ตอนที่ 291 เสร็จสิ้นการส่งมอบ

ฉันมาถึงเซียวซื่อกรุ๊ป และได้บังเอิญเจอหร่วนหลิงที่ประตูออฟฟิศพอดี

ในมือเธอถือแก้วชาที่ฉันต้องการจะเอาไปล้างพอดี ฉันพูดกับเธอว่าขอบคุณ

เธอเรียกฉันว่าท่านประธานไปทีหนึ่งแล้วเดินไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก

ปกติเธอจะจ้อกแจ้กจอแจกับฉันมาก เธอค่อนข้างผิดหวังกับฉัน ฉันรู้ว่าฉันจะบอกเธอได้ยังไง นี่ไม่เรียกว่ายอมแพ้ ฉันแค่กำลังพยายามหาวิธีที่ฉันแค่มองหาวิธีที่ปลอดภัยและเหมาะสมกว่าในการมาบริหารเซียวซื่อกรุ๊ปก็เท่านั้นเอง

หร่วนหลิงเอาชามาเสิร์ฟให้ฉัน ฉันพูดกับเธอว่า “ไปดูหน่อยว่าผู้จัดการเซียวมาทำงานรึยัง ? รบกวนให้เขามาที่ห้องทำงานฉันหน่อย”

หร่วนหลิงกัดฟันแน่น “คุณคิดดีแล้วว่าคุณจะยกตำแหน่งจริงๆ เหรอคะ ?”

“อืม” ฉันพยักๆ หน้า “ฉันคิดไว้นานแล้ว และคิดอย่างดีมากด้วย หร่วนหลิง…”

ที่จริงฉันก็ยังอยากพูดอะไรกับเธออีก แต่หันไปเธอก็เดินจากไปซะแล้ว

หร่วนหลิงโกรธฉันแล้ว ฉันรู้ และฉันก็ไม่ร้องขอให้คนอื่นมาเข้าใจฉัน

ฉันดื่มชาไปครึ่งแก้ว ดูกำหนดการเสร็จพี่เซียวซือก็มา

วันนี้เธอสวมชุดกระโปรงเป็นกระดุมสองแถวสีขาวน้ำนม ดูภูมิฐาน สง่างาม และดูมีอำนาจ ไม่ว่าจะมองยังไง เธอสามารถควบบทบาทเป็นท่านประธานได้ดีกว่าฉันเสียอีก

ฉันให้หร่วนหลิงเสิร์ฟชาให้เขา เธอพยักๆ หน้าและพูดขอบคุณ หร่วนหลิงไม่ออกไปข้างนอก ยืนอยู่ตรงมุมและจ้องมองมาที่พวกเรา

พี่เซียวซือหันกลับไปมองเขา จากนั้นหันกลับมาด้วยสีหน้านิ่งๆ

ฉันโบกๆ มือกับหร่วนหลิง “คุณออกไปก่อน”

เธอเดินออกไปอย่างไม่เต็มใจ แต่จริงๆ แล้วการที่เธออยู่ที่นี่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร

ฉันคงมีจุดเด่นอยู่ข้อเดียวคือ ความดื้อรั้น เรื่องอะไรที่ฉันตัดสินใจไปแล้ว ฉันจะไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ

พี่เซียวซือถือแก้วชาขึ้นมาแล้วจิบชาไปทีหนึ่ง ชาอาจจะร้อนไป เธอจึงขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

จู่ๆ ฉันพบว่าท่าทางที่พี่เซียวซือขมวดคิ้วนั้นเหมือนพ่อมาก มีความน่าเกรงขามเล็กน้อยในความจริงจัง

พี่เซียวซือสามารถทำให้คนอื่นสงบลงได้ ไม่เหมือนเวลาที่ฉันอารมณ์เสีย ไม่มีใครสนใจฉัน แล้วมานับประสาอะไรที่ฉันไม่เคยอารมณ์เสียมาก่อน

หลังจากเธอดื่มชาหมดแล้ว ฉันก็เตรียมอ่านอารัมภบทของฉัน

“พี่เซียวซือ เวลาที่พี่ให้ฉันมันผ่านไปแล้ว และฉันก็คิดดีมากแล้วด้วย วันนี้พวกเราจัดการต่อให้เสร็จเถอะ พี่ว่าเป็นการประชุมทั้งกรุ๊ปหรือเราแค่จัดการประชุมภายในกลุ่มขนาดเล็กแล้วประกาศสถานการณ์เฉพาะบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัทดีคะ?"

เธอวางแก้วในมือลงช้าๆ และเงยหน้าขึ้นมองฉัน "ตัดสินใจแล้วจริงเหรอ?"

"ตัดสินใจแล้วจริงๆ"

"ถ้าคืนเดียวยังไม่พอ ให้ตัวเองอีกสักคืนสองคืนก็ได้"

"นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก พี่จะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ ตอนนี้แค่กำลังหัวร้อน ยกตำแหน่งประธานบริษัทให้ฉัน วันไหนที่รู้สึกไม่ดีก็ค่อยเอาตำแหน่งกลับคืน"

"ไม่ๆๆ" ฉันรีบร้อนโบกไม้โบกมืออย่างยืนหยัด "ไม่เป็นอย่างนั้นแน่ นี่ไม่ใช่เป็นเรื่องเด็กๆ เล่นกัน ฉันพิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบแล้วจริงๆ"

"แน่ใจเหรอว่าไม่ต้องการเวลาเพิ่มอีกสักหน่อย ? ได้ปรึกษาชิงชวนบ้างหรือยัง? สามีภรรยาจะลงเอยกันได้จะต้องสื่อสารกันนะ"

"เขาเป็นคนแนะนำฉันก่อนหน้านี้ เมื่อคืนฉันก็คุยกับเขาแล้วด้วย"

พี่เซียวซือมองฉันด้วยความรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก