บทที่ 991 ปล่อยให้ไปตามยถากรรม

ท้ายที่สุดทั้ง กิเลน หลิงยู่ชานและหมิงจู้ก็ทำตามที่หลิงไช่หยุนแนะนำ ซึ่งก็คือไปพักอยู่กับนางก่อนที่คฤหาสน์ของภูเขาฟีนิกซ์ในเมืองมหาดารา

ในขณะเดียวกับที่กลุ่มของหลิงไช่หยุนเข้าไปพักผ่อนในคฤหาสน์ของภูเขาฟีนิกซ์เรียบร้อย กลุ่มของหลิงว่านถิงก็มาถึงพอดีและมันก็มีเรื่องบางอย่างที่ทำให้นางประหลาดใจ ซึ่งก็คือนางพบว่าศิษย์พี่ของนาง จางซิงอี้ ก็อยู่ที่คฤหาสน์ของสำนักในเมืองมหาดาราด้วยเช่นกัน

“ท่านมาทำอะไรที่นี่?” หลิงว่านถิงถามขึ้นห้วน ๆ

จางซิงอี้ยิ้มและตอบกลับ “ข้ายังไม่เคยเข้าไปในแม่น้ำมหาดารา ข้าไม่เคยมีความกล้าที่จะเข้าไปมาก่อน แต่ครั้งนี้ข้าตัดสินใจว่าอยากจะลองเข้าไปหาโอกาสของตัวเองดู”

หลิงว่านถิงพยักหน้า จากนั้นนางก็เดินตรงไปที่ห้องของนางทันทีไม่พูดอะไรต่อ

สิ่งที่จางซิงอี้เคยทำกับนางในโลกเบื้องล่างทำให้นางเกลียดขี้หน้าเขาเป็นอย่างมาก ดังนั้นนางจึงไม่อยากจะคุยอะไรกับเขามากมายนัก อันที่จริงหากไม่เป็นเพราะว่าเขาคือศิษย์พี่ของนาง นางคงไม่ทักทายอะไรเขาเลยด้วยซ้ำรอวันไปทักทายกันอีกทีก็ตอนที่นางแข็งแกร่งเพียงพอและเป็นวันที่นางไปคิดบัญชีกับเขา

ทางด้านของจางซิงอี้ เมื่อเห็นเช่นนี้เขามองตามหลังหลิงว่านถิงไปด้วยสายตาซับซ้อนพร้อมกับที่ในหัวของเขามีแผนการมากมายต่าง ๆ วนเวียนไม่รู้จบ

หลังจากนั้นไม่นาน หลิงว่านจุน หลิงเทียนหยุนและหลิงยี่เทียนก็เดินทางมาถึง

โดยการนำของกุยไห่เหรินหวาง เมื่อหลิงยี่เทียนมาถึงเมืองมหาดารา กุยไห่เหรินหวางจึงพาตัวเขาไปที่คฤหาสน์ตระกูลกุยไห่ทันที ซึ่งมันก็ทำให้หลิงยี่เทียนได้เจอกับพ่อของเขาหลิงตู้ฉิง

“ท่านพ่อที่แท้ท่านก็อยู่ที่นี่กับพวกท่านแม่งั้นเหรอ?” หลิงยี่เทียนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “พ่อมาถึงที่นี่ตั้งนานแล้ว เมื่อไหร่ที่พวกเจ้ามากันครบพ่อจะพาพวกเจ้าเข้าไปในแม่น้ำมหาดาราพร้อม ๆ กัน”

ทางด้านของกุยไห่เหรินหวางค่อย ๆ ปลีกตัวออกไปเพื่อให้หลิงตู้ฉิงคุยกับลูกชายของเขาได้สะดวก

เมื่อไม่มีคนนอกอยู่รอบ ๆ หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “พ่อจะแปลงโฉมก่อนที่จะเข้าไปในแม่น้ำมหาดารา และเข้าไปข้างในคนเดียวเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่คงจะเกิดขึ้นจากพ่อ”

เมื่อถึงเวลาที่แม่น้ำมหาดาราสงบและพร้อมที่จะให้ผู้คนทั้งหลายเข้าไปเสี่ยงโชค ในเวลานั้นจะมีคนมากมายมาออกันอยู่ที่ทางเข้า ซึ่งถ้าหากว่าจู่ ๆ หลิงตู้ฉิงออกไปปรากฏกายสถานการณ์ทุกอย่างจะเปลี่ยนเป็นโกลาหลทันที ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแปลงโฉมตัวเองให้คนอื่นจำไม่ได้

“คนเดียว? แล้วพวกข้าและพวกแม่ ๆ ล่ะ? เมื่อครู่ท่านบอกว่าจะพาพวกเราเข้าไปพร้อมกันไม่ใช่เหรอ แล้วท่านจะให้พวกเราทำยังไงหรือว่าท่านพ่อจะให้พวกเราแปลงโฉมแล้วเข้าไปเจอกันอีกทีข้างในอีกที?” หลิงยี่เทียนเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้ากังวล

เหตุผลที่หลิงยี่เทียนแสดงสีหน้ากังวลเป็นเพราะหากมีตัวตนระดับสูงอยู่ที่หน้าทางเข้าแม่น้ำมหาดารา ตัวตนนั้นน่าจะมองออกทันทีว่าหลิงตู้ฉิงเป็นใครถึงแม้จะแปลงโฉมก็ตาม

ต้องรู้เอาไว้ว่าข่าวของหลิงยี่เทียน หลิงว่านถิงและคนอื่น ๆ ตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าพวกเขาคือลูกบุญธรรมของหลิงตู้ฉิง และด้วยการความสามารถพิเศษของบรรดาตัวตนระดับสูงที่มีเหมือนกันทุกคน ซึ่งก็คือการเห็นพันธะที่คนแต่ละคนมีต่อกัน ซึ่งถ้าใครก็ตามเห็นว่าหลิงยี่เทียนและพี่น้องคนอื่น ๆ ของเขาจู่ ๆ กลับมีสายใยพันธะกับใครก็ไม่รู้ ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นหากไม่ปัญญาอ่อนเขาก็ต้องพอจะเดาได้ว่าชายปริศนาคนนั้นแท้จริงแล้วคือ หลิงตู้ฉิงที่แปลงโฉม

แล้วงานใหญ่เช่นนี้มันจะไม่มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิเทพสักคนมาร่วมดูเลยมันคงเป็นไปไม่ได้จริงไหม?

“พ่อจะพาพวกเราเข้าไปพร้อม ๆ กันนี่แหละ” หลิงตู้ฉิงยิ้ม “เจ้าลองเข้าไปดูสิแล้วเจ้าจะเข้าใจเอง”

จู่ ๆ ประตูบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงยี่เทียน ส่งผลให้หลิงยี่เทียนแสดงสีหน้างุนงง “เอ่อ…”