ตอนที่ 449 ฉันได้ผ่านชีวิตมาอย่างโชกโชนแล้ว

หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีก และเฉียวอี้ก็ไม่ได้คุยกับฉัน ฉันรู้ว่าเธออยากให้พื้นที่ฉันได้อยู่เงียบๆ คนเดียว

ฉันต้องการอยู่เงียบๆ สักพักจริงๆ เพราะเหตุการณ์นี้กระทบใจฉันเกินกว่าที่เคยเกิดขึ้นกับฉันตั้งแต่เด็กจนโต

รวมถึงว่าฉันไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของคุณพ่อ แต่ฉันรู้ว่ามีคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่โดนโจมตีหนักขนาดนี้

ฉันไม่ได้เสียใจกับตัวเอง แต่ฉันเสียใจแทนคุณพ่อ

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาอะไร เซียวซือก็เป็นลูกสาวที่เขารักมากคนหนึ่ง

มีความลับอะไรซ่อนอยู่โดยที่ฉันไม่รู้?

ความลับอะไรที่ทำให้เซียวซือฆ่าพ่อตัวเอง?

เฉียวอี้ขับรถไปริมทะเลสาบ และฉันก็นั่งเหม่อมองทะเลสาบที่เงียบสงบบนม้านั่งริมทะเลสาบ

ตอนนี้ฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ทั้งทะเลสาบก็เหมือนน้ำตาลทรายแดงก้อนโต แต่ฉันคิดว่ามันคงจะไม่หวาน

เฉียวอี้ถอดเสื้อโค้ตของเธอมาคลุมบนไหล่ฉัน ฉันไม่ได้ขยับ ฉันได้แต่มองดูทะเลสาบอันมืดมิด

หลังจากที่ฉันได้ยินเฉียวอี้จามเสียงดัง ดูเหมือนว่าจะดึงฉันออกจากโลกมายาของตัวเอง

ฉันเงยหน้าขึ้นมองเฉียวอี้ทันที เธอเอามือถูจมูก "ไม่เป็นไรหรอกแค่คันจมูก"

"กลับไปที่รถเถอะ" ฉันพูด ฉันรู้ว่าถ้าฉันจะคืนเสื้อให้เฉียวอี้ เธอจะบอกว่าเธอแข็งแรงดีแน่นอน

ฉันรู้จักเพื่อนรอบตัวของฉันดี แต่ฉันกลับไม่รู้จักเซียวซือที่อยู่ด้วยกันมานานหลายปี

ระหว่างทางกลับเมือง เซียวซือได้รับโทรศัพท์จากหนีอีโจว เขารู้ว่าเราไม่ได้ไปต่างประเทศ เลยนัดเราไปทานอาหารเย็นด้วยกัน

เฉียวอี้ถือโทรศัพท์ไม่ได้ตอบเขาทันที เธอหันมามองฉัน และฉันก็พยักหน้าให้เธอ

ในตอนนี้โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น หยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นสายจากหร่วนหลิง

หร่วนหลิงน่าจะเป็นโชคของฉันจากเซียวซื่อกรุ๊ป เธอเป็นคนซื่อสัตย์มากๆ ฉันคิดว่าเธอไม่เพียงแต่นับถือฉันในฐานะเจ้านาย แต่ยังเป็นเพื่อนของฉันอีกด้วย

หลังจากที่ฉันถูกเซียวซือไล่ออกจากเซียวซื่อกรุ๊ป หร่วนหลิงยังคงติดต่อกับฉันอยู่เสมอ มีเรื่องเล็กเรื่องใหญ่อะไรเธอก็จะรายงานฉัน

ไม่รู้ว่าคราวนี้เธอมีเรื่องอะไรจะรายงานกับฉันบ้าง บางครั้งข่าวจากเธอทั้งแม่นยำและทันเวลามาก ซึ่งเป็นประโยชน์กับฉันมาก

เสียงของเธอเร่งรีบ ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร เธอก็พูดรัวอย่างกับเสียงปืนกล "ท่านประธาน ฉันสืบจนรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้อตกลงการโอนหุ้นนั้น ตอนนี้คุณอยู่กับใคร"

"เฉียวอี้"

"ได้ ฉันจะพูดตามตรง ตอนคุณเซ็นข้อตกลงการโอนนั้นมันเป็นข้อตกลงโอนบ้านจริงๆ แต่อีกฉบับที่คุณเซ็นที่สำนักงานทนายความ เป็นสัญญาโอนหุ้นของเซียวซือ"

เป็นไปได้ยังไง ฉันตกตะลึงในใจ ข้อตกลงนั้นฉันเซ็นโดยมีหนีอีโจวคอยดูแล เพราะก่อนหน้านี้เคยเซ็นไปแล้ว และฉันก็ให้หนีอีโจวดูด้วย จากนั้นฉันก็เซ็นทั้งสองฉบับโดยไม่อ่านไม่ดูเลย

หร่วนหลิงเหมือนจะรู้ว่าฉันจะพูดอะไรต่อ "ท่านประธาน ข้อตกลงการนั้นต้องถูกแอบสับเปลี่ยนแน่"

หัวใจของฉันดิ่งลง แต่โดยจิตใต้สำนึกฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะเฉียวอี้กำลังคุยโทรศัพท์กับหนีอีโจว แต่ถ้าถูกแอบสับเปลี่ยน มีแค่หนีอีโจวที่อยู่ข้างฉัน เขาเป็นคนที่มีเงื่อนไขที่จะแอบสับเปลี่ยนที่สุด

“ท่านประธานมีอีกเรื่องหนึ่ง ฉันหานักสืบเอกชนเพื่อสืบหาเบาะแสของเซียวซือช่วงนี้ พบว่าเธอติดต่อกับคนคนหนึ่งบ่อยมากๆ”

"ใคร?"

"วังฉี่หมิง ประธานสมาคมทนายความ ยังเป็นทนายที่มีชื่อเสียงด้วย"

ฉันไม่รู้จักคนคนนี้ ไม่รู้ว่าเซียวซือติดต่อกับวังฉี่หมิงบ่อยแค่ไหน มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังไง