บทที่ 126 หย่ากับเซี่ยซีหว่าน แล้วมาแต่งงานกับฉันเถอะ!

เซี่ยซีหว่านรู้สึกตัวสั่นไหว เธอรีบพูดอย่างรวดเร็วว่า “ฉัน...ฉันไม่ได้มองอะไรเลยค่ะ!”

ลู่หานถิงเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยความเอ็นดู เขาเหลือบมองที่กล่องของขวัญและพูดว่า “อะไรอยู่ในกล่องของขวัญเหรอครับ ของเล่นสำหรับผู้ใหญ่เหรอ? สำหรับคุณหรือสำหรับผมล่ะ?”

“...”

เซี่ยซีหว่านใช้เวลาสักพักกว่าจะเข้าใจว่าเขากำลังหมายถึงอะไร

เซี่ยซีหว่านรีบซ่อนกล่องของขวัญไว้ใต้เตียงอย่างรวดเร็ว และพูดว่า “นี่เป็นของขวัญวันเกิดของฉัน คุณชายลู่ คุณต้องเคารพความเป็นส่วนตัวของฉันนะคะ ห้ามแอบดู ฉัน...ฉันไปอาบน้ำก่อนค่ะ!”

เซี่ยซีหว่านรีบหนีเข้าไปในห้องน้ำทันที

...

เมื่อเห็นเงาสวย ๆ ของเธอที่รีบหนีไปในห้องน้ำ ลู่หานถิงก็เม้มริมฝีปากบางของเขา เธอยังเป็นเด็กสาวและวันนี้เธอเพิ่งจะอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ แต่เขาอายุ 27 ปีแล้ว และเขาเป็นผู้ชายที่อยู่ในวัยผู้ใหญ่แล้วด้วย

แม้ว่าเขาจะไม่เคยผ่านผู้หญิงมาก่อน แต่เขารู้ทุกอย่างที่ผู้ชายควรจะรู้ ท่าทางที่ซ่อนเร้นและการหลบเลี่ยงของเธอเมื่อสักครู่นี้จะต้องเป็นเรื่องที่สอนเธอในทางที่ไม่ดีอย่างแน่นอน

ลู่หานถิงหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา เขากดเปิดเครื่องอีกครั้ง หน้าจอโทรศัพท์แสดงให้เห็นสายที่ไม่ได้รับมากกว่าสิบสาย ซึ่งทั้งหมดเป็นสายโทรศัพท์จากเซี่ยเหยียนเหยียน

ขณะเดียวกันโทรศัพท์ก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้น สายเรียกเข้าจากเซี่ยเหยียนเหยียนดังขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ลู่หานถิงกดปุ่มรับสาย

เซี่ยเหยียนเหยียนไม่คิดว่าเขาจะรับสายเธอ เธอจึงรีบพูดขึ้นว่า “ประธานลู่ ทำไมคุณถึงทิ้งฉันคะ ทำไมคุณไม่รับสายฉัน ตอนนี้ฉันเสียใจมาก ฉัน…”

ลู่หานถิงเอามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง และพูดขึ้นเพื่อขัดจังหวะเธอว่า “คุณเซี่ย ผมให้เวลาคุณสามวินาทีในการพูดในสิ่งที่คุณต้องการจะพูด”

เซี่ยเหยียนเหยียนหยุดชะงัก เธอร้องไห้จนน้ำเสียงแหบพร่า จากนั้นก็พูดว่า “ประธานลู่คะ ฉันชอบคุณจริง ๆ ฉันชอบคุณมาหลายปีแล้ว ทำไมคุณต้องแต่งงานกับหว่านหว่านด้วยคะ…”

“สองวินาทีผ่านไปแล้ว คุณยังพูดได้อีกหนึ่งประโยคเท่านั้น”

เมื่อฟังเสียงที่เย็นชาและไร้ความปราณีของลู่หานถิง เซี่ยเหยียนเหยียนก็บีบโทรศัพท์ในมือของเธอแน่น เธอหายใจเข้าและปาดน้ำตาบนใบหน้าของเธอ จากนั้นก็พูดว่า “ประธานลู่ ฉันเคยช่วยชีวิตคุณมาก่อน คุณจำได้ไหมคะ คุณสัญญากับฉันว่า คุณจะตอบตกลงฉันสามข้อ คำขอที่สามที่ฉันจะขอคุณ ฉันคิดมันได้แล้ว ฉันอยากให้คุณหย่ากับหว่านหว่าน แล้วมาแต่งงานกับฉันค่ะ”

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้สึกเกลียดมาก เธอเกลียดการแต่งงานแทนของเซี่ยซีหว่าน และเกลียดคำขอประการที่ 3 ของตนเอง เป้าหมายของเธอคือการได้แต่งงานกับเขา

ตอนนี้เธอต้องการให้ลู่หานถิงหย่ากับเซี่ยซีหว่านและมาแต่งงานกับเธอ!

ลู่หานถิงไม่ได้เปลี่ยนท่าทางของเขาเลยแม้แต่น้อย เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างเรียบเฉยว่า “การหย่าร้างและการแต่งงานกับคุณ สองเรื่องนี้ คุณเซี่ย คุณไปคิดให้ดีว่าในสองเรื่องนี้คุณจะให้ผมตอบรับคุณเรื่องไหน?”

“ฉัน…”

“ไม่ว่าเรื่องไหน ผมก็จะไม่ตอบรับคุณ”

เซี่ยเหยียนเหยียนก้มหน้าลง เธอรู้สึกว่าเธอมีไพ่ตายอยู่ในมือเสมอ ลู่หานถิงเป็นผู้ชายที่พูดแล้วไม่คืนคำ เพียงแค่เธอเอ่ยปากขอ เขาก็จะตอบรับอย่างแน่นอน

แต่ทว่าครั้งนี้เขากลับปฏิเสธเธอ

“คุณชายลู่ คุณเคยบอกว่า เพียงแค่ฉันเอ่ยปากขอ คุณก็จะช่วยให้ฉันสมความปรารถนา ตอนนี้คุณจะผิดสัญญาต่อฉันอย่างนั้นเหรอคะ?”