บทที่ 107 รีบมาดูสามีผีคนนั้นของเซี่ยซีหว่านเร็ว!

โจวผิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ บางครั้งชะตากรรมของคนก็เป็นแบบนี้ เดิมทีเซี่ยเหยียนเหยียนสามารถยืนเคียงข้างลู่หานถิงได้อย่างโดดเด่นที่สุดในเมืองไห่เฉิง และกลายเป็นคุณนายลู่ที่ทุกคนอิจฉา

แต่การแต่งงานแทนได้เปลี่ยนชะตากรรมของทุกคน

โจวผิงไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่คาดฝันหรือเป็นเพราะโชคชะตากำหนดไว้

“เซี่ยเหยียนเหยียน เธอก็กลับไปตั้งใจทำงานเถอะ เรื่องนี้จบไว้เพียงเท่านี้!” โจวผิงหันหลังกลับเข้าไปในห้องทำงาน

......

เซี่ยเหยียนเหยียนไม่รู้ว่าทำไมตอนนั้นโจวผิงถึงมองเธอด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจเล็กน้อยเช่นนั้น ความรู้สึกเสียดายเล็กน้อย... เธอรู้เพียงว่ากระดานสนทนาของสถาบันวิจัยกลับมาสงบอย่างรวดเร็ว และโพสต์ทั้งหมดที่ถูกสร้างขึ้นในชั่วข้ามคืนก็ถูกลบออก คีย์เวิร์ดถูกล็อค และมือใหญ่ลึกลับได้ระงับทั้งหมดนี้ไว้

คงจะไม่มีใครอื่นนอกจากลู่หานถิงที่มีความสามารถทำได้เช่นนี้

โจวผิงยังกำจัดข่าวลือทั้งหมดในสถาบันอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างกลับไปทำงาน และไม่กล้าพูดถึงเรื่องการนอกใจของเซี่ยซีหว่านอีก

เซี่ยเหียนเหยียนรู้สึกว่าฉากนี้กำลังวุ่นวาย เธอทั้งกำกับและแสดงด้วยตัวเอง แม้แต่เส้นผมของเซี่ยซีหว่านเธอก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้เลย

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ทำให้ความเกลียดชังของเธอที่มีต่อเซี่ยซีหว่านรุนแรงขึ้น

เธอก็ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับสามีป่วยที่อยู่ในสวนโหย่วหลาน

เซี่ยเหยียนเหยียนโทรหาหลี่ยู่หลาน “แม่คะ หนูรู้สึกแปลก ๆ ราวกับว่ามีบางอย่างระหว่างเซี่ยซีหว่านกับลู่หานถิงที่หนูไม่รู้ค่ะ”

ครั้งที่แล้วหลี่ยู่หลานเกือบจะไม่มีชีวิตรอดแล้ว เธอใช้เวลาในการรักษานานกว่าจะฟื้นตัว เธอมีสุขภาพที่ดีขึ้น และเข้าสู่ช่วงเป็นปีศาจอีกครั้ง “เหยียนเหยียน ลูกอย่าคิดมากไปเลย เซี่ยซีหว่านได้แต่งงานแก้เคล็ดแทนลูกและเข้าไปอยู่ในสวนโหย่วหลานแล้ว เพราะฉะนั้นมันจึงไม่สามารถอยู่กับลู่หานถิงได้ เหยียนเหยียน ตำแหน่งคุณนายลู่เป็นของลูก ลูกจะแต่งงานกับลู่หานถิงอย่างแน่นอน!”

เมื่อนึกถึงเซี่ยซีหว่านที่แต่งงานแล้ว จิตใจเซี่ยเหยียนเหยียนก็สงบลง “แม่คะ แม่ได้พูดเรื่องจี้ให้พ่อไปดูลูกเขยผีคนนั้นที่สวนโหย่วหลานหรือเปล่าคะ?”

“เหยียนเหยียน ลูกไม่ต้องห่วง ตอนนี้พ่อกับแม่ก็กำลังเดินทางไปยังสวนโหย่วหลาน วันนี้เราจะได้เจอสามีผีคนนั้นแน่นอน”

เซี่ยเหยียนเหยียนเบะริมฝีปากของเธอ “แม่คะ งั้นหนูให้แม่จัดการเลย หนูรอฟังข่าวดีจากแม่นะคะ”

“ค่ะลูก”

หลี่ยู่หลานวางสายลง ตอนนี้เธออยู่บนรถ เซี่ยเจิ้งกั๋วกำลังขับรถอยู่ จากประสบการณ์กับเรื่องอื้อฉาวครั้งล่าสุดนั้น แม้ว่าเซี่ยเจิ้งกั๋วจะไม่ได้หย่ากับเธอ แต่เธอก็ถูกส่งไปยังสถานที่ที่ไม่ต้องการแล้ว ไม่ได้ติดต่อกับเธอหรือก้าวเข้าห้องของเธออีก

หลี่ยู่หลานรู้ว่าตัวเองไม่มีที่พึ่งพาแล้ว ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือการได้ใจของเซี่ยเจิ้งกั๋ว ทำให้ตัวเองยืนหยัดอย่างมั่นคง

“เจิ้งกั๋ว เรื่องก่อนหน้านี้เป็นความผิดของฉันทั้งหมด ฉันสมควรได้รับมัน ฉันสำนึกผิดอย่างจริงใจแล้ว แต่หัวใจของฉันอยู่ที่คุณและครอบครัวนี้เสมอ ดังนั้นฉันหวังว่าคุณจะให้โอกาสฉันอีกครั้ง”

ช่วงเวลานี้เซี่ยเจิ้งกั๋วเหมือนกระดี่ได้น้ำ แต่เขาก็ไม่ลืมความอัปยศอันยิ่งใหญ่ที่หลี่ยู่หลานนำมาให้เขา ดังนั้นเขาจึงพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา เขารู้สึกเบื่อที่จะสนใจหลี่ยู่หลาน

ปฏิกิริยาของเขาเป็นไปตามความคาดหมายของหลี่ยู่หลาน คำพูดเพียงไม่กี่คำไม่สามารถเกลี้ยกล่อมหัวใจของเขาได้ แต่สิ่งที่เธอทำได้ดีที่สุดคือการได้ใจของชายคนนั้น ดังนั้นสิ่งที่เธอมีคือเวลา

ตอนนี้ยังคงยึดเอาเหยียนเหยียนเป็นหลัก เหยียนเหยียนคือการสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ

ตราบใดที่เหยียนเหยียนประสบความสำเร็จในการแต่งงานกับลู่หานถิง แต่งงานเข้าอยู่ตระกูลลู่ในฐานะคุณนาย วันที่สวยงามของเธอจึงจะเริ่มต้นขึ้น

ตอนนี้หลี่ยู่หลานยังคงพอใจและรู้สึกว่าตัวเองมองการณ์ไกล โชคดีที่เธอให้เซี่ยซีหว่านแต่งงานกับสามีผีคนนั้นของสวนโหย่วหลาน ไม่เช่นนั้นตอนนี้เธอมีปัญหาใหญ่แน่

ทันใดนั้นก็มาถึงสวนโหย่วหลาน หลังจากที่เซี่ยเจิ้งกั๋วจอดรถด้วยดีแล้ว ทั้งเขาและหลี่ยู่หลานก็ลงมาจากรถ

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามาที่สวนโหย่วหลาน ด้านหน้ามีประตูใหญ่ที่แกะสลักดอกไม้กั้นอยู่ซึ่งเข้าไปข้างในไม่ได้ เซี่ยเจิ้งกั๋วกดกริ่งที่ประตูและรอเพียงไม่นานสาวใช้ก็ออกมา

สาวใช้ถามว่า “ขอโทษนะคะ พวกคุณมาหาใครคะ?”

เซี่ยเจิ้งกั๋วเอ่ย “สวัสดีครับ เซี่ยซีหว่านเป็นคุณนายของพวกเธอใช่ไหม ฉันเป็นพ่อของเซี่ยซีหว่าน ก็ถือว่าเป็นญาติกับพวกเธอ วันนี้ฉันมาเป็นแขก และต้องการพบลูกเขยของฉัน”

“กรุณารอสักครู่นะคะ ฉันจะเข้าไปรายงานเดี๋ยวนี้ค่ะ”