ตอนที่ 482 ฉันมีสมมติฐานที่คิดอย่างรอบคอบ

เซียวหลิงหลิงดูเหมือนจะเพิ่งรู้ตัว

“เซียวซือพูดแบบนั้นกับเธอจริงๆ เหรอ?”

"ใช่แล้ว อีกทั้งพูดอย่างไม่หยุด เซียวหลิงหลิง ยิ่งเธอรังแกฉันมากเท่าไหร่ คุณพ่อก็ยิ่งอยากปกป้องฉัน ดังนั้นเธอก็ยิ่งเกลียดฉันมากเท่านั้น เซียวซือเป็นคนกำกับละครเรื่องนี้ซึ่งเชื่อมโยงเรื่องผ่านชีวิตตลอดช่วงวัยรุ่นของฉัน จริงๆ แล้วพวกเราทั้งสองคนมีอะไรเกลียดชังกันถึงเป็นเช่นนี้? เซียวหลิงหลิงดูเหมือนว่าชีวิตของเธอที่อยู่ในตระกูลเซียวจะผ่านไปได้ไม่ดีเพราะฉัน ถูกคุณพ่อลงโทษ แต่ท้ายสุดแล้วใครกันล่ะที่อยู่เบื้องหลัง?”

เซียวหลิงหลิงมองมาที่ฉันอย่างมึนๆ

“ดูเหมือนเป็นฉัน แต่จริงๆ แล้วเป็นเซียวซือ หากเธอยอมให้ฉันอยู่ในบ้านหลังนี้ ฉันจะส่งผลกระทบต่อเธอได้อย่างไร”

“เธอไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของพ่อ แต่เขากลับทิ้งหุ้นไว้ให้เธอมากมาย”

เซียวหลิงหลิงเป็นคนมองอะไรแคบจริงๆ พูดถึงเรื่องเงินก็หนีไม่พ้นหัวข้อนี้

“ถูกต้อง พ่อทิ้งหุ้นให้ฉัน 30% แต่เธอยังมีส่วนใหญ่ที่ยังไม่ได้แบ่ง ถ้าเธอทำตัวดีกับเซียวซือ เธอคือลูกสาวแท้ๆ ของเขา เขาจะไม่ให้เธอได้ยังไง? และเซียวซือก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของเธอ ตอนนี้เธอขโมยหุ้น 40% ของบริษัทไปจากฉันและเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด เธอได้ประโยชน์จากมันสักนิดหรือเปล่าล่ะ ดูเหมือนว่าเธอจะถูกคณะกรรมการไล่ออกแล้วใช่ไหม?”

เซียวหลิงหลิงลูบหัวของเธอ "เธอบอกฉันว่าเซวียเหวินยักยอกเงินบริษัทลงในกระเป๋าของเขาเอง"

"ไม่ได้ปฏิเสธว่ามีความเป็นไปได้เช่นนี้ แต่เซวียเหวินก็มีแนวโน้มที่จะถูกล่อลวงให้ทำผิดกฎเช่นกัน”

“ถูกหลอกล่อให้ทำผิดกฎคืออะไร?”

เซียวหลิงหลิงถามฉันเหมือนคนโง่ ฉันพูดไม่ออก

เธอรู้แค่คอร์รัปชันเงินแต่ไม่รู้จักใช้สมองคิด แล้วเธอมีสมองไว้ทำอะไร?

เมื่อคิดถึงความล้มเหลวของเซียวหลิงหลิง สามีของเธอก็โกงเงิน และน้องสาวของเธอก็ฉกหุ้นของเธอไป ถ้าพูดถึงล้มเหลว เธอล้มเหลวมากกว่าฉันเสียอีก

ฉันบอกเซียวหลิงหลิงให้เธอเคาะประตูต่อในตอนกลางคืน เห็นได้ชัดว่าเซียวหลิงหลิงไม่มีความสุข "เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ เธอรู้ไหมว่าผู้หญิงต้องการการนอนหลับเป็นการฟื้นฟูความสวยงาม”

“เธอไม่เอาเครื่องประดับชิ้นนั้นแล้วหรือ?”

“อย่าสัญญาว่าจะทำอะไรถ้าที่เธอคิดว่าทำไม่ได้ เซียวเซิงฉันว่าตอนนี้เธอดูร้ายกาจมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ เธอกับเซียวซือก็เหมือนหมาที่จะกัดคนโดยที่ไม่บอกก่อน”

ถึงตอนนี้ฉันได้บอกความจริงกับเซียวหลิงหลิงแล้ว

ฉันมองเข้าไปในดวงตาของเซียวหลิงหลิงและบอกเธออย่างถามคำตอบคำ "เธอรู้อะไรไหม อุบัติเหตุทางรถยนต์ของพ่อไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลย"

"เธอหมายความว่าอย่างไร?"

ด้วยสมองอย่างเซียวหลิงหลิง ฉันไม่เหมาะกับการพูดวกวนกับเธอเลย ควรพูดให้ชัดเจนจะดีที่สุด

“ฉันมีหลักฐานหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเซียวซือเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อ”

“เธอพูดว่าอะไรนะ?” ดวงตาของเซียวหลิงหลิงจ้องมองตาถลน “เป็นไปได้อย่างไร? มันจะเกี่ยวข้องกับเซียวซือได้อย่างไร?”

ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะโน้มน้าวเซียวหลิงหลิงในทันที ดังนั้นฉันจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาและเปิดวิดีโอให้เธอดู

เธอเบิกตากว้างโดยไม่พูดอะไรสักคำ ยกเว้นเมื่อเซียวหลิงหลิงกำลังดูเครื่องประดับ ฉันไม่ค่อยเห็นท่าทีของเธอดูจริงจังเช่นนี้

เธอดูวิดีโอทั้งหมดและไม่พูดเป็นเวลานาน ฉันผลักไหล่เธอ "ตอนนี้เชื่อหรือยัง?”

เซียวหลิงหลิงเงยหน้าขึ้นและมองมาที่ฉันด้วยท่าทางตกตะลึง "เซียวซือบ้าไปแล้ว ทำไมเธอถึงจะอยากฆ่าพ่อล่ะ?"

เสียงของเธอดังไปหน่อย ฉันจึงรีบปิดปากเธอ "อย่าทำให้งูตกใจสิ"

“มิน่าล่ะ ไม่แปลกใจเลยจริงๆ” เซียวหลิงหลิงพึมพำกับตัวเอง และฉันก็รีบถามเธอว่าไม่แปลกใจอะไร

"ไม่แปลกใจเลย ในวันที่พ่อของฉันเข้าโรงพยาบาล จู่ๆ เซียวซือก็บอกฉันว่าอย่าบริจาคเลือดให้พ่อ ฉันถามเธอว่าทำไม และเธอบอกว่าเธอสงสัยในประสบการณ์ชีวิตของเธอ เซียวซือจึงขอให้เธอบริจาคเลือดเพื่อให้เห็นว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อ”