บทที่ 936 ปัญหาในสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

บทที่ 936 ปัญหาในสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

เมื่อหลิงตู้ฉิงผ่านประตูเคลื่อนย้ายไปปรากฏที่ตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียน เขาก็ได้พบว่าบรรยากาศของที่นี่กำลังอยู่ในความตึงเครียด ซึ่งมันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามมู่เฉียนหลิงทันทีเมื่อพบหน้า “พวกเจ้ากำลังมีปัญหาอะไรรึเปล่า?”

“ผู้เยาว์ขอคารวะบรรพบุรุษเฒ่า ดีจริง ๆ ที่ท่านมาในตอนนี้!” มู่เฉียนหลิงรีบคุกเข่าคารวะ

หลิงตู้ฉิงส่งสัญญาณให้นางลุกขึ้นยืนและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเป็นเพราะอาจารย์ของเจ้าขึ้นไปบนโลกเบื้องบนแล้วมันจึงมีคนใช้โอกาสนี้มารังแกใช่ไหม? ไหนลองบอกข้ามา ข้าจะได้ช่วยเจ้าสะสางปัญหาให้”

มู่เฉียนหลิงยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “มันเป็นแบบนั้นจริงบรรพบุรุษเฒ่า แต่ยังโชคดีหน่อยที่ท่านอาจารย์ทิ้งอาวุธระดับศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ให้กับพวกเราหลายชิ้นเพื่อเอาไว้ใช้ปกป้องตัวเองแถมยังมีมหาค่ายกลใหม่ที่ท่านอาจารย์ตระเตรียมเอาไว้ให้ ไม่เช่นนั้นป่านนี้พวกเราคงแย่กันไปแล้ว”

“ฝั่งตรงข้ามเป็นใครกัน?” หลิงตู้ฉิงถามกลับ

มู่เฉียนหลิงถอนหายใจและพูดว่า “คนส่วนหนึ่งเป็นผู้คนของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาอ้างว่าท่านอาจารย์ของข้าเคยเป็นคนของพวกเขา ดังนั้นทรัพย์สมบัติที่ท่านอาจารย์มีก็ต้องเป็นของพวกเขาเช่นกัน และมันยังมีผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักอื่นที่มาข่มขู่ให้พวกเรามอบตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียนให้กับเขาอีกต่างหาก”

หลิงตู้ฉิงขมวดคิ้วและถามอีกรอบ “เจ้าพอจะรู้ไหมว่าคนของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่มาเป็นใคร และคนของสำนักอื่น ๆ ที่มาร่วมด้วยพวกมันมาจากสำนักไหน?”

“ข้าไม่แน่ใจว่าคนของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นเป็นใคร แต่ผู้ส่งสาสน์ที่มาจากโลกเบื้องบนผู้นั้นเป็นคนของสำนักกระบี่สวรรค์ ซึ่งท่าทีที่เขาแสดงออกนั้นหยิ่งผยองเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังโชคดีที่ท่านอาจารย์ได้ทิ้งสมบัติเอาไว้มากมาย ซึ่งมันทำให้พวกเราพอที่จะต้านทานพวกเขาได้ อันที่จริงในตอนแรกข้าเองก็คิดว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากสำนักกระบี่เอกภพอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อเห็นว่าพวกที่มานั้นมีผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนมาด้วยข้าจึงเลือกที่จะไม่ลากท่านปู่ให้มาร่วมเดือดร้อนด้วย” มู่เฉียนหลิงตอบกลับด้วยสีหน้าภาคภูมิใจเล็กน้อย

ในตอนนี้มู่เฉียนหลิงไม่ใช่เด็กสาวคนเดิมที่ไร้เดียงสาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ตอนนี้นางมีความสามารถมากพอที่จะดูแลคนทั้งตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียนได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะผลงานที่นางสามารถทำให้ผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์ล่าถอยไปได้ มันก็บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่านางมีคุณสมบัติดีพอกับตำแหน่งเจ้าตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียน

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “เดี๋ยวข้าจะจัดการกับผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์ให้เอง ข้ารับประกันว่าคนของสำนักกระบี่สวรรค์จะไม่มีวันกล้าโผล่หน้ามาหาเจ้าอีกแน่นอน!”

การฆ่าผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์นั้นแน่นอนว่าหลิงตู้ฉิงจะได้เต๋ากระบี่มาแน่นอน ซึ่งเขาสามารถนำมันไปให้กับจ้าวเหมิงลู่ได้ แต่มันก็ยังมีสิ่งที่เขากังวลอยู่ก็คือ ดูเหมือนว่าผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์ผู้นี้น่าจะไม่ค่อยแข็งแกร่งเท่าไหร่นัก เพราะมู่เฉียนหลิงสามารถทำให้เขาล่าถอยไปได้อย่างไม่ยากเย็นจากคำบอกเล่าที่เขาฟังมา

ถ้าหากผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์ผู้นี้ไม่แข็งแกร่ง มันก็แปลว่าเต๋าของเขาก็ไม่แข็งแกร่งเช่นกัน ซึ่งมันจะกลายเป็นผลเสียต่อจ้าวเหมิงลู่ในอนาคต

แต่แล้วในระหว่างที่พวกเขากำลังพูดคุยกันยังไม่จบ คนกลุ่มหนึ่งก็มาตะโกนโหวกเหวกอยู่ที่ด้านนอกตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียน “นังหนู รอบที่แล้วข้าเตรียมตัวมาไม่ดีสักเท่าไหร่ข้าเลยทำอะไรพวกเจ้าไม่ได้ แต่รอบนี้มันไม่เหมือนกับรอบที่แล้วแน่นอน ข้าแนะนำให้เจ้ารีบถอนม่านพลังนี้ให้ข้าซะดี ๆ ไม่อย่างนั้นอย่าได้โทษข้าที่ต้องโหดร้ายกับพวกเจ้า!”

มู่เฉียงหลิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดังออกมา

นางเพิ่งจะเล่าเรื่องคนกลุ่มนี้ให้กับบรรพบุรุษผู้ไร้เทียมทานของนางฟังไปหมาด ๆ นางไม่นึกเลยว่าพวกโง่เหล่านี้จะมารนหาที่ตายถึงที่โดยที่บรรพบุรุษของนางไม่จำเป็นต้องเสียแรงไปตามหาเลย

มู่เฉียนหลิงและหลิงตู้ฉิงเดินออกจากตำหนักออกไปดูผู้มาเยือนทันที

“บรรพบุรุษเฒ่า เป็นพวกมันนี่แหละ!” มู่เฉียนหลิงเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่ชายวัยกลางคนที่ลอยอยู่บนฟ้า “ไอ้คนชุดสีเงินออกขาวคนนั้นนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งสาสน์จากโลกเบื้องบนของสำนักกระบี่สวรรค์ ส่วนคนอื่น ๆ ที่มารอบนี้พวกมันทั้งหมดเป็นคนของสำนักกระบี่สวรรค์ทั้งหมด”