บทที่ 115 สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งเมืองไห่เฉิง

จริงเหรอ?

ฮั่วเสวียนตื่นเต้นดีใจทันที แต่ไม่นานเธอก็เกิดความสงสัยขึ้นมา “เยี่ยหลิง เธอหลอกฉันหรือเปล่า ทําไมพี่เยี่ยจิ่นถึงไม่เอาคีย์การ์ดห้องให้ฉันเองเลยล่ะ แต่กลับส่งให้ฉันผ่านมือเธอแทน?”

ขณะพูดฮั่วเสวียนก็สูดเอาอากาศเย็น ๆ หายใจเข้า “เยี่ยหลิง คีย์การ์ดห้องนี้พี่เยี่ยจิ่นให้เธอใช่ไหม พี่เยี่ยจิ่นถึงกับให้เธอไปที่ห้องเขาตอนกลางคืน พวกเธอคิดจะทําอะไรกัน? เยี่ยหลิง เธอหน้าไม่อายจริง ๆ คิดจะปีนขึ้นบนเตียงของพี่ชายตัวเอง!”

เยี่ยหลิงโยนกระดาษทิชชู่เปียกลงไปในถังขยะ จากนั้นก็ยกมือขึ้นปัดผมลอนตรงข้างแก้มขึ้น “ฉันหน้าไม่อาย ถ้าอย่างนั้นพี่เยี่ยจิ่นของเธอก็ชอบผู้หญิงหน้าไม่อายน่ะสิ ในเมื่อรู้สเปคของเขาแล้ว คืนนี้ก็เอาความสามารถพิเศษของเธอออกมาคอยปรนนิบัติเขาเถอะ เขาชอบมากเลยล่ะ...ผู้หญิงไร้ยางอายน่ะ”

เยี่ยหลิงหยิบคีย์การ์ดห้องใบนั้นขึ้นมายัดใส่มือฮั่วเสวียน

เธอกล้าทําตัวโอหังขนาดนี้ได้อย่างไร?

ฮั่วเสวียนโกรธจนตัวสั่นไปทั้งร่าง “เยี่ยหลิง เธอ…”

เยี่ยหลิงเลิกดวงตาสดใสยั่วยวนขึ้นและถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานว่า “ทําไม? เธอไม่อยากได้คีย์การ์ดห้องใบนี้เหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ช่างมันเถอะ มีผู้หญิงอีกมากมายที่อยากได้คีย์การ์ดห้องใบนี้ ฉันเอาไปให้คนอื่นดีกว่า…”

เยี่ยหลิงทําท่าจะหยิบคีย์การ์ดห้องไป

แต่ฮั่วเสวียนกดคีย์การ์ดห้องเอาไว้แล้วจ้องเยี่ยหลิงอย่างระแวดระวังราวกับหวงสมบัติ เพราะกลัวว่าเยี่ยหลิงจะเอาคีย์การ์ดห้องไปให้ผู้หญิงคนอื่นจริง ๆ

“ก็แค่นี้แหละ ฉันให้คีย์การ์ดห้องเธอไปแล้ว เธอจะพูดมากไปทําไมอีก ไม่ใช่ว่าเธออยากจะปีนขึ้นเตียงพี่เยี่ยจิ่นของเธอมาตลอดหรอกเหรอ ขยะที่ฉันไม่ต้องการแล้ว แต่เธอกลับมองว่าเป็นสมบัติ ฮั่วเสวียน ฉันล่ะสมเพชเธอจริง ๆ”

ฮั่วเสวียนหน้าซีดเผือด ราวกับถูกเปลวไฟแห่งความโกรธสุมในอกอย่างหนัก เธอกัดฟันอย่างคันไม้คันมือ ขณะมองเยี่ยหลิงที่ตอนนี้ดูเฉยเมยและอ่อนหวาน ทว่ากลับไม่มีวิธีจัดการกับเธอแม้แต่น้อย

ความรู้สึกแบบนี้แทบจะทําให้ฮั่วเสวียนกระอักเลือดออกมา

บางครั้งฮั่วเสวียนก็รู้สึกว่าตนเองกับเยี่ยหลิงเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน เยี่ยหลิงในตอนเด็กต้องเผชิญกับเรื่องร้ายในครอบครัวจึงย้ายเข้ามาในบ้านตระกูลกู้ นับแต่นั้นมาก็ได้รับความเอ็นดูอย่างทะนุถนอมจากคุณชายตระกูลกู้อย่างกู้เยี่ยจิ่นมาหลายปี

หลังจากนั้นทั้งเธอและเยี่ยหลิงก็เข้าสู่วงการบันเทิง ถึงแม้ตอนนี้เธอจะได้เป็นเน็ตไอดอล แต่เยี่ยหลิงที่โด่งดังซึ่งไม่ว่าจะเป็นทั้งความนิยมหรือกระแสก็ทิ้งห่างเธอไปไกลกว่าหลายเท่า ดังนั้นเธอจึงเคยส่งคนไปเข้าฉากถ่ายทำกับเยี่ยหลิง เพื่อแอบถ่ายข่าวฉาวของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นเยี่ยหลิงก็จะเข้าออกแต่ในรถบ้านสุดหรูเท่านั้น โรงแรมระดับติดดาวก็ต้องมีข่าวลือซุบซิบอะไรบ้าง พวกข่าวด้านลบอย่างเช่นการใช้สตั๊นท์แมนอะไรต่าง ๆ

แต่หลังจากที่ตามถ่ายมาครึ่งปี สิ่งที่เธอรู้ก็คือ พอเข้ากองถ่ายแล้วเยี่ยหลิงจะซ้อมบทละครจนถึงดึกดื่นทุกวัน เธอไม่เคยใช้สตั๊นท์แมนเลย ละครบู๊ก็แสดงด้วยตัวเองตลอดจนบางครั้งร่างกายก็มีแผลฟกช้ำถลอกปอกเปิก เธอให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีไม่ว่าจะเป็นเวทีสําหรับแบรนด์หรูระดับสากลหรือแฟชั่นโชว์ เธอต่างก็ทำงานอย่างมืออาชีพมาก และได้รับคําชมและความชื่นชอบอย่างมาก

เหล่าสปอนเซอร์และผู้กํากับต่างชื่นชมเธอไม่หยุด บอกว่าเธอเป็นคนที่เซ็กซี่และโดดเด่นมาก ฝีมือการแสดงเฉียบขาด อีกทั้งยังเกิดมาเพื่อวงการบันเทิง ตอนนี้เธอเองก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นนางฟ้าแห่งวงการบันเทิงที่มีความสามารถที่มาพร้อมกับกระแสอย่างที่ไม่มีใครทัดเทียม

แน่นอนว่าเยี่ยหลิงใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาก เธอมีความสุขกับความร่ำรวยในตอนนี้และชีวิตวัยรุ่นอย่างที่ทุกคนมีกัน ผู้หญิงแบบนี้น่าจะใช้ชีวิตด้วยรูปลักษณ์ทั้งหมดที่ผู้หญิงทุกคนอยากจะมี

ดังนั้นเยี่ยหลิงจึงเป็นคนที่บรรดาสาว ๆ คนดังในเมืองไห่เฉิงเกลียดที่สุดมาโดยตลอดและไม่มีใครมาเทียบได้

ฮั่วเสวียนพยายามวนเดินไปข้างนั้นข้างนี้อยู่รอบหนึ่งจนรู้สึกตัวเองถอดใจ ความรู้สึกไร้ความสามารถแบบนั้นเหมือนกับความรู้สึกของเธอในตอนนี้ไม่มีผิดเพี้ยน

เยี่ยหลิงมองฮั่วเสวียนที่มีสีหน้าดุร้ายแวบหนึ่ง จากนั้นก็ยกยิ้มริมฝีปากแดงระเรื่อแล้วก้าวรองเท้าส้นสูงคริสตัลเดินออกไปจากตรงนี้

......

ฮั่วเสวียนแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องของกู้เยี่ยจิ่นแล้วเดินเข้าไป

ห้องขนาดใหญ่ดูเรียบง่ายแต่กลับหรูหรา ในฐานะเจ้าของเรือสําราญลำนี้ ในห้องของกู้เยี่ยจิ่นยังมีเตียงขนาดพิเศษวางอยู่ บนเคาน์เตอร์มีไวน์แดงที่เป็นของสะสมหลากหลายยี่ห้อเรียงรายกันอยู่มากมาย

กู้เยี่ยจิ่นไม่ได้อยู่ในห้อง เขากำลังอาบน้ำในห้องอาบน้ำ มีเสียงน้ำไหล “ซ่าซ่า” ออกมาจากด้านใน