บทที่ 105 ลู่หานถิงเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน

เป็นเพราะความอ้วน ซวงซวงจึงมีเพื่อนที่จริงใจน้อยมาก และเธอรู้ว่าทุกคนจะต้องพูดถึงเธอลับหลัง

เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยซีหว่าน เบ้าตาทั้งสองข้างของซวงซวงก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและน้ำตาก็ไหลอย่างพรั่งพรูออกมา “หว่านหว่าน ...”

ริมฝีปากของเธอสั่นระริก และไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรอีก

เซี่ยซีหว่านเข้าใจทั้งหมดเป็นอย่างดี “ซวงซวง ฉันรู้สึกมาตลอดว่าจ้าวลี่หยิงไม่เหมาะกับเธอ แต่เดิมฉันจะไม่สั่งสอนเขาอย่างรุนแรงต่อหน้าเธอก็ได้ แต่ถ้าทำแบบนั้นจะทำให้เธอไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา ไม่เป็นไรหรอกนะ ใครบ้างที่จะไม่เคยตกหลุมรักคนเจ้าชู้สักคนสองคนในช่วงวัยรุ่นบ้างล่ะ ถ้าเธอรู้สึกเจ็บปวด ถือว่าเป็นการเติบโต”

“ตอนนี้การดูถูกและการเหยียดหยามของจ้างลี่หยิงที่มีต่อเธอนั้นคือแรงผลักดันในการก้าวไปข้างหน้า ของเก่าไม่ไปของใหม่ไม่มา ซวงซวง ตอนนี้เธอกลับบ้านเพื่อไปฟื้นฟูร่างกายของตัวเองให้ดี ถ้าเธอใช้สูตรยานี้ ฉันจะตั้งตารอครั้งหน้าที่เธอจะได้พบกับความไม่ย่อท้อและชีวิตใหม่ของเธอ ฉันจะรอคอยการที่เราจะได้กลับมาเจอกันที่ดียิ่งกว่านี้นะ”

ดวงตาของซวงซวงพร่ามัวไปด้วยน้ำตา เธอกอดเซี่ยซีหว่านและเกือบจะร้องไห้อย่างเศร้าโศกออกมา “หว่านหว่าน ขอบคุณนะ ฉันจะทำให้ได้ ฉันจะทำได้อย่างแน่นอน!”

เซี่ยซีหว่านใช้มือตบลงไปที่หลังของซวงซวงอย่างแผ่วเบา ร้องไห้ออกมาเถอะ แค่ร้องไห้ออกมาก็พอแล้ว ร้องไห้เพื่อระบายความต่ำต้อยของตัวเองและความสับสนในอดีตทั้งหมดออกมา ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ

ในขณะนี้ ที่บนชั้นสอง ลู่จื่อเซียนที่เอามือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกงนั้นกำลังมองไปที่เด็กหญิงสองคนที่กอดกันอยู่ชั้นล่างอย่างเงียบ ๆ สายลมพัดผมหยิกเส้นบางบนหน้าผากของเขา ผู้ชายในเสื้อเชิ้ตสีขาวนั้นดูหล่อเหลาราวกับรูปวาดที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเย็นชา

ในเวลานี้ลูกน้องกระซิบว่า “คุณชายรองครับ เซี่ยซีหว่านคนนี้เป็นเจ้าสาวที่แต่งงานเข้ามาในสวนโหย่วหลานเมื่อไม่นานมานี้ครับ เธอเป็นคุณนายที่แต่งงานใหม่ของคุณชายใหญ่ พี่สะใภ้ของคุณครับ”

ลู่จื่อเซียนนิ่งเงียบและไม่ได้พูดอะไรออกมา

“คุณชายรองครับ คุณหญิงต้องการให้คุณชายกลับไป ท่านเห็นว่าคุณชายมีอายุที่ควรแต่งงานแล้ว ผู้ชายมั่งคั่งและดูดีแห่งมหานครเอมพีเรียล บุญบารมีของบรรพบุรุษก็ตั้งตารอการเดินไปข้างหน้าต่ออย่างตั้งใจ...”

ลูกน้องไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะเขารู้สึกว่าคุณชายรองของเขาไม่ได้กำลังฟังอยู่ บุคลิกอุปนิสัยของคุณชายรองเช่นดี บรรดาผู้หญิงที่มีชื่อเสียงก็คงไม่เข้าตาใคร

ส่วนคู่หมั้นของคุณชายรองนั้นยังตามหาไม่พบ

โจวผิงไม่เคยรู้สึกประทับใจเซี่ยซีหว่านมาก่อน แม้ว่าเซี่ยซีหว่านจะผ่านการตรวจสอบจากเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอก็รู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้มีที่มาอย่างไม่โปร่งใสและภูมิหลังของเธอก็ไม่บริสุทธิ์ แต่ตอนนี้ เมื่อเธอเห็นฉากที่เซี่ยซีหว่านให้กำลังใจซวงซวง เธอก็มีความใจอ่อนเล็กน้อย

ซวงซวงร้องไห้พอแล้ว และจากไปภายใต้การบอกลาของเซี่ยซีหว่าน

เซี่ยซีหว่านมองไปที่โจวผิง “ผู้อำนวยการโจวคะ เราไปกันเถอะค่ะ”

“เซี่ยซีหว่าน เธอรู้ไหมว่าซวงซวงเป็นหลานสาวของใคร?” จู่ ๆ โจวผิงก็เอ่ยถามขึ้น

“ซวงซวงเป็นหลานสาวของใครเหรอคะ?” เซี่ยซีหว่านรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

โจวผิงคิดว่าเซี่ยซีหว่านน่าจะรู้ตัวตนของซวงซวง ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงทำดีกับซวงซวงขนาดนี้ แต่เมื่อเธอมองดูดวงตาสีดำอันสดใสของเซี่ยซีหว่านขณะนี้ ภายในนั้นดวงตานั้นช่างใสซื่อบริสุทธิ์และไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่ในนั้น เธอดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย

โจวผิงกล่าวว่า “ช่างเถอะ เราไปคุยเกี่ยวกับปัญหาของเธอที่ห้องทำงานดีกว่านะ!”

...

ในห้องทำงาน

โจวผิงมองไปที่เซี่ยซีหว่าน “เซี่ยซีหว่าน เธอก็แต่งงานเข้าอยู่ที่สวนโหย่วหลานแล้ว และตอนนี้เธอก็เป็นผู้หญิงที่มีสามีแล้ว ถูกต้องไหม ?”

เซี่ยซีหว่านพยักหน้ารับ “ใช่ค่ะ”

“งั้นฉันจะถามเธออีกครั้งว่า รูปถ่ายถูกเปิดเผยบนกระดานสนทนาจริงหรือไม่ เธออยู่ด้วยกันกับลู่หานถิงประธานตระกูลลู่แล้วเหรอ ?”

เซี่ยซีหว่านพยักหน้าอีกครั้ง “ใช่ค่ะ”

โจวผิงขมวดคิ้ว “เซี่ยซีหว่าน คุณแต่งงานแล้ว และตอนนี้คุณอยู่กับลู่หานถิง ชายหนุ่มผู้มีตำแหน่งสูงสุดในเมืองไห่เฉิง ตอนนี้ผู้หญิงหลายคนไม่สามารถทนต่อการล่อลวงได้ นับประสาอะไรกับผู้ชายชนชั้นสูงที่ประสบความสำเร็จอย่างท่านประธานลู่ นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่ง แต่ตอนนี้กระดานสนทนาของสถาบันวิจัยเต็มไปด้วยความวุ่นวาย และทุกคนก็เริ่มคิดว่าเธอเข้ามาซูมี่ได้เพราะอาศัยท่านประธานลู่ ถ้าฉันไม่รีบจัดการให้ทันเวลา ผลที่ตามมาจะมีแต่หนักขึ้นเรื่อย ๆ”

เซี่ยซีหว่านมองไปที่โจวผิงและพูดว่า “ผู้อำนวยการโจวคะ ถ้าอย่างนั้นคุณอยากจะจัดการอย่างไรคะ ?”