บทที่ 897 สะพานทองคำเชื่อมทศทิศของแท้

หลังจากได้รับสัญญาณให้ลงมือ เย่เจียงไห่ก็ใช้พลังเพลิงของเขาเผาม่านพลังสีทองที่ปกคลุมสำนักเงินตราทันที และเมื่อเผาไปเรื่อย ๆ จนม่านพลังอ่อนแรงลงทุก ๆ คนก็ได้เห็นว่าแท้จริงแล้วหลังม่านพลังมันคือสะพานสีทองขนาดยักษ์วางพาดขวางเป็นแนวยาวล้อมรอบสำนักเงินตราเอาไว้

“สะพานทองคำเชื่อมทศทิศ!” บรรดาคนที่รู้จักมันต่างก็อุทานขึ้นด้วยสีหน้ามืดหม่น

เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าสะพานทองคำเชื่อมทศทิศแค่เพียงอันเดียวก็มีอำนาจพอที่จะป้องกันการโจมตีของผู้สำเร็จเต๋าได้อย่างสบาย ๆ แต่ตอนนี้พวกเขากลับเผชิญกับสะพานทองคำเชื่อมทศทิศถึง 10 สะพาน!

เมื่อเห็นสะพานทองคำเชื่อมทศทิศจำนวนมากขนาดนี้ขวางกั้นพวกเขาอยู่ คนอื่น ๆ ต่างก็มองไปที่หลิงตู้ฉิงและมี่ตั้วตั้ว เพื่อรอดูว่าคนทั้งคู่จะใช้วิธีไหนในการแก้ปัญหานี้

ในเวลาเดียวกัน เต๋าเทียนเซียะก็ปรากฏตัวขึ้นหลังสะพานทองคำเชื่อมทศทิศ และพูดกับหลิงตู้ฉิงด้วยสีหน้าเย้ยหยันว่า “ต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เจ้าอุตส่าห์มอบแบบสร้างสะพานทองคำเชื่อมทศทิศให้กับข้า เอาล่ะตอนนี้มาดูกันว่าเจ้าจะเข้ามาทำลายสำนักของข้าได้ยังไง!”

ถึงแม้ว่าตอนนี้เต๋าเทียนเซียะจะรู้แล้วว่าหลิงตู้ฉิงเป็นใคร แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวเลย เพราะเขามั่นใจเป็นอย่างมากว่าด้วยสะพานทองคำเชื่อมทศทิศ 10 สะพานที่เขาสร้างขึ้นมันจะต้องเพียงพอสำหรับการยับยั้งหลิงตู้ฉิงแน่นอน

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “ข้าหวังว่าเจ้าจะยังคงแสดงสีหน้ามั่นใจแบบนี้ได้หลังจากนี้!”

เมื่อพูดจบ หลิงตู้ฉิงส่งสัญญาณให้มี่ตั้วตั้วลงมือทันที ซึ่งทางด้านมี่ตั้วตั้วก็เรียกสะพานทองคำเชื่อมทศทิศของเขาออกมาจากร่างกายของตัวเอง

แต่เมื่อทุกคนเห็นสภาพของสะพานทองคำเชื่อมทศทิศของมี่ตั้วตั้ว สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นมืดหม่นกว่าเดิม เพราะสภาพของมันนั้นดูเก่าคร่ำครึเป็นอย่างมากแถมความยาวของสะพานทองคำเชื่อมทศทิศของมี่ตั้วตั้วนั้นยาวยังไม่ถึง 10 เมตรด้วยซ้ำแตกต่างจากของเต๋าเทียนเซียะที่ยาวมากกว่า 100 กิโลเมตรต่อ 1 สะพาน!

เต๋าเทียนเซียะ เมื่อเห็นสภาพของสะพานทองคำเชื่อมทศทิศของมี่ตั้วตั้ว เขาก็หัวเราะออกมาเสียงดังและพูดขึ้นว่า “เจ้าคงจะเป็นเทพแห่งความมั่งคั่งที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใช่ไหม? เจ้าไม่รู้งั้นเหรอว่าทรัพย์สมบัติที่ตำหนักเทพโชคลาภของเจ้ามีนั้นมันยังมีไม่ถึง 1 ใน 10 ส่วนของที่ข้ามีด้วยซ้ำ แถมเทพแห่งความมั่งคั่งเกิน 9 ส่วนก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนของสำนักเงินตราของข้าอีกต่างหาก ดังนั้นเจ้าคิดได้ยังไงถึงได้กล้ามาต่อกรกับข้าแบบนี้?”

ไม่ใช่แค่เต๋าเทียนเซียะคนเดียวเท่านั้นที่ชี้หน้าเยาะเย้ยมี่ตั้วตั้ว แต่บรรดาศิษย์ของสำนักเงินตราทั้งหลายต่างก็หัวเราะเยาะมี่ตั้วตั้วกันยกใหญ่เช่นกัน

ทางด้านของมี่ตั้วตั้วนั้นไม่ได้รู้สึกโกรธแม้แต่น้อย เขาหัวเราะและตอบกลับว่า “พวกเจ้ามีเงินมากกว่าแล้วมันยังไงกันล่ะ? ทรัพย์สมบัติที่พวกเจ้ามีอยู่ตอนนี้มันทำให้พวกเจ้ามีความสุขกันจริง ๆ งั้นเหรอไง? สิ่งหนึ่งที่ข้าเห็นได้ชัดเจนตั้งแต่เข้ามาที่อาณาเขตเงินตราของพวกเจ้านั้นก็คือพวกเจ้าทั้งหลายต่างตกเป็นทาสของเงินกันจนพวกเจ้าไม่หลงเหลือสามัญสำนึกความเป็นคนกันแม้แต่น้อย พวกเจ้ามันเป็นแค่สิ่งมีชีวิตที่น่าเวทนาที่ตกอยู่ภายใต้อำนาจของเงินตรา แตกต่างจากข้าที่เป็นนายของเงินตราอย่างแท้จริง!”