ตอนที่ 2
ตอนที่ 2
November 4, 2026
“ไม่ต้องกลัวนะสาวน้อย… ”
ไกรสรยังจ้องตาหล่อน
เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน รู้ว่าถ้าในชีวิตของผู้ชายวัยห้าสิบอย่างเขาจะต้องตกหลุมรักใครสักคนอีกครั้ง… ผู้หญิงคนนั้นก็คือสาวในอ้อมกอดคนนี้
“แค่กิ้งก่า… ไม่มีอันตราย”
เสียงทุ้มนุ่มลึกบาดใจ กล่าวราวกับว่าคนในอ้อมกอดเป็นเด็กที่ต้องปลอบประโลม มือใหญ่ลูบโลมศีรษะของสาวน้อยให้หายตกใจ
“เจ้ากิ้งก่ามันไปแล้วจ้ะ”
เขาปลอบให้หายกลัว
ร่างน้อยๆ ของเรย์ยาสั่นเทิ้มอยู่ในอ้อมแขนของไกรสร
หล่อนค่อยๆ เหลือบมองไปยังเจ้ากิ้งก่าที่กำลังวิ่งกลับขึ้นต้นไม้ไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“มันไปแล้ว”
ไกรสรยังคงปลอบ
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาอีกครั้ง
จู่ๆ เรือนผมสีดำสลวยที่ขมวดเป็นมุ่นมวยเอาไว้ด้านหลังท้ายทอยก็หลุดลุ่ยลงมาคลี่คลุมบ่า
สายลมที่พัดมา
ทำให้เส้นผมของคนในอ้อมกอดปลิวสยาย ใบหน้าสะสวยเฉิดฉายออกมาสู่สายตาของไกรสรอย่างแจ่มชัด
เรย์ยาเซ็กซี่มาก
เซ็กซี่จนไกรสรอดใจเอาไว้ไม่ไหว แรงดึงดูดทางเพศของหล่อนรุนแรงมากจนเขาเผลอค้อมใบหน้าลงมาบดนาบริมฝีปากเข้ากับกลีบปากเอิบอิ่มเซ็กซี่เกินห้ามใจด้วยความลืมตัว
“อ๊า... ”
เรย์ยาตกใจ
แต่ก็น่าแปลกที่กลีบปากนุ่มละมุนของหล่อนคลี่รับปากของเขาที่บดนาบลงมาอย่างเร่าร้อน
ริมฝีปากของเรย์ยาเปิดรับเรียวลิ้นของไกรสรที่ชำแรกแทรกซอนชอนไชเข้ามาในอุ้งปากแสนหวานของหล่อน กวาดต้อนเอาเรียวลิ้นนุ่มอ่อนออกมาเกี่ยวกระหวัดรัดเลียกันดูดดื่ม
“อุ๊ย… ”
กระทั่งสติคืนกลับมา
หญิงสาวรีบผลักอกของไกรสรเป็นเชิงห้าม
ให้ตายเถอะ…!
ใครจะคิดว่ารสชาติของจุมพิตเมื่อครู่... ทำเอาหล่อนเคลิ้ม เพราะว่ามันคือจูบแรกในชีวิตของเรย์ยา
ครั้นเมื่อสติกลับคืนมาให้คำนึงถึงความเหมาะสมระหว่างหญิงชาย
เรย์ยาจึงเบี่ยงริมฝีปาก หนีจูบบดเคล้าเร่าร้อน ขืนกายออกมาจากอ้อมกอดของไกรสร
“ลุง... เอ่อ... ”
ไกรสรถอนริมฝีปากออกมาอย่างนึกเสียดาย
จากนั้นก็พรูลมหายใจออกช้าๆ สีหน้าตำหนิตัวเอง ที่ไม่อาจหักห้ามอารมณ์ปรารถนาที่มีต่อสาวน้อยผู้เต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศคนนี้
เรย์ยาเองก็เขิน
หล่อนยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากที่โดนจูบจนบวมเจ่อขึ้นมาน้อยๆ
หากรอยแดงเรื่อของกลีบปากเย้ายวน กลับทำให้หล่อนยิ่งดูเซ็กซี่ในสายตาของไกรสร
“ลุงขอโทษ”
ไกรสรอึกอัก เป็นเพราะห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่
เรย์ยาเองก็พูดอะไรไม่ออก ตอนนั้นมือไม้ของหล่อนอ่อนเปลี้ยไปหมดแล้ว หลังจากริมฝีปากของไกรสรบดเคล้าเข้ามาจูบอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม
ทั้งสองเผลอแลกลิ้นกันอยู่ครู่สั้นๆ เพราะแรงดึงดูดของบุพเพสันนิวาสที่มีอานุภาพรุนแรงเหลือเกิน