บทที่ 21 เธอต้องเสียสติไปแล้วแน่ ๆ

เธอส่งรูปที่ใส่ชุดว่ายน้ำไปให้ลู่หานถิงแล้ว!

ทั้งสองคนได้ทำสัญญาตกลงร่วมกันจึงได้เพิ่มการติดต่อของกันและกันไว้ เธอจำได้ว่าตอนนั้นเธอเคยถามเขาว่าต้องเพิ่มวีแชทไว้ไหม?นักธุรกิจใหญ่อย่างลู่หานถิงขมวดคิ้วคมเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เคยใช้อะไรแบบนี้มาก่อน แต่คืนวันนั้นเองที่เขากลับมาก็พบว่าบนมือถือของเขามีข้อความจากวีแชทเต็มไปหมด และเพิ่มเธอเป็นเพื่อนเรียบร้อยแล้ว

ทำอะไรของเธอ?

มือบอนเหรอ?

เซี่ยซีหว่านคิดจะลบรูปนั้นออก แต่ก็ไม่ทันการเนื่องจากเธอส่งไปนานแล้ว

นี่เธอบ้าไปแล้วจริง ๆ

จู่ ๆ ก็มีรูปภาพจากเยี่ยหลิงเด้งขึ้นมาสองสามรูปพร้อมกับข้อความว่า ไหนลองบอกสัดส่วนเธอมาสิ ดูสิว่าสัดส่วนเธอเปลี่ยนไปหรือเปล่า ไม่นานมานี้แบรนด์ Victoria’s Secret ได้ออกคอลเลคชั่นชุดนอนแบบใหม่ ลองดูสิว่าคุณสามีเธอเขาชอบแบบไหน?

“แบบนี้ก็ดูสดใสดีนะ”

“หรือแบบนี้ดี”

เซี่ยซีหว่าน “...”

ณ ต่างประเทศ ภายในอาคารบริษัทการเงินที่สูงที่สุดกว่าหมื่นฟุต ผู้บริหารบริษัทระดับสูงแต่ละคนมีบัตรสีฟ้าห้อยอยู่ที่คอกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะประชุมยาวทั้งสองข้างของห้องประชุมวีไอพี หัวหน้าฝ่ายการเงินกำลังรายงานเรื่องงบประมาณการขายในปีนี้

ทุกคนนั่งฟังนิ่งไม่ขยับอย่างใจจดจ่อ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบเหลือบมองผู้ชายที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ

วันนี้ลู่หานถิงอยู่ในเสื้อสูทสีดำพอดีตัว ผ้าเช็ดหน้าผืนบางถูกพับอย่างปราณีตสอดลงบนกระเป๋าเสื้อ ผมที่เคยปรกอยู่ด้านหน้าตอนนี้ถูกเซ็ตขึ้นไปข้างบน เผยให้เห็นทุกระเบียดนิ้วบนใบหน้าหล่อเหลานั่น เขาพลิกดูเอกสารตรงหน้าเล็กน้อย ทุกท่วงท่านั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์จากความภูมิฐานของนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เขาทั้งดูมีระดับ ดูภูมิฐาน ดูมีอำนาจและทรงอิทธิพล

ภายในห้องประชุมวีไอพีนั้นเงียบสนิทจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดินไปมา ทันใดนั้นก็มีเสียง “ติ้ง” ของโทรศัพท์ดังขึ้น

ทุกสายตาจึงพากันหันไปมองโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้าง ๆ มือของลู่หานถิง ซึ่งเป็นโทรศัพท์ของเขาเองที่ดังขึ้น

ตาของเขามองไปยังข้อความจากวีแชทที่เด้งขึ้นมา

เขาให้เลขาติดตั้งวีแชทมาไว้บนเครื่อง ซึ่งในนั้นมีเพื่อนเพียงคนเดียวก็คือเซี่ยซีหว่าน

จากนั้นเหยียนอี้เลขาส่วนตัวจึงเดินเข้ามา แล้วโค้งคำนับก่อนจะเอ่ยถามขึ้น

ลู่หานถิงจึงยกมือขึ้นกลาย ๆ เพื่อบอกให้เหยียนอี้ถอยหลังกลับไปเพื่อให้หัวหน้าฝ่ายการเงินและผู้บริหารระดับสูงดำเนินการประชุมต่อ

เมื่อสายตาของแต่ละคนหันกลับไปสนใจกับการประชุม ลู่หานถิงจึงเปิดวีแชทขึ้นดู ในนั้นมีรูปสองสามรูปที่เซี่ยซีหว่านส่งมา เป็นรูปที่เธอกำลังออกมาจากบ่อน้ำพุร้อน ใส่ชุดว่ายน้ำลายดอกไม้สีเขียว ผมนุ่มยาวสลวยราวกับผ้าไหมนั้นเปียกโชกลู่ไปบนไหล่หอม ๆ ขณะที่ทั้งสองมือกำลังจับบันไดเพื่อขึ้นมาจากน้ำ

เธอสวยไปทุกมุมไม่ว่าจะเป็นด้านหน้าหรือด้านข้าง ใบหน้าสวยงามที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมนั้นได้เผยความงามออกมา

ตั้งแต่รู้จักเธอมา ลู่หานถิงไม่เคยเห็นเธอใส่เสื้อผ้าสีสดใสและน้อยชิ้นแบบนี้มาก่อน ปกติเวลาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน เซี่ยซีหว่านมักสวมเสื้อผ้าปกปิดรูปร่างตัวเองมิดชิดทุกคืน

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเธอหุ่นดีแค่ไหน

ลู่หานถิงส่งข้อความตอบกลับไปว่า “ยั่วผมเหรอ?”

ยั่วผมเหรอ?

เซี่ยซีหว่านรีบเปิดดูข้อความที่เขาส่งมา เมื่อเห็นข้อความที่ถูกส่งมา .ใบหน้าสวยก็หน้าแดงก่ำ เธอจินตนาการได้เลยว่าถ้าหากเขาพูดคำนี้ด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มชวนฝันนั้นจะเป็นยังไง

ไม่กี่วินาทีต่อมาลู่หานถิงก็ส่งข้อความมาอีกว่า “ที่นี่ยังเป็นตอนกลางวันอยู่เลย”

เนื่องจากเวลาที่ต่างกัน ตอนนี้ที่เธออยู่เป็นตอนกลางคืน ส่วนของเขายังเป็นตอนกลางวันอยู่