บทที่ 118 วันเกิดครบรอบ 20 ปีของเซี่ยซีหว่าน

เซี่ยเจิ้งกั๋วและหลี่ยู่หลานที่อยู่นอกประตูได้รับการตอบกลับมาว่าชายชราสามีป่วยจะไปฉลองวันเกิดของเซี่ยซีหว่าน

หลี่ยู่หลานรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาบอกข่าวดีกับเซี่ยเหยี่ยนเหยียน ส่วนเซี่ยเหยียนเหยียนที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ดีใจจนตัวลอย

ทั้งสองคนกลับมาที่รถหรู เซี่ยเจิ้งกั๋วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเซี่ยซีหว่าน ไม่นานเธอก็รับสาย เสียงสดใสของเซี่ยซีหว่านดังขึ้นผ่านสายโทรศัพท์ “สวัสดีค่ะพ่อ”

“ซีหว่าน คืออย่างนี้นะ อีกสองวันก็จะเป็นวันเกิดปีที่ 20 ของลูกแล้ว ลูกกับเหยียนเหยียนฉลองวันเกิดวันเดียวกัน พ่อได้เตรียมงานวันเกิดอย่างยิ่งใหญ่ไว้ให้พวกลูกแล้ว พอถึงเวลานั้นลูกก็มาเร็วหน่อยนะ พ่อจะฉลองวันเกิดให้ลูกสักหน่อย”

เซี่ยซีหว่านที่อยู่ปลายสายยกริมฝีปากแดงระเรื่อขึ้น “ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะพ่อ”

เมื่อวางสายโทรศัพท์แล้ว เซี่ยเจิ้งกั๋วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทุกอย่างถูกจัดเตรียมพร้อมแล้ว ตอนนี้ก็แค่รอวันเกิดวันนั้นมาถึง

“เจิ้งกั๋วคะ คราวนี้คุณวางใจได้หรือยังล่ะ เหยียนเหยียนของเราใจสู้มาตั้งแต่เด็ก วันเกิดวันนั้นจะเป็นวันที่เธอได้กลายมาเป็นคุณนายลู่”

จากนั้นหลี่ยู่หลานก็ซบตัวลงในอ้อมแขนของเซี่ยเจิ้นกั๋วเบา ๆ ยิ้มแล้วพูดอย่างแผ่วเบา

ตั้งแต่เรื่องอื้อฉาวครั้งล่าสุด เซี่ยเจิ้งกั๋วก็แยกห้องนอนกับหลี่หยู่หลาน หลี่หยู่หลานรอโอกาสมาโดยตลอด ตอนนี้เรื่องของเหยียนเหยียนดําเนินไปอย่างราบรื่นและสวยงามขนาดนี้ เซี่ยเจิ้งกั๋วรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เธอมั่นใจแล้วว่าโอกาสได้มาถึงแล้วจริง ๆ

แต่เซี่ยเจิ้งกั๋วก็ยังมีปมในใจ เขายื่นมือออกไปพยายามผลักหลี่ยู่หลานออก “หลี่ยู่หลาน คุณช่วยอยู่ให้ห่างจากผมหน่อย คุณลืมไปแล้วเหรอว่าก่อนหน้านี้คุณสร้างเรื่องงามหน้าอะไรไว้ คุณควรทำตัวดี ๆ ให้ผมเห็นจะดีที่สุด…”

“เจิ้งกั๋ว” หลี่ยู่หลานวางมือลงบนหน้าอกของเซี่ยเจิ้งกั๋ว เธอเลื่อนมือลง และทำหน้าเศร้าไร้เดียงสาอย่างน่าสงสาร “ก่อนหน้านี้เป็นความผิดของฉัน ฉันสำนึกผิดแล้ว แต่หากยังจำได้ว่าฉันให้กำเนิดลูกสาวดี ๆ อย่างเหยียนเหยียนให้คุณ คุณก็น่าจะยกโทษให้ฉันสักครั้งเถอะนะคะ อีกหน่อยคุณก็จะได้เป็นพ่อตาเศรษฐีแล้ว ต่อไปฉันก็จะสงบเสงี่ยมเจียมตัว และคอยปรนนิบัติคุณอย่างสุดความสามารถ”

หลายปีมานี้หลี่ยู่หลานดูแลตัวเองค่อนข้างดี และมีเสน่ห์ดึงดูดใจของผู้หญิงมาก เซี่ยเจิ้งกั๋วลังเลว่าจะปฏิเสธการลุกล้ำของเธอก่อนดีไหม แต่เมื่อนึกถึงความดีงามของหลี่ยู่หลานที่ได้ให้กําเนิดเซี่ยเหยียนเหยียน เขาก็ยอมให้หลี่ยู่หลานถอดเข็มขัดของเขา...

......

ทั้งตระกูลเซี่ยเต็มไปด้วยความสุขอันเปี่ยมล้นและอยู่ภายใต้การรอคอย เซี่ยซีหว่านที่อยู่ทางด้านนี้ได้วางสายลงแล้ว เยี่ยหลิงที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มและพูดว่า

“หว่านหว่าน ฉันรู้แล้วว่าเธอนี่เป็นคนโปรดจริง ๆ ครั้งนี้คุณลู่และคุณท่านของเธอนั้นร่วมมือกันหลอกครอบครัวตระกูลเซี่ยกันทั้งบ้าน ฉันเดาว่าตอนนี้ยิ่งพวกเขามีความสุขกันมากเท่าไร วันเกิดในวันนั้นก็คงจะน่าหดหู่มากเท่านั้น”

เซี่ยซีหว่านจิ้มศีรษะของเยี่ยหลิงหนึ่งที “เธอก็รอวันนี้มานานแล้วไม่ใช่เหรอ?”

......

สองวันต่อมา วันเกิดครบรอบ 20 ปีของเซี่ยซีหว่านก็มาถึง

เวลาเที่ยงคืนตรง โทรศัพท์ของเซี่ยซีหว่านก็ดังขึ้น เป็นข้อความเข้าจากวีแชท

เป็นข้อความที่ลู่หานถิงส่งมา “คุณนายลู่ สุขสันต์วันเกิดครับ คุณโตขึ้นอีกปีแล้ว”

เซี่ยซีหว่านกุมโทรศัพท์เอาไว้ เธอยังโกรธมากที่เขาหลอกให้เธอเรียกว่า “คุณสามี” ในห้องที่บาร์วันนั้น แต่ตอนนี้เธอรู้สึกอิ่มเอมใจมากที่คุณลู่ยังเอาใจใส่เธอ โดยสามารถฉลองวันเกิดให้เธอตอนเที่ยงคืนได้

เซี่ยซีหว่าน “ขอบคุณค่ะคุณลู่”

ลู่หานถิงส่งกลับมาอีกว่า “ลองมองออกมาตรงริมหน้าต่างดูสิ”

หมายความว่าอย่างไร?

เซี่ยซีหว่านลุกจากเตียง เดินไปทางหน้าต่างที่สูงจากพื้นจรดเพดาน เธอยื่นมือออกไปเปิดม่านหน้าต่างชั้นบางออก แล้วมองออกไปด้านนอก เพียงเท่านั้นดวงตาเธอก็เบิกกว้างทันที