บทที่ 988 ผู้อาวุโสอีกาทองคำ

หลิงตู้ฉิงเหล่มองไปที่กุยไห่หนานชาน ซึ่งกำลังแสดงสีหน้าไม่ยินยอม จากนั้นเขาหันไปพูดกับกุยไห่เหรินหวาง “เจ้าคงสังเกตเห็นว่าข้าในตอนนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนจริงไหม?”

กุยไห่เหรินหวางพยักหน้า “ข้าเห็นแบบนั้นเช่นกันผู้อาวุโส”

เขาเคยเจอกับหลิงตู้ฉิงมาก่อน ดังนั้นเขาจึงบอกได้ทันทีว่าหลิงตู้ฉิงเปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนละคน

ในตอนนี้หลิงตู้ฉิงดูเป็นคนมีเหตุผลแถมยังมีภรรยาอีกตั้งมากมาย

“ไม่เพียงแต่ข้าจะมีภรรยามากมาย แต่ข้ามีลูกหลายคนเช่นกัน” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น “และหนึ่งในลูกชายของข้าคือราชันแห่งมวลมนุษย์”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของกุยไห่เหรินหวางเปลี่ยนเป็นตกตะลึง “ราชันแห่งมวลมนุษย์จากโลกเบื้องล่างที่เพิ่งขึ้นมาเป็นลูกของท่านงั้นเหรอ?”

อย่างไรก็ตาม กุยไห่เหรินหวางก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับการที่ลูกของเขาต้องตาย?

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “ถูกต้อง ชื่อของเขาคือหลิงยี่เทียนและเขาคือลูกชายของข้า! ต่อให้ชีวิตนี้ของข้าไม่มีสายเลือดของมนุษย์อยู่ในร่างกาย แต่ในเมื่อลูกชายของข้าเป็นราชันแห่งมวลมนุษย์ ดังนั้นข้าจำเป็นต้องลงโทษลูกของเจ้าในฐานะที่เขาสร้างความเสียหายให้กับเผ่ามนุษย์ และยิ่งไปกว่านั้นชีวิตนี้ของข้า ข้าบ่มเพาะเต๋าแห่งอารมณ์ ข้าจึงสามารถจับความรู้สึกของลูกเจ้าได้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกสำนักผิดอะไรเลย กลับกันเมื่อเขารู้ว่าข้าเป็นใครแทนที่เขาจะยินยอมสำนึกผิดแต่โดยดี ในใจของเขากลับรู้สึกทั้งอาฆาตและโลภมากยิ่งขึ้น”

“ข้าคิดว่าเจ้าคงพอจะเดาได้ว่าความรู้สึกโลภของเขามันมาจากสาเหตุอะไร เจ้าลองคิดดูดี ๆ ถ้าหากตัวตนของข้าถูกเปิดเผยออกไปในตอนนี้มันจะมีอะไรเกิดขึ้นกับตระกูลของเจ้าและต่อเผ่ามนุษย์บ้าง และอีกอย่างต้นเรื่องทั้งหมดนี้มันมาจากคนในตระกูลของเจ้าที่เปิดเผยข้อมูลของภรรยาข้า ดังนั้นมันจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมข้าถึงให้เจ้าลงมือด้วยตัวเองเพื่อสะสางหนี้กรรมที่ตระกูลของเจ้าก่อขึ้นกับข้า”

กุยไห่เหรินหวาง กุยไห่ไป๋ฉวน กุยไห่หนานชาน ครุ่นคิดอย่างเคร่งเครียด

ตอนนี้เมื่อพวกเขาลองคิดกันดี ๆ พวกเขาก็เริ่มมองเห็นภาพรวมหากข้อมูลของหลิงตู้ฉิงถูกเผยออกไปเผ่าอื่น ๆ จำนวนมากที่เป็นศัตรูของหลิงตู้ฉิงจะต้องกรูกันมาที่ตระกูลของพวกเขา ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อถึงเวลานั้นตระกูลของพวกเขาจะเหลือแต่ซาก และยิ่งไปกว่านั้นลูกชายของหลิงตู้ฉิงคือราชันแห่งมวลมนุษย์ เมื่อพ่อของตัวเองถูกโจมตีมีหรือที่ลูกชายจะทนดูอยู่เฉย ๆ ได้?

แน่นอนว่าเผ่ามนุษย์จะถูกลากเข้าสู่สงครามด้วย ซึ่งต่อให้ในตอนแรกตระกูลของเขาจะรอดพ้นจากการถูกรุมยำโดยเผ่าอื่น ๆ แต่สุดท้ายในฐานะที่พวกเขาเป็นมนุษย์ก็ต้องเข้าร่วมสงครามอยู่ดี และนี่ยังไม่รวมไปถึงถ้าความจริงถูกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วมันเป็นพวกเขาเองที่เปิดเผยข้อมูลและเป็นต้นชนวนของสงคราม พวกเขาก็จะถูกคิดบัญชีจากราชันแห่งมวลมนุษย์อีกรอบในท้ายที่สุด

นี่คือเหตุการณ์สมมุติที่ดีที่สุดเท่าที่พวกเขาจะคิดได้ เพราะอันที่จริงแล้วถ้าหากเผ่ามนุษย์ถูกเผ่าอื่น ๆ รุมโจมตี มนุษย์ก็คงจะถึงกาลอวสานไปตั้งแต่เนิ่น ๆ ซึ่งพวกเขาก็คงจะตายไปตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ถูกคิดบัญชีจากราชันแห่งมวลมนุษย์ด้วยซ้ำ

“ตอนนี้เจ้าพอจะยอมรับกับโทษที่เจ้าต้องรับได้แล้วรึยัง?” กุยไห่เหรินหวางหันไปถามลูกชายของเขา “เอาล่ะ ข้าจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่ เมื่อความทรงจำเจ้ากลับมาเมื่อไหร่และข้าเห็นว่าเจ้าสำนึกผิดในสิ่งที่เจ้าก่อเอาไว้จริง ๆ ข้าจะกลับไปรับเจ้ามาเป็นลูกของข้าเหมือนเดิม ข้าหวังว่าชีวิตหน้าของเจ้า เจ้าจะเป็นคนที่ดีกว่านี้คิดถึงผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลักไม่คิดถึงแต่ประโยชน์ส่วนตนเพียงอย่างเดียว เจ้าคือส่วนหนึ่งของเผ่ามนุษย์ การกระทำของเจ้าล้วนส่งผลต่อเผ่าของเราทั้งหมด”

กุยไห่หนานชานเงียบไปพักใหญ่ ท้ายที่สุดเขาพยักหน้าและพูดว่า “ข้าหวังว่าชีวิตหน้าท่านคงรับข้ากลับมาอยูที่ตระกูลกุยไห่อีกครั้ง!”

กุยไห่เหรินหวางมองไปที่ลูกชายของตนเองด้วยแววตาเจ็บปวด จากนั้นเขาหันไปเอ่ยกับหลิงตู้ฉิง “ผู้อาวุโส ข้ารบกวนท่านส่งเขาไปยังยมโลกที”

ตัวเขาเองไม่อาจส่งกุยไห่หนานชานลงไปยมโลกได้โดยตรง แต่เขารู้ว่าหลิงตู้ฉิงทำได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่ขอให้หลิงตู้ฉิงเมตตาส่งลูกของเขาไปแบบไม่เจ็บปวด

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า จากนั้นเขาโบกมือเรียกประตูยมโลกให้เปิดออกเหนือร่างของกุยไห่หนานชาน “จงถอดวิญญาณและเข้าไปซะ!”

กุยไห่หนานชานพยักหน้า จากนั้นเขาถอดวิญญาณของตัวเองทันที ในขณะเดียวกันหลิงตู้ฉิงก็วาดอักขระประทับลงไปที่ดวงวิญญาณของกุยไห่หนานชาน เพื่อผนึกความทรงจำของชายหนุ่มเป็นเวลา 50,000 ปี

เมื่อเห็นว่าลูกชายของตัวเองถูกส่งไปยังยมโลกแล้ว กุยไห่เหรินหวางก็ถอนหายใจ “มันเป็นความผิดของข้าเองที่ไม่ดูแลสั่งสอนลูกให้ดี ไม่งั้นเขาคงไม่มีความคิดเช่นนี้! แต่ว่าไอ้พวกเผ่าอีกาทองคำก็มีส่วนผิด หากพวกมันไม่ล่อลวงเขาเรื่องแบบนี้มันก็ไม่เกิดขึ้น หลังจากนี้ข้าจะต้องไปที่เผ่าอีกาทองคำเพื่อให้พวกมันชดใช้ในสิ่งที่พวกมันได้ทำกับข้า รวมไปถึงไอ้สารเลวที่เปิดเผยข้อมูลของภรรยาผู้อาวุโสด้วยหากไม่เป็นเพราะมันเรื่องทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น!”

หลิงตู้ฉิงยิ้ม “ไม่ต้องห่วงเรื่องคนที่เผยข้อมูลข้า มันคืออีกาตัวหนึ่งเท่านั้น หลังจากนี้ข้าจะได้เจอมันอีกแน่นอน”

“ผู้อาวุโส ท่านจะให้ข้าแจ้งข่าวไปให้คนของท่านทราบไหมว่าท่านอยู่ที่นี่?” กุยไห่เหรินหวางถามขึ้น

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “เจ้าไม่จำเป็นต้องบอกใคร ข้าต้องการเข้าไปด้านแม่น้ำมหาดาราอย่างสงบ จากนั้นเมื่อข้าออกมา ข้าจะกลับไปที่ตำหนักไร้หทัยด้วยตัวของข้าเอง แต่ว่าในระหว่างนี้ข้าคงต้องอาศัยอยู่ในตระกูลของเจ้าไปก่อน”

กุยไห่เหรินหวางพยักหน้า “ถือว่าเป็นเกียรติของตระกูลข้าที่มีโอกาสได้ปรนนิบัติท่านผู้อาวุโส ต่อจากนี้ท่านสามารถพักผ่อนอย่างสบายใจได้เลย ข้ารับประกันว่าจะไม่มีใครกล้ามารบกวนท่านแน่นอน”