ตอนที่ 452 ฉันอยากเจอสีชิงชวน

เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าหนีอีโจวเป็นคนไม่มีเหตุผล ฉันคิดเสมอว่าเขาเป็นคนที่แยกแยะมาตลอด

ฉันมองผิดไปหรือว่าฉันไม่เคยเข้าใจคนอื่นเลยแต่แรก ฉันมองไปที่หนีอีโจวและยิ้มให้เขา ยิ้มได้แบบที่ฉันเองยังรู้สึกขนลุก

ฉันพูดว่า "คุณพูดถูก ฉันชอบสีชิงชวน ฉันรักสีชิงชวน แต่มันคนละเรื่องกัน แม้แต่สีชิงชวนก็ไม่เคยห้ามไม่ให้ฉันทำอะไร"

“นั่นเป็นเพราะเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเหมาะกับชีวิตแบบไหน คุณไม่เหมาะกับชีวิตที่ต้องแก่งแย่งชิงดีแบบนี้ เซียวเซิง คุณเป็นคนที่ไม่ต้องการแข่งขัน ชีวิตแบบนี้จะทำให้คุณรู้สึกเหนื่อยล้า"

"เหนื่อยไม่เหนื่อยเหมาะมาเหมาะใจฉันรู้ดี หนีอีโจว คุณไม่สามารถเป็นตัวแทนชีวิตฉันได้!" ฉันคิดเสมอว่าหนีอีโจวเป็นคนที่อ่อนโยนมาก แต่วันนี้ฉันเพิ่งตระหนักว่า เขาก็มีความปรารถนาที่จะควบคุมผู้หญิง "คุณมีสิทธิอะไรถึงคิดว่าชีวิตแบบไหนเหมาะกับฉัน? คุณมีสิทธิอะไรถึงใช้แผนชั่วๆ หลอกเอาหุ้นที่พ่อให้ฉันด้วย มันไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน!"

"คุณอยู่กับสีชิงชวนนานเกินไป คุณได้รับผลกระทบจากเขามากเกินไป คุณกลายเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์ไปแล้ว..."

“พอได้แล้ว อย่าอ้างหลักศีลธรรมมาบังคับฉันมากไปกว่านี้เลย ฉันแคร์ทุกสิ่งที่ฉันมีคือคนเห็นแก่ผลประโยชน์ ฉันไม่อยากทำให้คุณพ่อคาดหวังในตัวฉันผิดหวัง แต่หนีอีโจวฉันถือว่าคุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน คุณกลับร่วมมือกับศัตรูของฉันใส่ร้ายฉันแบบนี้ ตอนนี้ยังยืนอยู่บนศีลธรรมเพื่อกล่าวหาฉัน คุณทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!”

“ผมไม่อยากเป็นเพื่อนคุณ ผมไม่เคยคิดจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ คุณรู้ว่าผมต้องการอะไร เซียวเซิง ผมชอบคุณ ผมอยากแต่งงานกับคุณ ผมต้องการให้คุณเป็นภรรยาของผม อยู่ข้างๆ ผมอย่างสงบ!"

หนีอีโจวแทบจะตะคอกคำพูดเหล่านี้ออกมา เขาผู้ซึ่งเป็นคนกิริยาท่าทางสุภาพบุรุษมาโดยตลอดก็มีเวลาที่ยั้งสติไม่อยู่

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าหนีอีโจวจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้ "คุณไม่ได้รักฉันเลย คุณแค่ชอบภาพที่คุณจินตนาการไว้ในใจ แต่ฉันไม่ใช่ และฉันก็ไม่อยากเป็นคนคนนั้นด้วย!"

ฉันไม่ต้องการจะทะเลาะกับหนีอีโจวอีกต่อไป การทะเลาะกันแบบนี้ไม่มีผลลัพธ์ และเขารู้สึกว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด เขารู้สึกว่าเขาสามารถควบคุมชีวิตฉันได้

เดิมทีฉันคิดว่าสีชิงชวนชอบควบคุมฉัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าสีชิงชวนแค่ใช้วิธีการของเขาสอนให้ฉันเข้มแข็ง คนที่ต้องการควบคุมฉันจริงๆ คือหนีอีโจวสุภาพบุรุษผู้สง่างาม

ฉันยืนขึ้นหยิบกระเป๋าแล้วลากเฉียวอี้ "ไปกันเถอะ!"

เฉียวอี้นั่งฟังเราทะเลาะกันบนที่นั่งด้วยความงุนงง เรื่องพวกนี้น่าจะนานกว่าเธอจะเข้าใจ

ฉันลากเธอออกจากร้านอาหาร ลากจนไปถึงข้างถนน ยืนอยู่ข้างรถของเรา

เฉียวอี้ยังคงงุนงง ตั้งนานเหมือนยังไม่ได้สติ "เซียวเซิง เหมือนฉันจะเข้าใจแล้วเหมือนจะไม่เข้าใจ อย่าบอกนะว่าที่หุ้นของเธอถูกเซียวซือแย่งไป เกี่ยวกับพี่เสี่ยวฉวน?”

“ไม่ใช่ว่าเธอไม่เข้าใจ แค่ไม่อยากยอมรับ” ฉันจับใบหน้าของเฉียวอี้ “เมื่อตอนบ่ายที่เธอคุยโทรศัพท์กับหนีอีโจว หร่วนหลิงโทรหาฉัน เธอบอกฉันเรื่องที่หนีอีโจวแอบสับเปลี่ยนข้อตกลงการโอนหุ้น อันที่จริงตอนนั้นฉันก็เริ่มสงสัยแล้วเหมือนกัน”

“โอ้ คืนนี้เธอมาที่นี่เพื่อแบไต๋กับเขาใช่ไหม”

"เธอเชื่อไหม? เชื่อไหมว่าหนีอีโจวทำเรื่องพวกนี้"

"ฉันเชื่อไม่เชื่อ เขาก็ยอมรับแล้ว" เฉียวอี้ผายมือและถอนหายใจ "ฉันไม่คาดคิดจริงๆ ว่าพี่เสี่ยวฉวนจะเป็นคนแบบนี้ เซียวเซิงเธอเป็นอะไรไหม?!"

ฉันส่ายหัว แรงโจมตีที่เซียวซือส่งผลให้ฉันดูเหมือนจะทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้จิตใจฉันไม่ได้เปราะบางขนาดนั้นแล้ว

ในเวลานั้นเอง หนีอีโจวตามออกจากร้านอาหารมา ฉันไม่ต้องการจะพูดอะไรกับเขาอีก ฉันเปิดประตูรถและเข้าไปอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็เร่งเฉียวอี้ "ขึ้นรถ!"