ตอนที่ 303 นายยังไม่บรรลุนิติภาวะ?

ฉันไม่รู้ว่าฝีมือการขับรถของสีจิ่นยวนเป็นยังไง แต่คาดว่าพอฉันทั้งตบทั้งตีแบบนี้เขาก็เลยสติหลุดไปแล้ว

ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้เลี้ยวเท่านั้น เขายังขับตรงเข้าไปทางตำรวจโดยไม่เหยียบเบรกอีกด้วย

ฉันเห็นว่าตำรวจเห็นรถของพวกเราแล้ว และคิดว่าพวกเราจะชนเขาจริงๆ

ฉันกับสีชิงชวนตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้นฉันก็เหยียบเข้าไปที่เท้าของเขาที่เหยียบเบรกอยู่ และในที่สุดรถก็หยุดห่างจากตำรวจออกไปไม่กี่เมตรเท่านั้น

ฉันตกใจจนเหงื่อตกไปทั้งตัว และเห็นว่าคุณตำรวจเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน หลังจากนิ่งอึ้งไปหลายวินาทีเขาก็ได้สติกลับมา และเดินเข้ามาทางรถของพวกเรา

ฉันเอนหลังพิงไปกับพนักเบาะและพึมพำกับตัวเองว่า “ตายแน่ๆ คราวนี้ตายแล้วแน่ๆ ”

“เซียวเซิง พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม! ” สีจิ่นยวนหันมามองฉัน “เมื่อกี้ผมแทบจะอ้วกเอาบิงซูออกมาอยู่แล้ว”

ฉันรู้ว่าเขาอยากทำให้ฉันคลายความตึงเครียดลง แต่ตำรวจที่มายืนอยู่ตรงหน้าต่างในตอนนี้ทำให้ฉันเครียดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

ฉันกับสีจิ่นยวนนั่งนิ่งเป็นอัมพาตอยู่บนเบาะเหมือนแมงกะพรุนสองตัว จนกระทั่งตำรวจใช้นิ้วเคาะหน้าต่างรถของพวกเรา

ฉันกับสีชิงชวนสบตากัน เขาเอ่ยกับฉันว่า “ต้องลดกระจกไหม? ”

“ถ้าไม่ลดกระจกจะขัดขืนตำรวจเหรอ? ”

สีจิ่นยวนเป็นคนขี้ขลาด เมื่อได้ฉันพูดแบบนี้เขาก็รีบลดกระจกทันที

ตำรวจขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“พวกคุณขับรถกันยังไง เกือบชนเกาะกลางถนนแล้ว ถ้าผมยืนห่างออกไปแต่ไม่กี่สิบเซนติเมตรก็คงถูกพวกคุณชนจนปลิวแล้ว ใบขับขี่”

ใบขับขี่ของฉันถูกเพิกถอนไปแล้ว จึงใช้การไม่ได้ และอีกอย่างคนที่ขับรถคือสีจิ่นยวน

ฉันหันไปมองเขา เขามองไปที่ตำรวจด้วยสีหน้าย่ำแย่ และคาดว่าตำรวจน่าจะเคยเห็นคนแบบพวกเรามาเยอะแล้ว เขาจึงไม่ได้แปลกใจ

“ไม่ได้เอามาหรือว่าไม่มี? ”

ยังดีที่สีจิ่นยวนเป็นเด็กซื่อสัตย์ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็ตอบกลับไปตรงๆ “ไม่มีครับ”

“งั้นคุณล่ะ? ” เขาหันมาถามฉัน

“ฉันนั่งข้างคนขับไม่จำเป็นต้องพกใบขับขี่หรอกมั้งคะ? ”

“งั้นคุณมีหรือว่าไม่มีล่ะ? ”

ฉันเอ่ยออกไปเสียงเบาจนน่าจะมีแค่ฉันที่ได้ยิน “มีค่ะ แต่ถูกเพิกถอนไปแล้ว”

ตำรวจโกรธพวกเราจนหัวเราะออกมา และพยักหน้าแรงๆ “พวกคุณนี่ดีจริงๆ คนสองคนที่ไม่มีใบขับขี่ยังกล้ามาขับรถที่ถนนใหญ่แบบนี้ ลงจากรถแล้วตามผมไปที่หน่วยจราจร”

ในเมืองฮวาการขับรถโดยไม่มีใบขับขี่นั้นจะถูกควบคุมตัว อย่างน้อยที่สุดเป็นเวลาสามวันขึ้นไป

แต่สีจิ่นยวนกลับยึดมั่นในความเป็นธรรมมาก เขาตบหน้าอกของเขาและเอ่ยว่า “คุณตำรวจครับผมจะไปกับคุณ แต่เธอแค่นั่งข้างๆ คนขับ”

“พวกคุณสองคนมีความสัมพันธ์แบบไหนกัน? ” ตำรวจถาม

สีจิ่นยวนมองมาที่ฉันด้วยท่าทางเหมือนคนโง่เขลา เขาลูบจมูกเบาๆ พลางตอบตำรวจกลับไปว่า “เธอเป็นพี่สะใภ้ของผมครับ”

“บัตรประชาชน” ตำรวจพูดกับสีจิ่นยวน

สีจิ่นยวนยึกยักอยู่นานแต่ก็ไม่เอาบัตรประชาชนออกมาสักที ฉันอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปที่เขาด้วยความแปลกใจ “ไม่ได้พกบัตรประชาชนมาเหรอ? ”

เขาคลำหาอยู่นานจึงจะควักบัตรประชาชนออกมาแล้วยื่นให้ตำรวจ

เจ้าหน้าที่ตำรวจโอวกวาดตามองจากนั้นก็ขมวดคิ้ว “ยังอายุไม่เต็มสิบแปดดี”

“อะไรนะ? นายยังอายุไม่เต็มสิบแปดดีเหรอ? ” สีจิ่นยวนทำฉันตกใจเป็นอย่างมาก ฉันหยิบบัตรประชาชนจากมือของตำรวจมาดูอย่างละเอียด

เป็นอย่างที่คุณตำรวจพูดจริงๆ นับดูแล้วตอนนี้เขาอายุแค่สิบเจ็ดปีครึ่งเท่านั้น ยังไม่ถึงสิบแปด

ฉันจ้องมองเขาด้วยความโกรธ “เจ้าเด็กโกหกนี่ นายบอกฉันว่านายอายุยี่สิบแล้วไม่ใช่เหรอ? ”