี้พวกเขาไม่เห็นลูก ๆ ของท่านอยู่ในสายตาเลย พวกเขาอ้างว่าลูก ๆ ของท่านมีระดับการบ่มเพาะที่ต่ำเกินไป และถึงแม้ว่าปราชญ์ถังจะเอ่ยออกมาแล้วว่าแผนการทั้งหมดจะให้ท่านเป็นคนตัดสินใจ แต่คนอื่น ๆ ก็มองว่าท่านไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคนนำพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงอยากจะทำตามแผนการของพวกเขาเอง”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพวกเราไปดูกันก่อน หากใครไม่เชื่อฟังข้า เมื่อถึงเวลาข้าจะสั่งสอนพวกเขาให้รู้สำนึกเอง”

ในเวลาเดียวกัน ตอนนี้มีคนมากมายมารวมตัวกันอยู่ที่หน้ากระท่อมไม้ของถังชี่หยุน เนื่องจากพวกเขาจำเป็นต้องมาปรึกษากันว่าจะสนับสนุนถังชี่หยุนยังไง

เหตุผลที่พวกเขาจำเป็นต้องจริงจังกันขนาดนี้ก็เพราะหากถังชี่หยุนกลายเป็นมหาปราชญ์ได้สำเร็จ พวกเขาจะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาลจากการติดตามนาง

ในทันทีที่หลิงตู้ฉิงปรากฏตัวขึ้น หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิผู้หนึ่งก้าวออกมาจากฝูงชน และพูดกับหลิงตู้ฉิงอย่างไม่เกรงใจว่า “ถึงแม้ว่าอาจารย์จะมอบหมายหน้าที่ให้เจ้าเป็นผู้สั่งการพวกเราทั้งหมด แต่ข้ารู้สึกว่ามันคงจะดีกว่าหากพวกข้าจะทำตามแผนของพวกข้าเอง ดังนั้นเมื่อถึงเวลาเจ้าอย่าได้บังอาจมาชี้นิ้วสั่งอะไรพวกข้าทั้งนั้น”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “สรุปคือเจ้าจะไม่เชื่อฟังคำพูดของอาจารย์เจ้าใช่ไหม?”

“ข้าเคารพในคำพูดของอาจารย์ข้าอยู่แล้ว แต่เจ้าไม่เห็นสารรูปของเจ้าเองรึไง? ระดับการบ่มเพาะของเจ้าอยู่ในระดับแค่นี้เจ้ามีคุณสมบัติอะไรจะมาสั่งพวกข้า?” ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิพูดขึ้นด้วยสีหน้าเหยียดหยาม

“ขอบเขตจักรพรรดิขั้นปลาย? เจ้าคิดว่าเจ้ามีคุณสมบัติมากกว่าข้างั้นเหรอ?” หลิงตู้ฉิงถามกลับ

“อย่างน้อย ๆ ก็ดีกว่าเจ้าก็แล้วกันไอ้ระดับนักบุญ!” ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิตวาดขึ้น

“งั้นเหรอ?” หลิงตู้ฉิงไม่เถียงอะไรต่อ แต่เขาโคจรพลังเบญจธาตุและชกไปที่กลางอกของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิทันที

ด้วยหมัดที่เต็มไปด้วยอำนาจของธาตุหลักทั้งห้าที่เกื้อหนุนกัน มันส่งผลให้พลังของกฎต่าง ๆ ที่อยู่ในร่างของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิถูกผนึกไว้ในทันทีโดยที่เขาไม่สามารถต่อต้านหรือดึงพวกมันออกมาใช้ต่อกรกับหลิงตู้ฉิงได้เลย เขาทำได้เพียงแค่มองหลิงตู้ฉิงด้วยสายตาตะลึงค้างโดยที่หมัดของหลิงตู้ฉิงยังคาอยู่ในรอยยุบที่หน้าอกของเขา

“ครั้งนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าเพราะเจ้ายังคงมีประโยชน์อยู่ แต่ตอนนี้เจ้าคงจะรู้ดีแล้วว่าถ้าหากข้าอยากจะเอาชีวิตเจ้ามันก็ง่ายเหมือนข้าบี้มดบี้แมลง!” จากนั้นหลิงตู้ฉิงหันไปพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “ข้าขอเตือนพวกเจ้าทุกคนให้ชัดเจนตรงนี้เอาไว้เลย เมื่อถึงเวลาหากใครไม่ฟังคำสั่งข้า ข้าจะฆ่ามันผู้นั้นทันทีโดยไม่มีการเตือนซ้ำ!”

เมื่อพูดจบ หลิงตู้ฉิงก็ดึงหมัดของตัวเองกลับและถอนพลังเบญจธาตุออกจากร่างของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิ