บทที่ 901 เกรงกลัว

**ขออนุญาตเรียงขอบเขตพลังให้อีกรอบนะครับเพราะตอนนี้มีขอบเขตพลังใหม่เพิ่มขึ้น**

ขั้นพลัง

ขอบเขตหลอมรวมลมปราณ

ขอบเขตควบแน่นลมปราณ

ขอบเขตประสานทะเลลมปราณ

ขอบเขตรวมแสงดารา

ขอบเขตนภา

ขอบเขตสวรรค์ มี 8 ระดับ

-ระดับสวรรค์สามัญ

-ระดับหลุดพ้นสามัญ

-ระดับเหนือล้ำ

-ระดับนักบุญ

-ระดับรู้แจ้ง

-ระดับสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์

-ระดับนภาคราม

-ระดับสวรรค์สมบูรณ์

ขอบเขตราชัน

ขอบเขตจักรพรรดิ

ขอบเขตมหาจักรพรรดิ

ขั้นพลังหลังจากขึ้นไปสู่โลกเบื้องบน

ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์สามัญ

ขอบเขตเจ้าตำหนักศักดิ์สิทธิ์

ขอบเขตราชาศักดิ์สิทธิ์

ขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ขอบเขตเทวะราชา

ขอบเขตจักรพรรดิเทพ

********************************************************************

แค่มองเพียงปราดเดียว หลิงตู้ฉิงบอกได้เลยว่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิเหล่านี้ที่เพิ่งมาถึงนั้นเป็นคนของหมู่บ้านซิงหัว ตำหนักหอมรัญจวน และตำหนักเทพโชคลาภ

หรือพูดอีกอย่างก็คือ พวกเขาทั้งหมดคือคนของหอการค้าเชื่อมสวรรค์

เมื่อได้ยินคำพูดห้วน ๆ ของหลิงตู้ฉิง หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิขมวดคิ้วทันที แต่เขาก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามทำอะไร เนื่องจากรอบกายของหลิงตู้ฉิงมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นสูงสุดอยู่เกือบร้อย ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่ข่มอารมณ์และถามกลับอย่างใจเย็น “พวกท่านโหดเหี้ยมถึงขนาดสังหารคนทั้งอาณาเขตที่มีความเกี่ยวพันกับหอการค้าเชื่อมสวรรค์ของพวกเราเช่นนี้ ท่านคิดว่าพวกเราไม่ควรมีสิทธิ์ตั้งคำถามกับพวกท่านสักหน่อยหรือไง?”

หลิงตู้ฉิงตอบกลับทันทีด้วยสีหน้าเย็นชา “เจ้าอยากรู้เหตุผลงั้นเหรอ? ได้! เหตุผลที่ข้าฆ่าล้างคนในอาณาเขตเงินตราทั้งหมดก็เพราะคนเหล่านี้มันบังอาจสังหารคนของข้าก่อน และคนของข้าที่พวกมันสังหารไปก็คือ เทพกระบี่ และ ผีเสื้อ! ดังนั้นพวกเจ้าอย่าได้มายุ่งเรื่องของข้าจะดีกว่า ครั้งล่าสุดข้าแค่เตือนพวกเจ้าเฉย ๆ แต่ถ้ารอบนี้พวกเจ้ายังกล้ามาแส่เรื่องของข้าอีก ข้าบอกไว้เลยว่าพวกเจ้าจะเป็นรายต่อไปที่ข้าจะไปกวาดล้าง!”

เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนี้ สีหน้าของเหล่าผู้เชี่ยวชาญที่มาจากหอการค้าเชื่อมสวรรค์กลายเป็นตื่นตระหนก เพราะพวกเขารู้แล้วว่าในตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่กับใคร!

ที่แท้คนผู้นี้ก็คือเทพหายนะอันโด่งดังเมื่อในอดีตนั่นเอง!

หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นสูงสุดรีบพูดขึ้นด้วยเสียงสั่นทันที “ผะ..ผะ..ผู้อาวุโส โปรดเมตตาด้วย พวกเราไม่รู้จริง ๆ ว่าเป็นท่าน!”