ตอนที่ 178
ตอนที่ 178 คุณไปด้วยสิ
September 21, 2026
ไม่นานยัยเซ่อเบธก็นำอาหารขึ้นมาเสิร์ฟ ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าอาหารเช้าวันนี้เป็นอาหารจีนและเป็นเมนูเส้นหมี่ที่ฉันชอบด้วย
ฉันทานอาหารไปด้วยฟังพวกเขาพูดคุยไปด้วย ได้ความว่าตอนนี้เกาะสุริยากำลังเริ่มดำเนินการแล้วและมีการซื้อเรือสำราญมาแล้วหลายลำ ตอนนี้กำลังวางแผนเรื่องเส้นทางเข้าเกาะที่สั้นที่สุดอยู่
“ผมจะไปเกาะสุริยา คุณช่วยจัดการวันว่างที่ใกล้ที่สุดให้ผมที ส่วนเรื่องเรือสำราญผมจะไปทดลองเองแล้วจะไปดูด้วยว่างานดำเนินการไปถึงไหนแล้ว” สีชิงชวนพูดกับป๋ออวี่
“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ ได้ยินมาว่าคุณเซียวซือเองก็เคยบอกผมว่าอยากไปดูด้วยเหมือนกันครับ”
“หล่อนเป็นคนรับผิดชอบจะไปก็ไม่ผิด” จู่ๆ สีชิงชวนก็ใช้ปากกาแตะปลายจมูกของฉัน “เซียวเซิงคุณไปด้วยสิ”
ฉันกำลังมีความสุขอยู่กับการกินอยู่เลย จู่ๆ ก็พูดชื่อฉันขึ้นทำเอาฉันแทบสำลักออกมา
“ทำไมฉันต้องไปด้วย?”
“เซียวซือก็ไป”
“ฉันรู้ แต่ว่าทำไมเซียวซือไปแล้วฉันต้องตามไปด้วย?”
“เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย” เขาตอบสั้นๆ ได้ใจความ
เอาเถอะประชาสัมพันธ์ของสีชิงชวนทำงานละเอียดจริงๆ
“ไปเมื่อไหร่?”
“สามวันหลังจากนี้ คาดว่าแผลของคุณคงหายบ้างแล้ว”
ช่างเอาใจใส่ดีเหลือเกิน
“แล้วงานแถลงข่าวล่ะ?”
“รอให้กลับจากเกาะสุริยาก็ไม่สายเกินไป ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายสักหน่อย”
มีแต่เขานั่นแหละที่คิดว่าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย
สีชิงชวนพูดคุยเรื่องงานกับป๋ออวี่เสร็จก็ลงไปทานอาหารเช้า ส่วนฉันก็พูดคุยเรื่องงานแถลงข่าวกับป๋ออวี่ต่อ
เขาบอกว่า “เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวลใจไป เดี๋ยวผมจัดการเอง เพียงแต่คุณเซียวคิดหรือไม่ว่าหากคุณออกมาชี้แจงแล้วผลลัพธ์จะมีเพียงสองอย่างเท่านั้น”
“เชื่อหรือไม่เชื่อ”
“ใช่ครับ แต่ผลลัพธ์ต่อไปของทั้งสองอย่างเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก”
“ยุ่งยากแค่ไหน?”
“คุณกับคุณสีจะถูกโจมตีจากคนที่ไม่เชื่อ คุณก็รู้ว่าความรุนแรงจากโซเชียลมีเดียน่ากลัวแค่ไหน”
“จริงๆ ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น แล้วคนที่เชื่อล่ะ?”
“คนที่สนับสนุนคุณสีมาโดยตลอดจะโมโหเรื่องที่คุณพูดออกไป อย่างเช่นเรื่องที่คุณเข้าใจผิดคิดว่าพวกผมเป็นเกย์ แล้วก็มังกรดำที่ดำมาจากเม็ดกระดุมคู่นั้น รวมไปถึงเรื่องของคุณกับทนายครั้งก่อนที่ถูกปาปารัสซี่ถ่ายไว้ได้ด้วยครับ”
“สีชิงชวนยังไม่ถือสาเลยแล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเขา?”
“แฟนคลับเป็นสิ่งที่บ้าคลั่งมาก”
“แฟนคลับ? สีชิงชวนมีแฟนคลับด้วยเหรอ?”
“อย่าว่าแต่คนอย่างคุณสีเลย ตอนนี้ไม่ว่าสายงานไหนต่างก็มีแฟนคลับทั้งนั้น”
ผู้คนในโซเชียลเดี๋ยวนี้ไม่มีอะไรทำแล้วหรือไงกันหรือว่ารู้สึกว่างเปล่าเกินจนต้องหาไอดอลคนหนึ่งมาเป็นที่บูชา เพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าในใจของตัวเอง
ฉันคิดแล้วคิดอีก “ไม่สนใจอะไรมากแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ต้องชี้แจง”
“คุณรู้ว่าคุณสีไม่สนใจเรื่องนี้?”
“เขาไม่สนใจได้ แต่กับสีซื่อกรุ๊ปไม่ได้”
ป๋ออวี่ยืนอยู่ตรงปลายเตียงและจ้องมองฉันอยู่นาน
ความรู้สึกที่ป๋ออวี่มองฉันต่างจากสีชิงชวน ถึงแม้จะถูกเขาจ้องมองอยู่นานก็ไม่รู้สึกอึดอัดหรือว่าเหมือนถูกเข็มทิ่มแทงเลย
แต่สีชิงชวนต่างออกไป
“คุณเซียว” เขาเงียบอยู่นานพอควรจึงจะปริปากพูด “ความจริงแล้วผมไม่แนะนำเท่าไหร่”
ฉันสงสัยจริงๆ “เพราะอะไร? ชี้แจงไปแบบนี้ก็เป็นผลดีต่อคุณ สีชิงชวนและสีซื่อกรุ๊ปด้วย”
“ผมรู้ครับ แต่ว่ามันไม่เป็นผลดีต่อคุณ ไม่จำเป็นต้องเอาคุณไปเสี่ยงหรอกครับคุณเซียว” น้ำเสียงของเขามีความหมายของการเกลี้ยกล่อมปนอยู่ “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้คุณสีรับได้อยู่แล้ว”
“สีชิงชวนสั่งให้คุณมาเกลี้ยกล่อมฉันใช่ไหม?” เมื่อกี้เขายังตอบตกลงอยู่เลย