บทที่ 124 หวังว่าคุณจะเติบโตเคียงข้างผม

ทั้งสองคนนั่งอยู่บนพรมขนสัตว์นุ่ม ๆ ตอนนี้เซี่ยซีหว่านวางมือเรียวเล็กของเธอไว้บนพื้น ร่างผอมเพรียวเอนหลังเล็กน้อย เธอเตะเขาด้วยเท้าเล็ก ๆ ของเธอ ใบหน้างดงามที่ย้อมไปด้วยสีแดงของเธอยังคงติดอยู่ในดวงตาสีเข้มของเขา บางทีตัวเธอเองก็อาจจะไม่รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังขี้บ่นมากแค่ไหน

ลู่หานถิงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

เซี่ยซีหว่านรีบลุกขึ้น เธอนอนลงตรงหน้าต่าง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองดูดวงดาวบนท้องฟ้า เธอบอกแล้วว่าที่นี่สามารถหยิบดวงดาวได้ เพียงแค่เอื้อมมือออกไปเท่านั้น มันเป็นเรื่องจริง

เซี่ยซีหว่านมองแหวนเพชรที่เธอกำลังสวมอยู่ในมือขวาของเธอ เธอเม้มริมฝีปากสีแดงของเธออย่างนุ่มนวลและอ่อนหวาน จากนั้นเธอจึงค่อย ๆ ยื่นมือเรียวเล็กของเธอออกไปหยิบดวงดาว

ในขณะเดียวกันเธอเห็นดาวตกอยู่ไกล ๆ และดาวตกก็ตรงไปยังมือของเซี่ยซีหว่าน

เซี่ยซีหว่านตกตะลึง เธอดึงมือเรียวเล็กของเธอกลับมา แขนที่แข็งแรงโอบเธอจากทางด้านหลัง เขารัดเอวบางของเธอและโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา

“คุณกลัวอะไรเหรอ?” ลู่หานถิงจูบผมของเธอและหัวเราะด้วยเสียงทุ้มต่ำ

เธอเห็นดาวตกระเบิดดัง “ฟู่” และกลายเป็นดอกไม้ไฟหลากสีทันที ดอกไม้ไฟตกลงไปที่พื้นอย่างรวดเร็วราวกับฝนดาวตก

“ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง” ดอกไม้ไฟหลายร้อยดอกเบ่งบานบนท้องฟ้าด้านนอก และดอกไม้ไฟจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังแผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองไห่เฉิง

เซี่ยซีหว่านตกตะลึง เธออุทานออกมาเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่เคยเห็นโลกภายนอกมาก่อนว่า “ว้าว มันสวยมากเลยค่ะ”

ร่างสูงของลู่หานถิงกอดหญิงสาวร่างเพรียวไว้ในอ้อมแขนของเขา ริมฝีปากบางของเขาบรรจงจูบลงไปบนติ่งหูสีขาวราวกับหิมะของเธอ เขาจูบมันซ้ำ ๆ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโพสต์ข้อความบนเว่ยป๋อว่า “คุณนายลู่ ผมหวังว่าคุณจะค่อย ๆ เติบโตขึ้นอย่างงดงามและอยู่เคียงข้างผม โตเร็ว ๆ นะ สุขสันต์วันเกิดครับ”

...

ตอนนี้เซี่ยเหยียนเหยียนออกจากโรงแรมดอร์เซตต์แล้ว เธอยืนอยู่นอกโรงแรม ตอนนี้ทั้งเมืองไห่เฉิงกำลังพลุกพล่าน การจราจร และคนที่กำลังเดินเท้าต่างก็หยุดลง ทุกคนมองดูท้องฟ้าในขณะนี้อย่างตื่นเต้น

ท้องฟ้าของเมืองไห่เฉิงสว่างไสวไปด้วยดอกไม้ไฟจำนวนนับไม่ถ้วน ดอกไม้ไฟเหล่านั้นตกลงมาจากยอดตึก ทำให้ทั่วทั้งเมืองไห่เฉิงสว่างไสวราวกับว่ามีฝนดาวตกครั้งแล้วครั้งเล่า

“โอ้พระเจ้า ฉันกำลังดูอะไรอยู่ นี่มันซีรีส์ชีวิตเรื่องอะไรกันนะ?”

“ใครกันที่ทำเรื่องแบบนี้ รวยจัง”

“พวกคุณไม่รู้เหรอว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณนายลู่ และตอนนี้ประธานลู่กำลังฉลองวันเกิดให้กับคุณนายลู่!”

“รีบเปิดเว่ยป๋อดูสิ”

“เว่ยป๋อล่มแล้ว”

เซี่ยเหยียนเหยียนมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สว่างไสว เธอรู้ว่าลู่หานถิงและเซี่ยซีหว่านอยู่บนนั้น ท้องฟ้าของเมืองไห่เฉิงส่องสว่างไปด้วยโคมลอยในตอนเช้ามืด และเต็มไปด้วยฝนดาวตกในตอนกลางคืน เขาตามใจเซี่ยซีหว่านคุณนายลู่คนนี้มากเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดนี้มันควรจะเป็นของเธอ!

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้สึกอิจฉาริษยาและโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ความสูญเสียครั้งใหญ่ของเธอทำให้เธอจิกเล็บลงบนฝ่ามือของเธออย่างแรงเพื่อบรรเทาความโกรธ และเธอก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ เลย

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาเพื่อเข้าสู่ระบบเว่ยป๋อซึ่งขณะนี้ไม่สามารถใช้งานได้เนื่องจากมีผู้ใช้งานมากจนเกินไป และตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังเร่งซ่อมแซม

เซี่ยเหยียนเหยียนเลื่อนดูเว่ยป๋อไปเรื่อย ๆ และไม่กี่นาทีต่อมา เว่ยป๋อก็สามารถกลับมาใช้งานได้ตามปกติ ตอนนี้มีการค้นหายอดนิยม 3 การค้นหาขึ้นพร้อมกันเป็นครั้งแรก นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และมีปริมาณการเข้าชมสูงสุด

การค้นหายอดนิยมอันดับ 1 คือ “ลู่หานถิงเปิดใช้งานเว่ยป๋อเพื่อฉลองวันเกิดให้คุณนายลู่”

การค้นหายอดนิยมอันดับ 2 คือ “เซี่ยซีหว่านคือคุณนายลู่!”

การค้นหายอดนิยมอันดับ 3 คือ “ฝนดาวตกที่เมืองไห่เฉิง”

เซี่ยเหยียนเหยียนคลิกที่เว่ยป๋อของลู่หานถิง ในฐานะบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในเมืองไห่เฉิงอีกทั้งยังเป็นผู้นำทางธุรกิจรุ่นแรก ๆ ลู่หานถิงจึงเป็นคนลึกลับและเก็บตัวมาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงไม่เคยเปิดใช้งานบัญชีเว่ยป๋อของเขาเลย