ตอนที่ 95 แหวนของฉัน

ในใจของฉันเกิดความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร ฉันจ้องมองไปที่ดวงตาของเขา “แฟนคนแรกของคุณชื่ออะไรเหรอคะ? ”

จู่ๆ ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นมากจนมือเหงื่อออกไปหมด

เขาแปลกใจมากว่าทำไมฉันถึงถามอย่างนี้ แต่ก็ยังตอบกลับมา “เธอชื่อถงอีมั่น”

ฉันใจเต้นแรง หลังจากนั้นก็ยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนอยู่ตรงนั้น

คุณแม่ของฉันก็ชื่อถงอีมั่นเหมือนกัน นามสกุลของเธอมีไม่มากนัก ยิ่งชื่อซ้ำกันก็ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่

ฉันกลืนน้ำลาย “ถงที่มาจากคำว่านิทานเด็ก? อีที่มาจากหนึ่งสองสาม มั่นที่มาจากคำว่าข้อปลีกย่อยเหรอคะ? ”

เขาพยักหน้า “ใช่แล้ว”

ต่อให้จะเป็นเรื่องที่บังเอิญที่สุดบนโลกใบนี้ก็ไม่มีอะไรจะบังเอิญไปมากกว่าเรื่องนี้แล้ว

ฉันได้หวนกลับมาพบกับแฟนเก่าของคุณแม่บนเรือยอร์ชที่ล่องอยู่ในทะเล

ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคุณแม่จะมีแฟนคนอื่นนอกจากคุณพ่อของฉันด้วย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าเธอกับคุณพ่อของฉันแยกกันนานมากกว่าจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

ฉินกวนปรากฏตัวขึ้นในช่วงเวลาไหนฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

สีหน้าของฉันอาจจะดูไม่ค่อยดี เขาถึงได้จับมือของฉันอย่างเป็นห่วง “เซียวเซิง คุณไม่เป็นไรนะ? ”

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันยิ้มให้เขาอย่างซีดเซียว

“คงไม่ใช่ว่าคุณรู้จักแฟนของผมหรอกใช่ไหม? ”

ฉันอ้าปากค้าง เลียริมฝีปาก ส่ายหัว จากนั้นก็พยักหน้า

การสังเกตของเขาว่องไวเฉียบแหลมมาก เขาประคองให้ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ “ถ้าผมเดาไม่ผิดละก็ ถงอีมั่นคือแม่ของคุณใช่ไหม? ”

ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขารวดเร็ว ปฏิกิริยาตอบโต้ของฉันได้อธิบายอย่างชัดเจนแล้ว

เขามองมาที่ฉันอย่างลึกซึ้ง ผ่านไปพักใหญ่ๆ ถึงจะถอนหายใจออกมาและเอ่ยว่า “อันที่จริงแล้ว ผมรู้สึกได้ตั้งนานแล้ว คุณกับแม่ของคุณหน้าตาเหมือนกันมากๆ ”

ในเวลานี้เอง ดอกไม้ไฟอีกลูกหนึ่งก็ถูกจุดขึ้นเหนือศีรษะของฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองดอกไม้ไฟสีชมพูลูกใหญ่ลูกนั้นที่อยู่บนท้องฟ้า

ฉันรู้สึกว่ากลีบดอกไม้พวกนั้นเหมือนเครื่องหมายคำถาม

หลายวันก่อนจู่ๆ เจี่ยงเทียนก็ออกมาบอกว่าเป็นสามีเก่าของแม่ฉัน มาตอนนี้ฉินกวนก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉันอีกคน และเขาเป็นแฟนเก่าของแม่ฉัน

ในชีวิตของคนเรามักจะมีเรื่องคนที่สำคัญหรือคนที่ไม่สำคัญสอดแทรกเข้ามาอยู่เสมอ

คุณแม่ของฉันเป็นคนสวยและอ่อนโยน เป็นธรรมดาที่จะมีผู้ชายมากมายมารักท่าน

ฉันไม่คิดว่าเรื่องราวความรักของแม่จะสมบูรณ์แบบ เจี่ยงเทียนคนนั้นเป็นแค่ที่พึ่งพิงในยามที่แม่จนตรอก ใครจะไปรู้ว่ามันจะเป็นการแต่งงานที่ไม่มีความสุข

ฉันคิดว่าฉินกวนที่สุภาพงดงามที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ แม่ของฉันอาจจะเคยรักเขา

ยิ่งฉันมองเขา ในใจก็มีความคิดหนึ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ฉันมักจะรู้สึกเหมือนเคยรู้จักเขามาก่อน เป็นไปได้ไหมที่เขาจะเป็นพ่อแท้ๆ ของฉัน?

ฉันอาจจะบ้าไปแล้ว เหมือนเด็กที่ตามหาพ่ออย่างบ้าคลั่งพอเห็นใครก็คิดว่าเป็นพ่อของตัวเองไปหมด

พูดตามตรง ในใจของฉันหวังว่าฉินกวนจะเป็นพ่อของฉัน หรือจะเป็นเพราะฐานะและความน่าเชื่อถือของเขากัน?

“เซียวเซิง” มือของฉินกวนวางลงบนแผ่นหลังของฉัน แต่ฉันไม่รู้สึกเลยแม้แต่นิดเดียวว่าเขากำลังเอาเปรียบฉัน “ถ้าคุณรู้สึกไม่สบาย ก็กลับไปพักผ่อนที่ห้องสักหน่อยเถอะ”

“เปล่าค่ะ” ฉันส่ายหน้า “ฉันแค่รู้สึกวิเศษมาก ที่มีเพื่อนเก่าของแม่ฉันอยู่หนึ่งคน”

“ขอบคุณที่คุณเรียกผมว่าเป็นเพื่อนเก่าของคุณแม่ของคุณนะ” นิ้วมือเรียวยาวของเขาสวยมาก และใส่แหวนเอาไว้วงหนึ่ง

เขาถอดแหวนออกมาและยื่นมาตรงหน้าฉัน เป็นการบ่งบอกให้ฉันดูด้านในของแหวน

ฉันมองไปที่วงแหวนด้านในของแหวน ด้านบนสลักตัวอักษรตัวเล็กๆ เอาไว้ “ให้กวน อีมั่น”

ฉันตื่นเต้นจนมือสั่น “เป็นแหวนที่แม่ของฉันมอบให้คุณเหรอคะ? ”