บทที่ 954 สำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์

บรรยากาศภายในสำนักสุริยะม่วงตอนนี้กำลังอยู่ในสภาวะมืดหม่น ผู้คนของสำนักต่างกำลังรู้สึกเศร้าหมองและขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก

พวกเขาลงทุนหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อการเดินทางไปภูมิภาคอี้ซางจนสุดท้ายพวกเขาก็สามารถครอบครองอาณาเขตเล็ก ๆ ได้อาณาเขตหนึ่ง

แต่แล้วในขณะที่พวกเขาคิดว่าตัวเองถูกรางวัลใหญ่เข้าให้ โชคร้ายก็มาเยือนพวกเขาทันที จู่ ๆ สำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์ก็ฆ่าคนของพวกเขาที่อยู่ในภูมิภาคอี้ซางจนหมด

ถ้าหากไม่ใช่เพราะพวกเขาส่งคนชุดใหม่เดินทางไปที่นั่นอีกชุดเพื่อไปนำทรัพยากรกลับมาที่สำนัก พวกเขาก็คงไม่รู้เช่นกันว่าคนของพวกเขาได้ตายไปหมดแล้ว และด้วยความแข็งแกร่งที่ต่างกันเป็นอย่างมากระหว่างสำนักของพวกเขากับสำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์ พวกเขาจึงไม่สามารถล้างแค้นได้ด้วยตัวเอง

สุดท้ายด้วยความคับแค้นใจ พวกเขาจึงคิดแผนการหนึ่งออกซึ่งก็คือไปขอความช่วยเหลือจากอาณาจักรจันทราที่พวกเขาเป็นพันธมิตรให้มาช่วยพวกเขาจัดการกับสำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์แทน

“ท่านเจ้าสำนักไม่ต้องกังวล!” หนึ่งในผู้อาวุโสของสำนักยิ้มให้กับฮ่าวหมิงหยาง เจ้าสำนักสุริยะม่วง “ในตอนที่ข้าออกไปส่งศิษย์น้องของข้าไปหาราชันแห่งมวลมนุษย์ ข้าย้ำเตือนเขาเป็นอย่างดีให้เขาไปพูดขอความช่วยเหลือต่อหน้าผู้คนเท่านั้น ข้ามั่นใจว่าเมื่อเผชิญกับสายตาของคนจำนวนมากองค์ราชันแห่งมวลมนุษย์จะต้องตอบตกลงแน่นอนเพราะเขาไม่มีทางเลือกอื่น หากเขาตอบปฏิเสธมันจะเป็นการทำลายชื่อเสียงของเขาเอง”

ฮ่าวหมิงหยางขมวดคิ้วและพูดว่า “เจ้าวางแผนแบบนี้มันจะไม่ดูเกินไปหน่อยรึยังไง?หากราชันแห่งมวลมนุษย์โกรธขึ้นมาสำนักของเราจะยิ่งมีปัญหามากขึ้นกว่าเดิมเจ้าได้คิดถึงเรื่องบ้างรึเปล่า?”

ผู้อาวุโสคนเดิมส่ายหัวและตอบกลับด้วยสีหน้าหนักแน่น “ท่านเจ้าสำนักถึงแม้ราชันแห่งมวลมนุษย์จะไม่พอใจพวกเรา แต่เขาก็ยังต้องช่วยพวกเราล้างแค้นสำนักอัสนีสวรรค์อยู่ดีสิ่งนี้คือเรื่องที่สำคัญที่สุด!”

แต่ก่อนที่ฮ่าวหมิงหยางจะทันได้ตอบอะไรกลับไป จู่ ๆ หลิงตู้ฉิงก็ปรากฏกายตรงหน้าพวกเขาและพูดว่า “การที่สำนักของพวกเจ้าถูกรังแกแบบนี้มันเป็นเพราะเหตุผลเดียว ซึ่งก็คือพวกเจ้ามันอ่อนแอ”

เมื่อเห็นหลิงตู้ฉิงปรากฏกายขึ้น ฮ่าวหมิงหยางอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นเขารีบคุกเข่าลงคำนับทันที “อะ องค์เหนือหัว เจ้าสำนักสุริยะม่วง ฮ่าวหมิงหยาง ขอถวายความเคารพต่อท่าน!”

บรรดาผู้อาวุโสที่อยู่ในห้องโถงใหญ่ของสำนักต่างก็รีบคุกเข่าลงคำนับเช่นกันด้วยท่าทีลนลาน

ในตอนนี้ทุกสำนักทั่วโลกนั้นรู้แล้วว่าหลิงตู้ฉิงเป็นใคร และทุกสำนักต่างก็มีภาพวาดของหลิงตู้ฉิงเก็บไว้เพื่อให้ทุกคนในสำนักได้รู้ว่าใบหน้าของหลิงตู้ฉิงเป็นยังไง เผื่อว่าเจอที่ไหนพวกเขาจะได้ไม่หาเรื่องใส่ตัว

ตอนนี้เมื่อหลิงตู้ฉิงปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา หัวใจของฮ่าวหมิงหยางเต้นรัวราวกับกลองศึก เขาไม่รู้ว่าทำไมหลิงตู้ฉิงถึงมาที่สำนักของเขาเช่นนี้

“พวกเจ้าทุกคนลุกขึ้น!” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น “ข้ามาที่นี่เพราะมาช่วยพวกเจ้าสะสางปัญหาที่มีกับสำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์ แต่ในเมื่อพวกเจ้ามีเล่ห์กลเยอะนักข้าจะช่วยพวกเจ้าแค่ตามสมควร เอาล่ะตามข้าไปที่สำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์เดี๋ยวนี้ ข้าจะให้พวกเขาชดใช้ต่อพวกเจ้าอย่างเหมาะสม”

ผู้อาวุโสคนที่วางแผนเหงื่อแตกเต็มร่างทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้ เขารีบเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหวาดกลัวว่า “องค์เหนือหัวที่พวกเราทำไปนั้นเป็นเพราะ…”

“ตามข้ามา!” หลิงตู้ฉิงตวาดขึ้นแทรกทันทีไม่สนใจสิ่งที่พวกเขาต้องการอธิบายเพราะเรื่องนี้มันไร้สาระเกินไปสำหรับเขา

ฮ่าวหมิงหยางเหล่ไปที่ผู้อาวุโสคนที่วางแผนทั้งหมดด้วยสายตาขุ่นเคืองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขารีบบินตามหลิงตู้ฉิงไปทันที

ตอนนี้เขารู้สึกโมโหผู้อาวุโสของเขา แต่เขาก็รู้ว่าต่อให้พูดอะไรไปมันก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว

ตอนนี้ฮ่าวหมิงหยางได้แต่หวังว่าหลิงตู้ฉิงจะช่วยทวงคืนอาณาเขตในภูมิภาคอี้ซางให้กับพวกเขา ถึงแม้ว่าสำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์จะแข็งแกร่ง แต่ถ้าหากหลิงตู้ฉิงเป็นคนออกหน้าให้ สำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์ก็จำเป็นต้องยอมถอยให้กับพวกเขาเหมือนกัน

เมื่อเดินทางไปถึงสำนักยอดเขาอัสนีสวรรค์ หลิงตู้ฉิงตะโกนสั่งคนเฝ้าทางขึ้นเขาทันที “ไปเรียกเจ้าสำนักของเจ้าออกมาหาข้า!”