บทที่ 67

"ร้อน.. เร่งแอร์อีกหน่อยสิ!!" ตอนนี้ชายหนุ่มไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว

"คุณเป็นอะไร มันหนาวแล้วนะ" เธอหมายถึงอุณหภูมิในห้องตอนนี้เย็นมาก แต่ทำไมเขาถึงร้อน

"ร้อนนน" ไกรสรพยายามถอดเสื้อผ้าออก

ลูกศรต้องได้รีบหันหลังให้ เพราะตอนนี้ในร่างกายของเขาเหลือน้อยชิ้นมาก

"คุณเป็นอะไรทำไมอยู่ดีๆ ถึงร้อน" พอเธอหันหน้ากลับมาอีกทีก็ไม่เจอเขาแล้ว เพราะตอนนี้ไกรสรเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะระงับความร้อนของตัวเอง

ชายหนุ่มร่างสูงยืนอยู่ใต้ฝักบัวนั้น เขาคิดว่าจะให้ความเย็นของน้ำชโลมร่างกาย เพื่อลดอุณหภูมิในร่างกายให้จางหาย แต่ก็ไม่ได้ผล หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรง ชีพจรไม่คงที่ และไอ้ที่ผิดปกติอีกอย่างก็คือท่อนเอ็นอันมหึมา ตอนนี้มันขยายตัวแข็งโด่ขึ้น

"คุณเป็นยังไงบ้าง" ลูกศรสงสัยว่าแม่ของเธอต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่

"อุ๊ย" พอเข้ามาด้านใน ก็ต้องรีบหลับตาลง ถึงแม้ว่าเขาจะยังมีกางเกงชั้นในปิดบังอยู่ แต่ก็เห็นว่าไอ้นั่นของเขามันดันกางเกงในออกมาจนเห็นเป็นรูปเป็นร่าง

"ช่วยผมด้วย ผมไม่ไหวแล้ว" ร่างกายของเขาเริ่มต่อต้านยาไม่ได้..ใช่แล้ว ไกรสรได้กินน้ำที่ผสมยาเข้าไป ที่จริงยาตัวนี้แม่ของเธอจะเตรียมไว้ให้กับแฝดคู่นั้นมากกว่า แต่พอผิดหวังจากทั้งสอง ก็เลยต้องได้นำมันมาใช้กับผู้เป็นน้องซึ่งเป็นลูกชายบุญธรรม

"คุณจะให้ฉันช่วยยังไง"

"ผมไม่รู้ตอนนี้ผมเริ่มจะไม่ไหวแล้ว" ลมหายใจของเขาระรัวขึ้นทุกที

"คุณอย่าเป็นอะไรนะ เดี๋ยวฉันจะไปเรียกแม่ให้เปิดประตู ฉันจะพาคุณไปโรงพยาบาล" หญิงสาวกำลังจะออกจากห้องน้ำ แต่ถูกเขาคว้าตัวเข้ามาก่อน

"ไม่ทันแล้ว" ชายหนุ่มประกบปากจูบริมฝีปากบางทันทีที่พูดจบ เขาจูบเธอแบบหิวกระหาย ถึงแม้ว่าลูกศรจะขัดขืนอยู่บ้าง แต่ก็สู้แรงของผู้ชายไม่ได้ ยิ่งเขาขาดสติแบบนี้ด้วย

"อืม!!" อาการของเขาชัดมากว่าถูกยา..ยาตัวนี้คงเป็นยาปลุกอารมณ์ชายในตัวเขาให้ออกมา เธอเริ่มสำนึกผิดที่แม่เป็นคนทำ..ก็เลยยอม เผื่อว่าถ้าเขาได้ปลดปล่อยอารมณ์แล้วอาจจะหายคลั่ง

เสื้อผ้าบนเรือนร่างระหงถูกกระชากออกไปแบบไม่ได้ทะนุถนอมเลย เพราะเขาต้องการเธอมาก

"โอ้ยย" พอทุกอย่างพร้อมชายหนุ่มก็จับหญิงสาวด้วยท่าโก้งโค้ง แล้วก็สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปในร่องคับแคบ

"อื้อออ" ลูกศรเจ็บมาก..เพราะมันได้ฉีกขาดตอนที่เขาดันเข้ามา "โอ้ยย เจ็บ" จังหวะที่ไกรสรกระแทก เธอได้แต่เกาะกำแพงเป็นที่ยึดไว้

"อ้าาส์..ซี๊ดด" คนร่างหนากระแทกโดยที่ไม่ระวังเลยว่าเธอจะเป็นยังไง เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ตอนนี้ร่างกายของเขาเริ่มผ่อนคลายเมื่อได้ปลดปล่อยมันออกมาบ้าง

"งืออ..ฉันเจ็บ" มันไม่มีความเสียวซ่านในอารมณ์เลย มีแค่ความเจ็บปวด ตรงที่ฉีกขาด แต่ก็ปล่อยให้เขาทำไป ถือว่าเธอรับกรรมจากการกระทำของแม่

"อ๊าาา..โอ้วววว ซี๊ดด" ไม่ใช่ว่าเธอคนเดียวที่ถูกเปิดซิง นี่ก็เป็นครั้งแรกของเขาเหมือนกัน

ถึงแม้ไกรสรจะมีจิตใจเป็นชายรักชาย แต่เขาก็ไม่ได้ไปรักใครมั่ว หัวใจดวงนี้มอบให้แค่คันศรเพียงคนเดียว

ที่เขารักคันศรมาก ก็เพราะทั้งสองเจอกันโดยบังเอิญ สมัยตอนที่พวกเขายังเด็ก ได้มีโจรลักพาตัวพวกเขาไป..ทั้งสองช่วยกันจนหลบหนีออกมาได้ ตำรวจตามหาพ่อแม่ของไกรสรไม่เจอ ถามอะไรเขาก็ไม่รู้ เหมือนความจำเสื่อม เกษรก็เลยรับเป็นลูกบุญธรรม เผื่อว่าสักวันพ่อแม่ของเขาจะกลับมารับ แต่ก็ไม่มีใครตามหาเด็กหายเลย

"อ้าาา.." เขากระแทกอยู่ในท่านั้นนานมาก แล้วก็จับเธอเปลี่ยนท่าโดยการให้คนตัวเล็กยืนพิงผนังห้องน้ำ แล้วชายหนุ่มก็ยกขาเธอขึ้นข้างหนึ่ง เพื่อจะได้กระแทกให้เข้าลึกที่สุด

"อื้ออ.." หญิงสาวได้แต่เป็นฝ่ายรับ เธอรับทุกการกระแทกของเขาโดยไม่โวยวายสักคำ มีบางครั้งที่เผลอไปตอบสนอง แต่ตอนนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพ่นน้ำออกมา เพราะไกรสรได้ปล่อยเข้าไปในร่างกายเธอครั้งหนึ่งแล้ว

"เจ็บแล้ว" จะไม่พูดก็ไม่ได้ เพราะครั้งที่สามกำลังจะตามมาติดๆ เธอก็เลยขอร้องอย่าให้เขาทำอีกเลย ครั้งนี้เธอคงจะรับไม่ไหวแน่

แต่ก็ไม่ได้ผล ชายหนุ่มพาเธอออกมาจากห้องน้ำ เขามาต่อครั้งที่สามบนเตียงนอน

ไกรสรได้ยัดเยียดความเป็นชายให้เธออีกครั้ง ชายหนุ่มคิดว่าเธอกับแม่ต้องร่วมมือกันวางยาเขาแน่ ตอนนี้เริ่มได้สติบ้างแล้ว แต่ก็ยังอยากปลดปล่อยมันกับเธออีกครั้ง

"ฉันขอร้องพอเถอะ หยุดสักที โอ้ยย" เธอขอร้องเขาด้วยเสียงสะอื้นไห้ เพราะตอนนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ ทั้งเจ็บและจุก