บทที่ 178 การกลับมาของอธิการบดีหลี่เหวินฉิง

เซี่ยเหยียนเหยียนหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเปิดรูปภาพนั้นขึ้นแล้วยื่นส่งออกมาต่อหน้าทุกคน

ทุกคนกลั้นหายใจมองไปที่รูปอย่างใจจดจ่อ พวกเขาเพ่งมองอย่างตื่นเต้นและระทึกว่าคุณนายลู่ผู้นี้จะสวมเขาให้ประธานลู่อย่างไร

แต่ยังไม่ทันได้เห็นอะไร จู่ ๆ ก็มีมือขาวเรียวเล็กยื่นโผล่มาจากด้านหลัง แล้วแย่งเอาโทรศัพท์ในมือของเซี่ยเหยียนเหยียนไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

เซี่ยเหยียนเหยียนตกใจจนชะงักไปแล้ว ใครจะคิดว่าเซี่ยซีหว่านจะขโมยโทรศัพท์ของเธอไปท่ามกลางสายตาของทุกคนที่กำลังมองมา

ภาพนั้นเป็นถึงไพ่คิงของเธอเลยนะ !

“เซี่ยซีหว่าน เธอทําอะไรน่ะ เอาโทรศัพท์คืนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ !” เซี่ยเหยียนเหยียนอยากจะแย่งมันกลับมาเดี๋ยวนั้น

แต่เซี่ยซีหว่านยื่นมือออกไป และโทรศัพท์ก็ถูกโยนลงไปในสระบัวนอกหน้าต่างทันที

เสียงน้ำกระจายดังขึ้นมา น้ำในสระบัวสาดกระเซ็นไปไม่น้อย แต่ไม่นานก็กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง

บ้าจริง !

การกระทําอันรวดเร็วของเซี่ยซีหว่านนั้นว่องไวยิ่งกว่าเสือ ทุกคนถึงกับอึ้งไปเลย ใครจะคิดว่าเธอจะขโมยโทรศัพท์ของเซี่ยเหยียนเหยียนไป ทั้งยังโยนตรงดิ่งลงไปในก้นสระอีก

ดีล่ะคราวนี้

ไม่มีรูปแล้ว

สีหน้าของเซี่ยเหยียนเหยียนซีดเผือด เธอคิดจะใช้รูปนี้ข่มเซี่ยซีหว่าน แต่ตอนนี้เธอมองดูเซี่ยซีหว่านทําลายหลักฐานสำคัญไปโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย

หล่อนกล้าดีอย่างไร?

“เซี่ยซีหว่าน นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ ทําไมเธอถึงโยนโทรศัพท์ฉันลงไปในสระบัวล่ะ เธอหวั่นใจขึ้นมาแล้วล่ะสิ เธอกลัวว่าฉันจะเอารูปที่เธอนอกใจไปเผยแพร่ให้สาธารณชนดู !” เซี่ยเหยี่ยนเหยียนพูดลอดไรฟันด้วยความโกรธ

เซี่ยซีหว่านรู้อยู่แล้วว่าเซี่ยเหยียนเหยียนจะใช้รูปนี้มาสร้างปัญหา ดังนั้นเมื่อครู่จึงเป็นจุดพลิกสถานการณ์ เธอฉวยเอาโทรศัพท์ของเซี่ยเหยียนเหยียนไปด้วยความว่องไว ถือเป็นการตัดปัญหาที่จะตามมาอย่างถาวร !

นัยน์ตาอันสดใสของเซี่ยซีหว่านฉายรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูทะเล้นอย่างแพรวพราว ราวกับจิ้งจอกน้อย “เซี่ยเหยียนเหยียน ตอนนี้เธอไม่มีหลักฐานแล้ว พูดอะไรก็ระวังหน่อยจะดีกว่านะ ใครจะรู้ว่าในโทรศัพท์เธอมีรูปอะไร หรือมีคนเห็นแล้ว? ไม่แน่ว่าเธออาจต้องการที่จะใช้โอกาสนี้ในการแพร่ภาพลับส่วนตัวของเธอให้ทุกคนดู และต้องการที่จะใช้มันเพื่อปิดหูปิดตาตัวเอง !”

“เธอ !”

เซี่ยเหยี่ยนเหยียนโกรธจนแทบกระอักเลือด เซี่ยซีหว่านคนนี้รุกโจมตีได้ก่อนอย่างไม่น่าเชื่อ หล่อนแว้งกัดเธอแล้ว !

ตอนนี้ไม่มีโทรศัพท์แล้ว เธอเสียไพ่คิงในมือไปแล้ว เซี่ยเหยียนเหยียนกําหมัดแน่นอย่างเคียดแค้น เธอมองเซี่ยซีหว่านอย่างอาฆาต “เซี่ยซีหว่าน ไม่ว่าเธอจะเล่นแง่อะไรก็ตาม แต่ที่เธอถูกถ่ายวันนี้เป็นความจริง เธออยู่ห้องเดียวกับลู่จื่อเซียนกันสองต่อสองกลางดึก จะถูกทำให้เป็นข่าวอะไรออกมาก็แสนจะง่ายดาย เธอกลับไปคิดให้ถี่ถ้วนจะดีกว่าว่าควรจะอธิบายให้ชาวเน็ตฟังอย่างกระจ่างยังไง ฉันจะคอยดูว่าเธอจะมีวิธีอะไรมาหยุดการซุบซิบปากต่อปากของทุกคนได้ !”

สิ่งที่หลายคนชอบมากที่สุดก็คือเรื่องซุบซิบนินทา ต่อให้เป็นเรื่องจับลมจับเงาก็ยังมีความบันเทิงอยู่ดี เมื่อไรที่ภาพถูกเผยแพร่ออกไป จะต้องมีข่าวลือซุบซิบแพร่สะพัดออกไปแน่ เซี่ยเหยียนเหยียนรับรองได้

จากนั้นก็มีเสียงทุ้มต่ำที่ทรงพลังจากด้านนอกดังใกล้เข้ามาในทันใดว่า “ผมไปที่มหานครเอมพีเรียลเพื่อเข้าร่วมงานสัมมนาทางวิชาการคราวนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าในเวลาเพียงไม่กี่เดือน สถาบันวิจัยของเราจะเปลี่ยนมาคึกคักได้ขนาดนี้ ผมพลาดข่าวอะไรไปหรือเปล่า?”

ทุกคนหันกลับไปมองอย่างรวดเร็วก็เห็นเพียงแสงที่สว่างไสวไปทั่วสถาบันวิจัยซูมี โจวผิงและคณะผู้นําทั้งหมดมาถึงแล้ว คนที่ถูกรุมล้อมอยู่ด้านหน้าสุดคือ เงาร่างที่เต็มไปด้วยกำลังวังชาที่มีชีวิตชีวา อธิการบดีหลี่เหวินฉิง !

ในที่สุดอธิการบดีหลี่เหวินฉิงก็กลับมาแล้ว

หลี่เหวินฉิงเป็นเจ้าแห่งนักวิชาการและมีชื่อเสียงค่อนข้างมาก เขามีรัศมีของผู้มีวิชาคร่ำครึเป็นอย่างมาก ทั้งยังได้รับความเคารพและชื่นชมจากผู้คนทั่วทั้งเมืองไห่เฉิง เขาคือแพทย์ที่แท้จริง