บทที่ 949 อาณาเขตโลหิตสวรรค์

ในเวลาเดียวกับที่เทียนเก๋อเปิดใช้งานอาณาเขตสวรรค์ของเขา สีหน้าของหลิงเทียน หยุนเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันทีและพูดว่า “พี่ใหญ่มีปัญหาแน่!”

“ปัญหา? ปัญหาอะไรพี่สาม?” หลิงยี่เทียนรีบถามขึ้น

หลิงเทียนหยุนพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังว่า “หมัดของพี่ใหญ่นั้นกำหนดเป้าหมายได้แค่ครั้งละหนึ่งเป้าเท่านั้น และอีกอย่างหมัดของพี่ใหญ่นั้นไม่ได้ต่างอะไรกับทักษะทัณฑ์ฟ้าดินของท่านพ่อที่จำเป็นต้องเห็นหรือสัมผัสได้ถึงตัวตนของเป้าหมายได้ก่อนเขาถึงจะสามารถใช้เจตจำนงหมัดของเขาในการโจมตีได้ แต่ตอนนี้อาณาเขตสวรรค์ที่เทียนเก๋อใช้มันทำให้พี่ใหญ่ไม่สามารถแบ่งแยกได้ว่าตัวตนไหนเป็นตัวจริงของเทียนเก๋อ”

ด้วยวิชาหมื่นดวงใจปีศาจที่เขาบ่มเพาะ มันจึงทำให้หลิงเทียนหยุนสามารถเห็นกฎต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจน เขาจึงมองทุกอย่างได้อย่างทะลุปรุโปร่งมากกว่าคนอื่น

ทุกคนเมื่อได้ยินเช่นนี้ต่างแสดงสีหน้าเคร่งเครียดทันที แต่ในทางกลับกันหลิงไช่หยุนกลับพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่ทุกข์ร้อนเท่าไหร่ว่า “ถ้างั้นปัญหานี้มันก็ง่ายนิดเดียว พี่ใหญ่ก็แค่ต้องทำลายร่างมนุษย์โลหิตพวกนั้นให้หมดก่อน แล้วจากนั้นมันก็จะเหลือแค่ร่างจริงของเทียนเก๋อเพียงร่างเดียวแค่นี้ก็หมดปัญหาแล้วจริงไหม?”

หลิงเทียนหยุนส่ายหัว “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ต่อให้ร่างมนุษย์โลหิตถูกทำลายไป เทียนเก๋อก็สามารถสร้างพวกมันขึ้นมาใหม่ทดแทนได้ภายในเวลาไม่กี่อึดใจ”

“ไม่นึกเลยว่าเขาจะฉลาดขนาดนี้!” หลิงฟ่างหัวพ่นลมหายใจ

ในเวลาเดียวกัน เมื่อหลิงยู่ชานเห็นร่างของเทียนเก๋อแยกออกเป็นมนุษย์โลหิต 24 ร่าง เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปชั่วขณะ

สัมผัสที่เขาจับได้ตอนนี้ก็คือทุกร่างมันดูเหมือนเป็นร่างจริงของเทียนเก๋อทั้งหมด

“ข้าอยากจะรู้ว่าตอนนี้เจ้าจะทำลายอาณาเขตโลหิตสวรรค์ของข้าได้ยังไง!” เทียนเก๋อตะโกนขึ้น “การที่เจ้าสามารถบังคับให้ข้าใช้มันออกมาได้ ข้ายอมรับว่าเจ้าคือคนที่มีความสามารถอย่างแท้จริง!”

หลังจากพูดจบ มนุษย์โลหิต 24 ร่างพุ่งเข้าไปโจมตีหลิงยู่ชานทันที ซึ่งหลิงยู่ชานก็รีบปล่อยหมัดออกไปถึง 10 หมัดภายในอึดใจเดียว แต่แล้วมันก็ไม่พอเพราะมันยังเหลืออีก 14 ร่างที่ยังไม่ถูกทำลาย และ 14 ร่างนั้นก็ชกหมัดใส่ตามร่างกายของเขาเต็ม ๆ จนร่างของเขาลอยกระเด็นไปไกล

จากนั้นสิ่งที่ทำให้เขาปวดหัวมากที่สุดก็คือแค่อึดใจต่อมา ร่างมนุษย์โลหิตที่เขาเพิ่งทำลายไปมันก็ฟื้นกลับขึ้นมาเหมือนเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เทียนเก๋อหัวเราะเยาะเย้ยและพูดว่า “ข้าจะบอกเจ้าเอาบุญ ทุกร่างที่เจ้าเห็นอยู่นี้นั้นมีพลังสายเลือดเดียวกับข้าทั้งหมด ซึ่งมันไม่มีวันที่เจ้าจะรู้ได้แน่นอนว่าร่างไหนเป็นร่างจริงร่างไหนเป็นร่างปลอม ไม่ว่าหมัดของเจ้าจะดีสักแค่ไหน แต่หมัดของเจ้าก็กำหนดเป้าหมายได้ทีละเป้า ซึ่งนั่นเป็นจุดอ่อนใหญ่ที่สุดของเจ้าที่ทำให้เจ้าไม่สามารถทำความเร็วของหมัดได้มากไปกว่านี้ ต่อไปข้าอยากจะเห็นเหมือนกันว่าเจ้าจะทนไม้ทนมือของข้าไปได้อีกนานแค่ไหนกัน!”

จากนั้นเทียนเก๋อก็บุกหลิงยู่ชานด้วยร่างมนุษย์โลหิตทั้ง 24 ร่างอีกรอบทันที ซึ่งผลลัพธ์ก็เป็นเหมือนเดิมคือ หลิงยู่ชานโดนอัดจนกระเด็นไปอีกรอบ

ก่อนหน้านี้หลิงยู่ชานคือผู้ที่อัดเทียนเก๋อกระเด็นไปทุกครั้ง แต่ตอนนี้สถานการณ์มันกลับตาลปัตรอย่างสิ้นเชิง

หลิงยู่ชานในขณะนี้ไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นกัน เขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าจะต้องทำลายการโจมตีนี้ยังไง

หลิงฟ่างหัว เมื่อเห็นว่าพี่ชายของตัวเองถูกอัดกระเด็นกระดอนไปทั่วครั้งแล้วครั้งเล่า นางก็เริ่มทนไม่ไหวและพูดขึ้นด้วยสีหน้าเดือดดาลว่า “พี่สามข้ารู้ว่าท่านสามารถหาร่างจริงของเขาได้ ท่านช่วยไปจับตัวเขามาและแยกร่างของเขาออกเป็นชิ้น ๆ ให้ข้าที ข้าจะส่งชิ้นส่วนร่างของเขาแยกไปอยู่มิติละชิ้น! ในเมื่อเขาชอบแยกร่างนัก ข้าจะทำให้ร่างของเขาถูกแยกจริง ๆ ให้สมใจ!”

หลิงเทียนหยุนขมวดคิ้วไม่แน่ใจว่าเขาควรจะลงมือดีไหม