บทที่ 4

"ใครโอนเงินเข้ามาในบัญชีหกสิบบาท..โอนผิดหรือเปล่า..หกสิบบาทเอาไปทำอะไรได้" มันคือเสียงของผู้ชายมีอายุคนหนึ่ง

แต่ผู้ชายอีกคนที่อยู่ไม่ไกลกันนักถึงกับกระตุกยิ้มที่มุมปาก เมื่อรู้ว่าเงินหกสิบบาทนั้นถูกโอนเข้ามาบัญชีที่เคยให้ผู้หญิงคนหนึ่งไว้

@มหาวิทยาลัยชื่อดัง

"ขอบใจนะที่โอนเงินให้..เอานี่" ช่อชบาพูดพร้อมกับยื่นเงินหกสิบบาทให้กับดาริน เพราะเธอวานให้เพื่อนเป็นคนโอนให้

"ไหนแกบอกว่าจะโอนพรุ่งนี้ไง"

"ฉันไม่สบายใจ โอนให้มันเสร็จ ๆ ไป"

"แล้วแกมีเงินกินข้าวไหมล่ะ เก็บไว้กินข้าวก่อนก็ได้"

"มี..ฉันยังมีเหรียญติดมาด้วย" เฟรนช์ฟรายส์ ชาบู เอ็มเค ช่อชบาไม่รู้จักหรอก ถึงรู้จักเธอก็ไม่เคยสัมผัส ตั้งแต่เกิดมาหญิงสาวจำเป็นต้องได้ประหยัดช่วยแม่และยาย ทำอะไรได้เธอก็รีบทำ

บางวันไม่ได้กินข้าวเที่ยงก็มี เพราะต้องเก็บเงินไว้เป็นค่ารถเมล์กลับบ้าน แต่โชคดีอย่างหนึ่งคือเธอเป็นคนหน้าตาดีผิวขาว เครื่องสำอางก็เลยไม่จำเป็นต้องใช้

ที่ทุกคนให้ฉายาว่าชบาแก้ว ไม่ใช่เพราะหุ่นอวบอ้วนเหมือนช้าง แต่เพราะเธอปล่อยเนื้อปล่อยตัว ไม่แต่งเติมเหมือนเพื่อนคนอื่น