บทที่ 18 ตบหน้า

หลี่ยู่หลานจ้องมองไปที่เซี่ยซีหว่านอย่างอาฆาตแค้น เธอรู้สึกว่าชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO ตัวนี้เหมาะกับเซี่ยซีหว่านราวกับสั่งตัด เซี่ยซีหว่านดูใสซื่อและบริสุทธิ์ แม้ว่าเธอจะไม่ทำอะไรเลย เธอก็สามารถกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนได้อย่างง่ายดาย

หากสิบปีก่อนตระกูลเซี่ยไม่เกิดเรื่องนั้นขึ้น ตอนนี้เซี่ยซีหว่านคงจะเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งเมืองไห่เฉิง

ตอนนั้นเซี่ยซีหว่านและเยี่ยหลิงเป็นที่น่าสนใจมาก รถส่วนตัวที่เข้าออกและล้อมรอบบ้านของพวกเธอล้วนแต่เป็นรถของคุณชายตระกูลร่ำรวย ทุกคนล้วนต้องการเห็นความงามของหว่านสาวงามแห่งทิศใต้ และ หลิงสาวงามแห่งทิศเหนือ

หว่านสาวงามแห่งทิศใต้ และ หลิงสาวงามแห่งทิศเหนือ…

หลี่ยู่หลานสูดหายใจเข้าลึก ๆ และยิ้มแย้มออกมาอย่างรวดเร็ว ตอนนี้สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งเมืองไห่เฉิงคือลูกสาวของเธอเซี่ยเหยียนเหยียน!

หลี่ยู่หลานก้าวไปด้านหน้าและจับมือเล็ก ๆ ของเซี่ยซีหว่านไว้อย่างสนิทสนม “ซีหว่าน เธอเปลี่ยนชุดแล้วเหรอ มานี่มา มาให้ฉันแนะนำเพื่อน ๆ ฉันให้รู้จักเธอสักหน่อย ... แต่เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมชุดที่เธอใส่มันคุ้นแบบนี้ล่ะ นี่คือ...ชุดเจ้าหญิงที่เสี่ยวเตี๋ยจะใส่ในค่ำคืนนี้ไม่ใช่เหรอ?”

เซี่ยซีหว่านไม่ได้แสดงท่าทางใด ๆ ออกมา เธอรู้ว่าการแสดงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยมองไปที่เซี่ยซีหว่าน “ซีหว่านทำไมเธอถึงสวมชุดเจ้าหญิงของฉันล่ะ? วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน อีกอย่างชุดเจ้าหญิงจากแบรนด์ MOO ตัวนี้เป็นของขวัญวันเกิดจากแม่ของฉันนะ”

ขณะเดียวกันข่งเจินเอ่อร์พูดด้วยเสียงค่อนข้างดังว่า “เซี่ยซีหว่านเธอทำเกินไปแล้วนะ วันนี้เป็นวันเกิดของเสี่ยวเตี๋ย แม้กระทั่งชุดเจ้าหญิงเธอก็ยังอยากจะแย่งมันอย่างนั้นเหรอ”

พวกผู้หญิงที่ร่ำรวยเหล่านี้ต่างก็รู้ว่าเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยมีชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO ดังนั้นการสนทนาวิพากวิจารณ์จึงเปิดขึ้นภายในทันที

“เซี่ยซีหว่านคนนี้เป็นอะไรไปแล้ว เธอต้องการแย่งชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO ของเสี่ยวเตี๋ยอย่างนั้นเหรอ นี่มันเห็นแก่ตัวและไร้สาระมาก”

“ฉันเห็นว่าเธอเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด จู่ ๆ กลับตกใจที่เห็นเธอใส่ชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO คงจะอดใจไม่ไหวที่จะแย่งเอาไปเป็นของตัวเอง คนบ้านนอกคอกนาคนนี้ช่างไม่มีมารยาทเสียจริง น่าขายหน้านัก!”

ทุกคนต่างก็มองไปที่เซี่ยซีหว่านราวกับว่าเธอเป็นคนนิสัยไม่ดี

ทันใดนั้นเซี่ยเจิ้งกั๋วที่เดินเข้ามา เขามีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องราวก่อนหน้านี้แล้ว และเขาไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์ใด ๆ ที่ทำให้เขาขายหน้าขึ้นอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงมองไปที่เซี่ยซีหว่าน ด้วยท่าทางที่หงุดหงิด และพูดตำหนิว่า “ซีหว่าน วันนี้เป็นวันเกิดของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย แม้กระทั่งชุดเจ้าหญิงของเสี่ยวเตี๋ยเธอยังจะแย่งอีกอย่างนั้นเหรอ？ไม่กี่ปีมานี้ที่ส่งเธอไปอยู่ต่างจังหวัด เธอไม่ได้รับการศึกษาเลยจริง ๆ รีบขึ้นไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้ และไม่ต้องลงมาที่นี่อีก”

เซี่ยเจิ้งกั๋วพ่อของตนเองลงมาด่าทอเซี่ยซีหว่านว่าขาดการศึกษาด้วยตัวของเขาเอง อีกทั้งยังบอกเธอว่าอย่าลงมาข้างล่างอีก สิ่งนี้ทำให้หลี่ยู่หลานและเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยหยิกต้นขาตนเอง จากนั้นดวงตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว เธอแสร้งร้องไห้และพูดว่า “พ่อคะ ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ช่างมันเถอะค่ะ อย่างไงก็ตามหนูและซีหว่านก็เป็นพี่น้องกัน หนูอยากให้ทุกคนมีความสุขในวันเกิดของหนู หนูจะยกชุดเจ้าหญิงตัวนี้ให้กับซีหว่านค่ะ”

เมื่อพูดจบเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยก็หลั่งน้ำตาหยดสองหยดออกมาอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้บรรดาภรรยาและคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยต่างก็มองที่เซี่ยซีหว่านด้วยสายตาดูถูก

“วันนี้เป็นวันเกิดของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย เซี่ยซีหว่านคนนี้ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจที่จะมาทำลายงานนี้หรือเปล่า ถึงกับทำให้เสี่ยวเตี๋ยร้องไห้”

“เสี่ยวเตี๋ยใจดีเกินไป ถ้าเป็นฉัน ฉันจะให้เซี่ยซีหว่านถอดชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO ออกอย่างแน่นอน”

“รีบไปเถอะ ไม่อยากเห็นเธอเลย!”

ฉากนี้ถูกจัดไว้อย่างลงตัว อีกทั้งชุดเจ้าหญิงแบรนด์ MOO ตัวนี้ก็อยู่บนตัวเซี่ยซีหว่านอย่างหนีไม่พ้น หลี่ยู่หลานพอใจมาก

แต่ทว่าหลี่ยู่หลานยังคงพูดออกมาด้วยความลำบากใจว่า “ซีหว่านทำไมเธอไม่ขึ้นไปข้างบนก่อนล่ะ…”

เซี่ยซีหว่านไม่พูดอะไร ทันใดนั้นเธอก็ค่อย ๆ เลิกคิ้วขึ้นและพูดขึ้นว่า “ชุดตัวนี้คือของฉันไม่ใช่ของเสี่ยวเตี๋ยค่ะ”