บทที่ 64

เย็นวันเดียวกันนั้น..

พอคันศรขอไม่มางานเลี้ยง เพราะจะตามไปง้อเมีย เกษรก็เลยเริ่มแผนการในวันนั้น โดยให้ลูกศรออกงานพร้อมกับนาง เพื่อที่จะมาเจอกับลูกชายคนเล็กที่โรงแรม

เกษรอนุญาตให้ลูกศรกลับไปแต่งสวยก่อน แล้วนัดเจอกันที่โรงแรม

ลูกศรคิดว่าเธอไม่ต้องแต่งตัวอะไรมากมายหรอก เพราะยังไงเขาก็ไม่ชอบผู้หญิงอยู่แล้ว แต่หญิงสาวก็ตามใจแม่ของเขาโดยการจัดเต็ม เพราะเธอก็เป็นคนที่ชอบแต่งตัวอยู่แล้ว

"ลูกศรมาแล้วเหรอจ๊ะ" ทุกคนในงานเลี้ยงต่างก็มอง ไม่เว้นแม้แต่ไกรสร..แต่ที่ไกรสรมอง ไม่ได้ตะลึงในความงามของเธอเลย ที่เขามองก็เพราะสงสัยว่าแม่จะทำอะไรอีก

"ไกรสรไปรับน้องให้แม่ทีลูก" เกษรหันไปสั่งลูกชายที่อยู่ไม่ไกล

"ครับ" ชายหนุ่มยอมเดินไปแต่โดยดี เพราะไม่อยากจะขัดใจผู้เป็นแม่

ลูกศรยิ้มหวานให้กับไกรสร เธอเข้าใจแล้วทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกับเธอ เพราะเขาไม่ได้เป็นผู้ชาย จิตใจผู้หญิงก็แบบนี้แหละ

"ยิ้มทำไม" คำแรกที่เขาทักทายคนตรงหน้า และมันก็ทำให้เธอหุบยิ้มได้

เวลาต่อมา.. เป็นเวลาที่เปิดฟลอร์เต้นรำ

และทุกครั้งคนที่เปิดฟลอร์เต้นรำก็คือเกษรและลูกชายคนเล็ก แต่วันนี้เกษรยกให้เป็นหน้าที่ของลูกศร

"คุณรู้หรือยังว่าฉันจะมาทำงานกับคุณที่โรงแรมนี้ โอ้ย! คุณจะบ้าเหรอ เหยียบเท้าฉันทำไม!" พอจบคำพูดของลูกศร ไกรสรตกใจจนเต้นผิดจังหวะ..เหยียบเท้าเธอเข้าให้

"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ" ชายหนุ่มคิดว่าตัวเองฟังผิด

"ก็คุณแม่น่ะสิ จะให้ฉันมาทำงานที่นี่"

"ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วย เธอก็ทำที่บริษัทแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ก็ทำที่บริษัท แต่มันเกิดเรื่องวุ่นๆ ขึ้นหน่อย"

"ถ้าเธอทำตัวดีๆ มันจะเกิดเรื่องไหม"

"คุณรู้เหรอว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น"

"ไม่ต้องสนใจหรอกว่าฉันรู้ได้ยังไง" ที่เขารู้เรื่อง เพราะว่าเขาแฮกเข้าระบบและแอบติดตามชีวิตคันศรหลายต่อหลายครั้งแล้ว

"โอ้ย! คุณจะเหยียบเท้าฉันอีกนานไหม" หญิงสาวต่อว่าให้คนตัวโตที่เป็นคู่เต้นรำของเธอ

"พอเถอะขี้เกียจเต้นแล้ว" ไกรสรปล่อยมือจากเอวบาง กำลังจะจากไป แต่ถูกลูกศรคว้ากลับเข้ามากอดไว้เหมือนเดิม เธอจะไม่ยอมหน้าแตก เพราะคู่เต้นรำทิ้งไว้กลางฟลอร์แบบนี้

"ผู้หญิงอะไรไม่มียางเอาซะเลย"

"ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบผู้หญิง แต่ทำไมคุณต้องใช้คำพูดที่รุนแรงขนาดนี้ด้วย" หญิงสาวเริ่มจะไม่พอใจในคำพูดของเขาที่มันตรงเกินไป

"เธอหมายความว่ายังไง" และมันก็ทำให้เขาถึงกับหน้าเปลี่ยนสีได้ ชายหนุ่มมองไปที่แม่.. เขาพยายามจะปิดเรื่องนี้ไว้ หรือเธอรู้มาจากแม่ ก็ไม่นะ แม่ยังไม่รู้เรื่องนี้ ผู้หญิงคนนี้ไปรู้มาจากไหน สายตาคมมองจ้องมาที่เธอแบบเอาเรื่อง

เล่นเอาหญิงสาวขนลุกซู่..เธอไม่น่าพูดเรื่องนี้ออกมาเลย

"เธอเอาที่ไหนมาพูด!" เขาพยายามมากที่จะปิดบังเรื่องนี้ไว้ และชายหนุ่มไม่คิดว่ายิ่งพยายามปิดบังมันก็ยิ่งเปิดเผยออกมาทีละน้อย

"ฉะ.. ฉันแค่เดาเอา" เริ่มกลัวเขาขึ้นมา ลูกศรรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้มันยากที่จะเปิดเผย เขาคงยังไม่รู้ว่าแม่ของเขารู้เรื่องนี้แล้ว เธอจะเอายังไงต่อดี

เป็นหญิงสาวที่ปล่อยมือจากตัวเขาก่อน เพราะเธอเริ่มไม่สนุกแล้ว

แว๊บหนึ่งสายตาของชายหนุ่มมองไปที่แม่..แม่ของเขาก็มองมาเหมือนกัน ทันใดนั้นไกรสรก็ตัดสินใจทำอะไรขึ้นมา โดยการ..

"อืมมม!!" จังหวะที่ลูกศรกำลังจะถอยออกมานั้น..แต่ก็ถูกคนตัวโตคว้ากลับไปจูบ ต่อหน้าทุกคนที่อยู่ในงาน