บทที่ 211 เซี่ยซีหว่านเธอหัวเราะอะไร?

หลี่ยู่หลานโมโหมาก ขณะที่ข่งเจินเอ่อร์ยังไม่ได้เตรียมตัว หลี่ยู่หลานก็ลากเธอไปที่โถงทางเดิน และในไม่ช้าบริเวณทางเดินก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมามุงดู

ทุกคนต่างก็ชี้นิ้วและซุบซิบนินทาเธอ บนร่างกายของข่งเจินเอ่อร์แทบจะไม่มีเสื้อผ้าปกปิดอยู่สักชิ้น อย่างไรก็ตามเธอเป็นเพียงหญิงสาววัย 20 กว่าปีเท่านั้น เธอกรีดร้องว่า “ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ เซี่ยเจิ้งกั๋วช่วยฉันด้วย ได้โปรดช่วยฉันด้วยค่ะ !”

ในขณะนี้ข่งเจินเอ่อร์ทำได้เพียงร้องขอความช่วยเหลือจากเซี่ยเจิ้งกั๋วเท่านั้น

เมื่อเซี่ยเจิ้งกั๋วได้ยินข่งเจินเอ่อร์เรียกให้ตนเองไปช่วย เขาจึงรีบสวมกางเกงของเขาในทันที เธอเป็นเพียงดอกไม้ที่บอบบางและพยายามเกาะติดกับแขนของเขาอย่างสุดชีวิต ส่วนหลี่ยู่หลานเป็นแม่มดที่ใจร้ายและน่ารังเกียจ เขารีบวิ่งไปข้างหน้า จากนั้นก็ดึงหลี่ยู่หลานออกมาจากข่งเจินเอ่อร์ด้วยมือข้างหนึ่ง และพูดว่า “หลี่ยู่หลาน คุณบ้าไปแล้วเหรอ ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ เธอมันเป็นคนไร้เหตุผลสิ้นดี !”

จากนั้นเซี่ยเจิ้งกั๋วจึงโอบกอดข่งเจินเอ่อร์เอาไว้ในอ้อมแขนของเขา

การที่เซี่ยเจิ้งกั๋วพูดจาต่อว่าหลี่ยู่หลานว่าเป็นคนไร้เหตุผลนั้นก็เหมือนเป็นการเติมน้ำมันลงบนเชื้อเพลิง เธอชี้นิ้วไปทางเซี่ยเจิ้งกั๋วและตะโกนสาปแช่งว่า “เซี่ยเจิ้งกั๋ว คนที่นอกใจแบบคุณมีเหตุผลมากสินะ คุณหลงเสน่ห์จิ้งจอกตัวนี้จนหัวปักหัวปำ เธอเป็นเพื่อนของลูกสาวคุณ ตอนที่คุณขึ้นเตียงกับเธอ คุณเคยคิดถึงเรื่องนี้บ้างไหม คุณเคยนึกถึงฉันบ้างไหมว่าฉันจะรู้สึกยังไง?”

เมื่อหลี่ยู่หลานพูดจบก็วิ่งไปข้างหน้าและพยายามฉุดกระชากลากถูข่งเจินเอ่อร์ จากนั้นก็ตบตีเธออย่างแรงสองสามครั้ง และพูดว่า “นางตัวดี ฉันจะฆ่าแก !”

เซี่ยเจิ้งกั๋วเริ่มมีสีหน้าบูดบึ้ง เขาเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรีและอับอายขายหน้าไม่ได้ ตอนนี้ทุกคนต่างก็มุงดูพวกเขาแถมยังหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปและวิดีโอกันกระหน่ำ เขารู้สึกอับอายขายหน้าเป็นอย่างมาก

“พอได้แล้วหลี่ยู่หลาน ไสหัวออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ !”

เซี่ยเจิ้งกั๋วผลักหลี่ยู่หลานให้ออกห่างจากข่งเจินเอ่อร์จนเธอกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรง

หลี่ยู่หลานกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรงจนทำให้เธอล้มลงบนพื้นพรมด้วยความเจ็บปวด

เจ็บมาก

มันเจ็บมากจริง ๆ

ทันใดนั้นหลี่ยู่หลานก็รู้สึกปวดท้อง จากนั้นก็มีเลือดจำนวนหนึ่งไหลออกมาจากร่างกายของเธอ

“เจินเอ่อร์รีบลุกขึ้นเถอะ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม เธอไม่ต้องไปสนใจคำพูดไร้สาระของหล่อนหรอกนะ เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ” เซี่ยเจิ้งกั๋วสวมเสื้อคลุมสีดำให้กับข่งเจินเอ่อร์และเตรียมตัวพาเธอออกไปจากที่นี่

ขณะเดียวกันก็มีคนตะโกนขึ้นมาว่า “ดูนั่นสิ เธอกำลังเลือดออก !”

เมื่อเซี่ยเจิ้งกั๋วหันกลับมา เขาก็เห็นหลี่ยู่หลานนั่งพิงกำแพงด้วยใบหน้าซีดเซียว ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเลือด

เซี่ยเจิ้งกั๋วไม่ต้องการให้มีใครตายทั้งนั้น เขาจึงเดินมาหยุดอยู่ด้านข้างของหลี่ยู่หลาน และพูดว่า “หลี่ยู่หลาน คุณเลิกเล่นละครได้แล้ว ผมไม่ได้ผลักคุณแรงขนาดนั้น ทำไมคุณถึงมีเลือดออกขนาดนี้ล่ะ?”

หลี่ยู่หลานตกใจมาก เธอตั้งครรภ์ตอนอายุที่ค่อนข้างเยอะพอสมควร เธอจึงจำเป็นที่จะต้องบำรุงเด็กทารกภายในครรภ์ให้ดีที่สุด แต่ตอนนี้เลือดจำนวนมากกลับไหลออกมาจากร่างกายของเธอไม่หยุดและเธอก็รู้ได้ในทันทีว่า เธอแท้งลูกแล้ว

มันจบแล้ว ลูกชายของเธอได้จากไปแล้ว !

หลี่ยู่หลานมองไปที่เซี่ยเจิ้งกั๋ว เธอจับมือของเขาแน่นและพูดว่า “พาฉันไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ ฉันท้อง ฉันท้องลูกชายของคุณอยู่ !”

อะไรนะ?

เธอท้องอย่างนั้นเหรอ?

ท้องลูกชายของเขาเหรอ?

สีหน้าของเซี่ยเจิ้งกั๋วเปลี่ยนไปในทันที เขายังคงให้ความสำคัญกับทายาทสืบสกุลของเขามาก เขาต้องการมีลูกชาย ทันใดนั้นเขาก็รีบอุ้มหลี่ยู่หลานขึ้นมา และพูดว่า “เรียกรถพยาบาลที ใครก็ได้โทรเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้ !”

เซี่ยเจิ้งกั๋วอุ้มหลี่ยู่หลานออกมาจากที่นั่นในทันที ผู้ชมเหตุการณ์รอบข้างต่างก็ค่อย ๆ หายไปจนเกือบหมดและเหลือเพียงแค่ข่งเจินเอ่อร์ที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม เธอคิดไม่ถึงว่าหลี่ยู่หลานกำลังตั้งครรภ์ และตอนนี้เธอก็แท้งลูกเรียบร้อยแล้ว