บทที่ 940 เหตุผลที่แท้จริงที่ถูกส่งตัวลงมา

หลิงตู้ฉิงไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายของเขาแม้แต่น้อย ดังนั้นมันจึงไม่แปลกที่ผู้ส่งสาสน์ของสำนักเบญจธาตุจะรู้ได้ว่าในตอนนี้ใครมาเยือนพวกเขา

เมื่อเห็นท่าทีของผู้ส่งสาสน์ทั้งสองของสำนักเบญจธาตุ หลิงตู้ฉิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขบขันและพูดว่า “พวกเจ้าทั้งคู่อาศัยอยู่บนยอดเขาเบญจธาตุใช่ไหม?”

ผู้ส่งสาสน์ทั้งสองของสำนักเบญจธาตุ ตอบกลับทันที “ผู้อาวุโส พวกเราทั้งสองมาจากยอดเขาเบญจธาตุ ข้าขออนุญาตผู้อาวุโสแนะนำตัวเองข้าคือ เซียะซิงอี้ ส่วนสหายของข้าอีกคนคือ ติงหง พวกเราทั้งคู่เป็นศิษย์ของจักรพรรดิเทพต่งชิง ซึ่งผู้อาวุโสน่าจะรู้จักอาจารย์ของพวกเราดีอยู่แล้ว”

เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงการปะทะ พวกเขาจึงจำเป็นต้องเอ่ยแนะนำตัวเองและยกความสัมพันธ์ของอาจารย์พวกเขาที่มีกับหลิงตู้ฉิงขึ้นมาพูดก่อน

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดว่า “ที่แท้พวกเจ้าก็เป็นศิษย์ของตาเฒ่าต่งชิงนี่เอง มิน่าล่ะร่างหลักของพวกเจ้าทั้งคู่ถึงได้อยู่ในขอบเขตเทวะราชา พรสวรรค์ของพวกเจ้าทั้งคู่นับได้ว่าคู่ควรแก่การเป็นศิษย์ของตาเฒ่านั่นจริง ๆ! ว่าแต่ทำไมตาเฒ่านั่นถึงส่งพวกเจ้าทั้งคู่ลงมาพร้อมกัน? ตาเฒ่านั่นวางแผนจะเล่นงานข้าเหมือนกับคนอื่น ๆ งั้นเหรอ?”

เซียะซิงอี้รีบตอบกลับทันทีด้วยอาการร้อนรน “พวกเราไม่มีความคิดเช่นนั้นเลยผู้อาวุโส! เหตุผลที่ท่านอาจารย์ส่งพวกเราทั้งคู่ลงมาพร้อม ๆ กันเป็นเพราะกองกำลังฝ่ายอื่น ๆ ต่างส่งผู้เชี่ยวชาญของตนเองลงมายังโลกเบื้องล่างเป็นจำนวนมาก ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของสำนักเราที่อยู่ที่นี่ พวกเราจึงถูกส่งตัวลงมา”

“พวกเรารู้ตัวดีว่าไม่มีทางเทียบกับผู้อาวุโสได้แน่นอน ผู้อาวุโสไม่จำเป็นต้องกังวลกับพวกเราเลย!” ติงหงเอ่ยขึ้นเสริม

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “อาจารย์ของพวกเจ้าไม่ได้บอกพวกเจ้าหรอกเหรอว่าการที่พวกเจ้าลงมาโลกเบื้องล่างครั้งนี้ร่างแยกของพวกเจ้าจะไม่มีวันได้กลับขึ้นไป? อาจารย์ของพวกเจ้าบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพแล้ว ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมี่รู้เรื่องนี้แน่นอน”

เซียะซิงอี้แสดงสีหน้าจนใจและพูดว่า “ทำไมผู้อาวุโสถึงต้องโหดร้ายกับพวกข้าแบบนี้ด้วย?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “ก่อนหน้านี้ที่อาจารย์ของเจ้าและคนอื่น ๆ จับสัมผัสของข้าได้ว่าอยู่ในโลกเบื้องล่าง เป็นเพราะข้าจงใจเปิดเผยตัวตนเอง ซึ่งมันคือการล่อให้บรรดากลุ่มกองกำลังทั้งหลายส่งผู้เชี่ยวชาญลงมาที่โลกเบื้องล่างเพื่อที่ข้าจะได้แย่งเต๋าและพลังวิญญาณบริสุทธิ์จากร่างแยกของพวกที่ถูกส่งลงมา เพื่อที่ข้าจะได้เอาพวกมันไปให้กับคนในครอบครัวของข้าบ่มเพาะ”

“แล้วยิ่งสำหรับพวกเจ้าที่เป็นร่างแยกของร่างขอบเขตเทวะราชา เต๋าของพวกเจ้านั้นมีประโยชน์ยิ่งกว่าของคนอื่น ๆ หลายเท่า แต่ก็ช่างเถอะเห็นแก่ที่ข้ากับสำนักของพวกเจ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกันมาโดยตลอด โดยเฉพาะอาจารย์ของพวกเจ้ากับข้าก็รู้จักกันมานาน งั้นข้าจะไม่ทำอะไรพวกเจ้าก็แล้วกัน แต่ว่าความลับนี้ที่ข้าเพิ่งบอกไปพวกเจ้าห้ามนำไปเผยแพร่ที่ไหนเข้าใจไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงตู้ฉิง เซียะซิงอี้และติงหงเก็บอาการตกตะลึงของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่

ที่แท้ทั้งหมดมันก็เป็นแผนของชายผู้นี้งั้นเหรอ? ถ้างั้นพวกเขาทั้งคู่ก็ตกเป็นเป้าหมายเหมือนกันจริงไหม?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ พวกเขาก็เริ่มตื่นตัวทันที ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าน่าจะสู้ไม่ได้แต่อย่างน้อย ๆ พวกเขาก็อยากจะลองสักตั้งเพื่อปกป้องตัวเองดู

แต่แล้วเมื่อพวกเขาได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงไม่มีความคิดที่จะทำอะไรพวกเขา พวกเขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นพวกเขาต่างโค้งคารวะและพูดว่า “พวกเราเข้าใจแล้วผู้อาวุโส และพวกเราขอขอบคุณที่ท่านละเว้นพวกเรา!”

หลิงตู้ฉิงเคยอยู่ในระดับเดียวกับอาจารย์ของพวกเขามาก่อน ซึ่งก็คือขอบเขตจักรพรรดิเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าใจเป็นอย่างดีว่าหลิงตู้ฉิงนั้นน่ากลัวขนาดไหน

ถึงแม้ว่าหลิงตู้ฉิงจะเกิดใหม่ แต่ด้วยความรู้และวิธีการอันมากมายที่เหนือกว่าหากต่อสู้กันขึ้นมาจริง ๆ มันก็มีความเป็นได้เกิน 8 ส่วนที่พวกเขาจะพ่ายแพ้ ดังนั้นมันจึงเป็นการดีที่สุดที่พวกเขาจะไม่ต้องเสี่ยงสู้กับตัวตนแบบนี้

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและพูดว่า “อย่าเพิ่งดีใจไป ถ้าแม้ว่าข้าจะไม่ทำอะไร แต่ร่างแยกของพวกเจ้าก็ไม่อาจกลับขึ้นไปได้อยู่ดี นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าไม่อาจหลีกเลี่ยงได้”