ตอนที่ 4

“น้องรดาจ๊ะ นี่จ้ะ รายงานยอดขายเดือนที่แล้วกับเดือนนี้”

“ขอบคุณค่ะ พี่จุ๋มนั่งก่อนสิคะ”

รินรดายิ้มให้พนักงานบัญชีของร้าน เธอรับเอารายงานการเปรียบเทียบยอดขายมาดู พอดูเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมา ยิ้มกว้างเต็มใบหน้า

“ของเดือนนี้ ยอดขายตั้งแต่กลางเดือนเป็นต้นมา ดีขึ้นกว่าเดิมระดับหนึ่งเลยนะคะ”

“ใช่ค่ะ เพราะน้องรดาจัดโปรซื้อปุ๋ยแถมเสื้อนี่แหละค่ะ เสื้อปุ๋ยร้านเราไม่เหมือนใคร ชาวบ้านเลยอยากได้ โดยเฉพาะหนุ่ม ๆ”

“ก็เสื้อปุ๋ยแบบทั่วไปร้านไหนก็มี หนูเลยคิดว่า ถ้าเราทำให้มันแตกต่าง เด่นชัด สะดุดตา ใครเห็นแวบแรกก็รู้เลยว่าเป็นเสื้อจากร้านเรา แบบนี้จะน่าสนใจและดึงดูดกว่า”

“ที่เสื้อปุ๋ยของร้านเราน่าสนใจกว่าเสื้อปุ๋ยร้านอื่น ก็เพราะมีรูปน้องรดาพิมพ์เต็มหลังนี่แหละค่ะ”

“ก็จะได้รู้กันไปเลยค่ะว่า เสื้อตัวนี้มาจากร้านกำนันรุ่ง และรูปที่แปะอยู่ข้างหลังเสื้อคือลูกสาวกำนัน”

“เดือนหน้า ยอดจะต้องพุ่งกว่านี้แน่นอนค่ะ เพราะเป็นช่วงที่ชาวบ้านจะมาซื้อปุ๋ยไปหว่านนาข้าว”

“ขอให้ปัง ๆ เถอะค่ะ หนูจะได้ขอเพิ่มค่าแรงจากพ่อ”

พี่จุ๋มหัวเราะกับคำพูดของรินรดา ก่อนจะขอตัวออกไปทำงานต่อ

พอพี่จุ๋มออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเธอไปแล้ว รินรดาก็ลุกขึ้นไปปิดมูลี่บังสายตาจากข้างนอก เธอเดินกลับมานั่งบนเก้าอี้ เอนหลังพิงพนักแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธออยากพักสักหน่อย

กลับมาอยู่บ้านจะเดือนหนึ่งแล้ว ก็มีบ้างที่นึกถึงแสงสีในเมืองกรุง แต่พอมารับรู้ว่างานที่ร้านหนักพอสมควร เธอก็รู้สึกผิดที่ปล่อยให้พ่อทำงานหนักคนเดียวมาตั้งนาน แล้วพอสำนึกผิดเรื่องนี้ ก็เลยนึกไปถึงเรื่องที่เธอทำประชดพ่อก่อนจะกลับมาอยู่บ้าน

หลังจากผ่านคืนเร่าร้อนกับชายแปลกหน้า พอตื่นเช้ามา เธอรีบแต่งตัวแล้วหนีออกมาก่อน ให้มันเป็นวันไนต์สแตนด์ ผ่านมาเจอกันครั้งเดียวแล้วก็จบไปนั่นแหละดีแล้ว

แต่อย่างน้อย...เซ็กซ์ครั้งแรกก็ทำให้เธอรู้สึกดีมาก ๆ ดีจนอยากซ้ำกับเขาอีกสักที แต่ก็...ไม่ดีกว่า

ต่อไปนี้ เธอจะทุ่มเทกับงาน จะทำให้ดีที่สุด เพราะพ่อบอกว่า การดูแลกิจการของเราให้ได้ผลกำไร ไม่ใช่เพื่อความร่ำรวยของเราเองเท่านั้น แต่เพื่อปากท้องของอีกหลายครอบครัวที่ทำงานกับเราด้วย

“ไอ้ตึ๋ง มึงเอาเสื้อมาจากไหนวะ”

“ทำไม มึงมีปัญหาอะไรกับกู” ไอ้ตึ๋งกำลังหอบหญ้าเต็มอ้อมแขน มันหยุดเดินแล้วหันไปมองหน้าไอ้อ๊อด เพื่อนร่วมงานที่ ฟาร์มขันเงิน แห่งนี้

“ก็อยากรู้ เพราะกูอยากได้บ้าง กูชอบรูปน้องคนสวยที่พิมพ์อยู่หลังเสื้อมึง”

ไอ้ตึ๋งยืดอกยิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนจะตอบว่า