บทที่ 16

นายท่านยังคงเห็นคุณค่าในตัวเองมาก มิฉะนั้นเขาจะไม่ปลดบล็อกตัวเองก่อน

แค่ว่าต้องมีบางอย่างผิดปกติในตอนนี้ แต่ฉันไม่กังวลเกินไป เพราะฉันไม่ต้องรีบกลับไปรับตำแหน่งหัวหน้า

อาจารย์ยังไม่ตาย!

และในขณะนี้ บนเนินเขาเล็ก ๆ ใน Miracle Doctor Gate บนเก้าอี้โยกไม้มะฮอกกานีมีชายชราที่เหมือนนางฟ้านอนอยู่ จิบชาและมองดูท้องฟ้า

จู่ๆ ก็ขมวดคิ้ว

"ใครดุด่าฉัน ดูเหมือนว่าจะไม่ดีสำหรับฉัน"

และ Zhang Lei ก็ออกจากประตูห้องผ่าตัดและโทรหาลูกสาวที่รักของเขาทันที

"เฮ้พ่อ!"

เสียงตะโกนที่ไพเราะดังขึ้นทางโทรศัพท์ และจางเล่ยก็มีความสุขมาก

ลูกสาวของฉันคือสมบัติของฉันถ้าฉันต้องเลือกระหว่างหัวหน้านิกายกับลูกสาวฉันก็ต้องเลือกลูกสาวของฉัน

"วันนี้ลูกทำตัวดีมั้ยลูก! ลูกกินอิ่มแล้ว คิดถึงพ่อไหม"

เมื่อพูดคุยกับลูกสาวของเขา เสียงของ Zhang Lei ก็เปลี่ยนไปอย่างช่วยไม่ได้เหมือนเด็กบางคน

ลูกสาวของเธอกำลังจะพูดก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงที่แหลมกว่า

"Zhang Lei ลูกสาวของฉันได้ดูแลเธออย่างดีที่สุดแล้ว ตอนนี้คุณหยิ่งยโสจนไม่ยอมไปทำงาน บริษัทขนส่งของคุณเรียกคุณกลับบ้าน คุณไม่รู้สึกละอายใจเหรอ? ไม่อยากใช้เวลากับลูกสาวแล้ว เราจะไม่รอช้า"

น้ำเสียงดุดันเป็นพิเศษ

นี่คือแม่ยายของ Zhang Lei, Liu Ying ผู้หยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ และไม่มีสายตา เธอไม่เคยสนใจว่าจะมีใครอยู่รอบ ๆ และเธอพูดคำหยาบกับ Zhang Lei เธอไม่ให้ Zhang Lei ใด ๆ หน้าเลย.

Zhang Lei ขมวดคิ้ว

"ที่รัก ไปเล่นในขณะที่ฉันคุยกับคุณย่า"

ลูกสาวของ Zhang Lei เป็นคนดีมาก เธอตกลงแบบเด็กๆ และส่งโทรศัพท์ให้คุณยายของเธอ

ใบหน้านั้นจริงจังเล็กน้อยและคำพูดก็ไร้เดียงสาจริงๆ

“คุณย่า คุณเลวกับพ่อไม่ได้หรอก ถ้าคุณร้ายกับพ่อ พ่อก็จะร้ายกับคุณย่า”

เมื่อพูดเช่นนี้ หัวใจของ Zhang Lei ก็อุ่นขึ้น ลูกสาวคนนี้ไม่ได้เจ็บปวดโดยเปล่าประโยชน์จริงๆ

ทันทีที่ Liu Ying ได้ยินสิ่งที่หลานชายของเธอพูด เธอก็โกรธในตอนนั้น และเธอก็ไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไป

“พ่อคุณมันกาก หาเงินไม่ได้ เลี้ยงลูกไม่ได้ ฉันแค่ดุเขา แต่เขาก็ยังไม่มีความสุข เชื่อไหมว่าฉันไม่ห่วงเธอและเธอเลย” ตอนนี้แม่?”

น้ำเสียงจริงจังมากประกอบกับการแสดงออกที่เกินจริง รูปลักษณ์ที่ดุร้ายนี้ทำให้เด็กน้ำตาไหลโดยตรง

ร้องไห้แทบขาดใจ ไม่น่ารักเหมือนเดิมแล้ว

ผิวของ Zhang Lei เปลี่ยนไป และใบหน้าของเขาก็น่าเกลียดเล็กน้อย

"แม่เสี่ยวเซียวยังเด็กอยู่ ... "

“ลูก? พ่อของลูกคือเศษขยะ ลูกจะมีปัญญาไปประโยชน์อะไร บอกแม่อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าลูกถูกบริษัทไล่ออก โทร.มาบอก ออกไปกำลังจะกลับบ้าน จะกลับยังไง” ฉันพูดคำนี้”

Zhang Lei ขมวดคิ้ว เขาไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ และมองไปที่ห้องผ่าตัด

ไม่น่าแปลกใจที่จะต้องเป็นหลัวหยงคังที่ทำให้บริษัทไล่เขาออกและโทรหาเขาเพื่อทำให้เขาอับอาย