บทที่ 14

สิ่งที่ Zhang Lei พูดนั้นชัดเจนมาก เหตุใดผู้คุ้มกันทั้งสองจึงติดตาม Luo Yongkang มาหลายปี พวกเขาไม่ต้องการเห็นสถานการณ์ในทางการและถนนเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่พอใจกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคน ฉันต้องการระบายความโกรธด้วยมือของพวกเขา

“เราเข้าใจ เราเข้าใจคุณจาง ไม่ต้องกังวล เราจะจัดการสองคนนั้นเดี๋ยวนี้”

หลังจากพูดคุยกับ Zhang Lei ด้วยความเคารพแล้ว บอดี้การ์ดทั้งสองก็รีบตรงไปที่ประตูโรงพยาบาล เมื่อเผชิญหน้ากับสองคนนั้น ใบหน้าของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็กระตุก

“คนของ Shao Luo คุณกล้าที่จะหยิ่งยโสและแม้แต่พูดจาหยาบคาย วันนี้คุณจะปิดตาสุนัขของคุณและไม่ดูว่าใครอยู่ข้างหน้าคุณ”

ผู้คุ้มกันที่หยุด Zhang Lei ในตอนแรกนั้นตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและรู้สึกมึนงงเล็กน้อยจากการตบสองครั้ง เขาไม่คาดคิดว่า Zhang Lei จะมีสถานะบางอย่างจริงๆ

ยิ่งกว่านั้น บอดี้การ์ดสองคนของ Luo Yongkang เขาจำได้ว่าภูมิใจมากในช่วงเวลาปกติ ว่ากันว่าพวกเขาเป็นบอดี้การ์ดจากตระกูลศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจการ์ดรักษาความปลอดภัยเหล่านี้เลย เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะเอาชนะพวกเขาได้ วันนี้เพราะเสียงฟ้าร้องนี้

Zhang Lei มองดูบอดี้การ์ดทั้งสอง การค้าขายของพวกเขาไม่ได้สอนอะไรพวกเขามากนัก เขาอดไม่ได้ที่จะตะคอกอย่างเย็นชาและเม้มริมฝีปาก

"คำพูดที่รุนแรงทำร้ายผู้คน จูน ฮัน พลังของภาษานี้ไม่ธรรมดา ผู้ชายสองคนนี้ทำลายหัวใจของฉัน ฉันไม่มีอารมณ์และคิดที่จะปฏิบัติต่อลั่วเชาของคุณในตอนนี้"

หลังจากพูดแบบนี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หยุด Zhang Lei ก็เข้าใจทันที และดึงน้องชายของเขาและคุกเข่าลงต่อหน้าบอดี้การ์ดสองคนของ Luo Yongkang ทันที

"เจ้านายของฉัน โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ครั้งนี้เราตาบอดและทำให้นายจางขุ่นเคือง รีบพานายจางขึ้นไปชั้นบน ถ้าคุณชะลอธุรกิจของ Luo Shao แม้ว่าเราจะมี 10 หัว เราก็ไม่สามารถจ่ายได้ ชักช้าอยู่ใย" .

Zhang Lei เหล่ตาของเขา และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ข้างหลังเขาก็มีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และเขาก็เข้าใจสถานการณ์เฉพาะในทันที

เขาหันศีรษะและเริ่มคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา แต่ชายสองคนนี้อาจลืมสิ่งหนึ่งไป

"การตัดสินใจอยู่ในมือของฉัน ฉันควรจะเป็นคนที่คุณบูชาหรือไม่ ฉันคิดว่าคุณยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ ในกรณีนี้ เรื่องของหลัวหยงคังไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉัน"

เมื่อผู้คุ้มกันของ Luo Yongkang ได้ยินประโยคนี้ เขาก็โกรธ เตะทั้งสองคน เตะพวกเขาล้มลง และหันกลับมาเพื่อเผชิญหน้ากับ Zhang Lei ก่อนที่จะยอมแพ้

Zhang Lei ยิ้มเล็กน้อยและมองไปที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนด้วยความประหลาดใจ "คุณกำลังทำอะไร พวกเขากำลังแสดงของขวัญชิ้นใหญ่ให้ฉัน และพวกเขาก็ชื่นชมฉันจริงๆ ถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันก็จะยอมรับอย่างไม่เต็มใจ" โปรดขอโทษด้วย ไปช่วยชีวิตหลัวหย่งคัง ใครกันที่ทำให้ฉันใจดี!”

และตอนนี้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนนั้นถูกบอดี้การ์ดของ Luo Yongkang ทุบตี แม้ว่าพวกเขาจะบ่นอยู่ในใจในตอนนี้ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะรั่วไหลออกไปเลย พวกเขาทำได้เพียงอ้อนวอนขอความเมตตาและขอบคุณพวกเขาเท่านั้น

“ขอบคุณคุณจาง มีหลายสิ่งหลายอย่างที่พวกผู้ใหญ่ไม่สนใจเราสองคนวายร้าย”

หลังจากเห็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนมั่นใจแล้ว Zhang Lei ก็หันกลับและเดินไปที่ด้านบนสุดของโรงพยาบาล มองดูทั้งสองคนขณะที่เขาเดิน

"สุนัขดูถูกคน ไม่ช้าก็เร็วพวกมันจะต้องได้รับผลกรรม เจอฉันครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะเจอใครในครั้งหน้า ดังนั้นดูแลตัวเองด้วย"

หลังจากพูดแบบนี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวและไม่กล้าที่จะพูดคุยต่อไป ในขณะที่ผู้คุ้มกันของ Luo Yongkang ตะคอกอย่างเย็นชา

"ครั้งนี้ คุณจางไว้ชีวิตคุณสองคนอย่างมีเกียรติ หากคุณทำให้มิสเตอร์จางปฏิบัติต่อลั่วเชาล่าช้าเพราะคุณสองคน สิบหัวของคุณคงไม่พอ"

หลังจากพูดจบ เขาก็ไม่สนใจคนทั้งสอง หันหลังกลับ และขึ้นบันไดไปที่ห้องฉุกเฉิน รปภ. สองคนไม่พูดอะไรอีก และหมอก็รออยู่ที่ประตูแล้ว