ตอนที่ 241
บทที่ 241 คุณชายลู่พวกเราไปฮันนีมูนกันเถอะ !
October 22, 2026
ลู่ซือเจี๋ยหยุดชะงัก เขามองไปที่เซี่ยซีหว่าน ดวงตาที่สดใสและเปล่งประกายของหญิงสาว กำลังคาดคั้นคำตอบจากเขาอย่างดื้อรั้น เธอถามเขาว่าเขารักอาถิงหรือไม่
ภายในห้องทำงานเงียบลง ไม่นานนักลู่ซือเจี๋ยก็พยักหน้า และพูดว่า “รักสิ”
เซี่ยซีหว่านโค้งตัวที่เรียวยาวของเธอลง จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่สามารถทิ่มแทงหัวใจของผู้ฟังได้ทุกถ้อยคำว่า “อย่าลืมสิ่งที่คุณลุงพูดกับฉันในวันนี้เด็ดขาดนะคะ เขามีอนาคตที่ดี ในอีก 20 ปี หรือ 30 ปีข้างหน้าเขาจะกลายเป็นผู้ชายที่ประสบความสำเร็จและมีอำนาจมากกว่าคุณลุงอย่างแน่นอนค่ะ เขาไม่ต้องการให้ฉันใช้เส้นสายเพื่อปูทางให้กับเขา คุณลุงลู่คะ ฉันขอมอบชีวิตและอนาคตที่สดใสของฉันไว้ในมือของคุณลุงนะคะ ฉันยังมีความฝันและหลายสิ่งในชีวิตที่ยังทำไม่สำเร็จ แต่ฉันรักเขา ฉันขอมอบความรักของฉันที่มีต่อเขาให้กับคุณลุงค่ะ และฉันหวังว่าในอนาคตคุณลุงจะรักเขามากกว่าฉันเป็นสองเท่านะคะ”
ลู่ซือเจี๋ยตกอยู่ในความเงียบ เขาจ้องมองที่เซี่ยซีหว่านเป็นเวลานาน
เซี่ยซีหว่านหยิบรูปภาพขึ้นมาทีละใบ เธอเก็บมันกลับเข้าไปในซอง จากนั้นก็ใส่ลงในกระเป๋าเสื้อของเธอแล้วลุกขึ้น ก่อนจะออกไปเธอพูดว่า “ฉันจะพาเขาไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”
“ตกลง” ลู่ซือเจี๋ยพูด และพยักหน้า
“อย่าส่งคนตามเรามานะคะ เมื่อถึงเวลา ฉันจะบอกให้คุณลุงมารับเขาเองค่ะ”
“ได้สิ คุณต้องการเวลากี่วันล่ะ”
“7 วันค่ะ”
“ไม่มีปัญหา”
เซี่ยซีหว่านไม่พูดอะไรอีก เธอหันหลังและเดินออกไป
ลู่ซือเจี๋ยมองเงาร่างเพรียวบางของเธอที่เดินจากไป ทันใดนั้นเขาก็พูดขึ้นมาว่า “คุณเซี่ย คุณหย่าขาดจากอาถิงแล้ว อดีตก็คืออดีต ผมจะส่งคนไปลบความทรงจำเกี่ยวกับคุณในเมืองไห่เฉิงให้หมด หากคุณยังมีความเมตตาสักนิดก็อย่ามาหาอาถิงอีกเลย”
เซี่ยซีหว่านหยุดชะงัก
“อันที่จริงในอนาคตอาถิงสามารถแต่งงานกับภรรยาแบบไหนก็ย่อมได้ แต่ต้องไม่ใช่คุณ เขารักคุณ ตอนที่คุณจากไปเขากินยานอนหลับทั้งขวด เขากำลังฆ่าตัวตาย ความรักที่เขามีต่อคุณมันกำลังทำร้ายตัวเขาเอง อีกทั้งคุณยังทำให้อาการป่วยของเขาแย่ลง คุณกำลังทำร้ายเขาอยู่ ดังนั้นผมจะไม่ปล่อยให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเป็นอันขาด”
“อีกอย่างเรื่องระหว่างคุณและจื่อเซียน...จื่อเซียนก็เป็นลูกชายของผมเช่นเดียวกัน เขาไม่เคยชอบใครมาก่อน คุณคือคนแรกที่เขาชอบ คุณเก็บพวกเขาไว้ทั้งสองคนไว้เช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็จะหันหลังให้กับคุณ”
“ตระกูลลู่เคยประสบกับความโกลาหลมาแล้วครั้งหนึ่ง และผมไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอย”
เซี่ยซีหว่านไม่ได้หันกลับมา เธอรู้สึกว่าลู่ซือเจี๋ยเป็นนายทุนที่แท้จริง เขาสามารถเจรจากับทุกคนได้ด้วยวิธีพูดที่ตรงไปตรงมาอย่างสง่างาม
ในการเจรจาครั้งนี้เขาไม่มีข้อต่อรองใด ๆ เขามีเพียงรูปถ่ายในซองนี้ที่สามารถนำมาต่อกรกับเธอได้
เขาจำเป็นที่จะต้องป้องกันไว้ก่อน
เขาไม่ต้องการให้มีเรื่องราวเลวร้ายเกิดขึ้น
เซี่ยซีหว่านยอมรับว่าเธอกำลังพยายามฝืนยิ้ม
“ไม่ต้องห่วงค่ะ รอเขากลับเป็นเหมือนเดิมเมื่อไหร่ ฉันจะทำให้เขาลืมความทรงจำเกี่ยวกับฉันให้หมดค่ะ”
ลู่ซือเจี๋ยไม่ได้ถามเธอว่าเธอจะทำให้เขาลืมเธอได้อย่างไร เขาเพียงแค่พยักหน้า “ตกลง อ้อคุณเซี่ย เมื่อครู่นี้ผมลืมบอกคุณว่าถ้าอาถิงกลับไปที่มหานครเอมพีเรียลกับผมแล้ว เขาจะได้สืบทอดอาณาจักรตระกูลลู่ต่อจากผม และผมได้เลือกคู่หมั้นไว้ให้กับเขาแล้วด้วย”
เซี่ยซีหว่านกำมือแน่นในทันที จากนั้นเธอก็คลายมือออกอย่างรวดเร็ว
“คุณไม่อยากรู้เหรอว่าคู่หมั้นของอาถิงเป็นใคร?”
“ไม่จำเป็นค่ะ”
เซี่ยซีหว่านพูดจบก็เดินออกไป
...
ลู่หานถิงรู้สึกว่าเขานอนหลับและกำลังฝัน มันเป็นฝันที่ยาวนานมาก เขาฝันว่าเซี่ยซีหว่านกำลังเดินจากไป เขาพยายามตามเธอไปอย่างสุดชีวิต แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ตามเธอไปไม่ทัน
เขามองหาเธอทุกหนทุกแห่ง และเมื่อเขากำลังจะยอมแพ้ จู่ ๆ ร่างเพรียวบางของเธอก็โผล่ขึ้นมา มือเรียวเล็กทั้งสองข้างของเธอโอบคอเขาไว้ เธอมองเขาแล้วพูดว่า “คนโง่ ฉันไม่หนีไปไหนหรอกค่ะคุณชายลู่ คุณอยู่ที่นี่ ฉันจะหนีไปที่อื่นได้อย่างไรคะ?”