บทที่ 274 คุณท่านลู่ป่วย

”เยี่ยหลิงอย่างนั้นเหรอ?” ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “เธอจำผิดคนหรือเปล่า หว่านหว่านพาเรามาหาเยี่ยหลิงอย่างนั้นเหรอ?”

“ปีที่แล้วลี่เหยียนหลานและบรรดาเชียร์ลีดเดอร์มหาวิทยาลัย T เต้นเพลงที่เยี่ยหลิงโคฟเวอร์ ซึ่งไดรับเสียงเชียร์จากผู้ชมอย่างล้นหลาม”

ทุกคนต่างรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อพี่ฮวา เซี่ยซีหว่านและคนอื่น ๆ เข้าไปในสตูดิโอ ทันใดนั้นพวกเขาก็เห็นร่างที่สง่างาม และสดใสภายใต้แสงสปอตไลท์

เยี่ยหลิงจริง ๆ ด้วย

โอ้

โอ้พระเจ้า !

ฟ่านเถียน และคนอื่น ๆ ต่างพากันขยี้ตาด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองในทันที พวกเขาคิดว่าอาจจะตาฝาด แต่นั่นคือเยี่ยหลิงจริง ๆ พวกเขาไม่ได้ตาฝาด

นอกจากใบหน้าที่สดใส และมีเสน่ห์แล้ว รูปร่างของเยี่ยหลิงก็ยังดูดีมากเช่นเดียวกัน รูปร่างของเธอดูผอมเพรียว และอ่อนนุ่มราวกับไร้กระดูก สัดส่วนของเธอได้รับการจัดอันดับว่าเป็นดาราสาวที่ทำให้สื่อต่างประเทศรู้สึกตกตะลึงมากที่สุด

“แชะ แชะ แชะ” เมื่อช่างภาพถ่ายภาพเธอรูปสุดท้ายเสร็จก็พูดว่า “คุณเยี่ยคนสวย วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ”

ช่างภาพรู้สึกพึงพอใจมาก เยี่ยหลิงถ่ายภาพออกมาได้สวยงามเป็นอย่างมาก และเธอก็ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างด้วยรอยยิ้มได้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะถ่ายภาพแบบไหนภาพของเธอก็ออกมาสวยอยู่ดี

เยี่ยหลิงเป็นที่นิยมมากที่สุดในอุตสาหกรรมบันเทิง และสื่อ ทุกคนล้วนต้องการร่วมงานกับเยี่ยหลิง เหตุผลแรกเป็นเพราะว่าเธอมีความเป็นมืออาชีพมาก อีกเหตุผลเป็นเพราะว่าเธอสวย และเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องแต่งเติมอะไรให้มากมาย ดังนั้นเธอจึงเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาช่างถ่ายภาพ

ผู้ช่วยสองคนรีบเดินไปคลุมเสื้อคลุมสีเบจลงบนไหล่ของเยี่ยหลิง จากนั้นเซี่ยซีหว่านจึงเดินเข้ามาจับมือที่เรียวเล็กของเยี่ยหลิง และพูดอย่างสนิทสนมว่า “หลิงหลิง เธอทำงานเหนื่อยมากไหมจ้ะ?”

เยี่ยหลิงยกมือขึ้นปัดปอยผมที่เกาะอยู่บนแก้มไปทางด้านหลัง จากนั้นก็ใช้นิ้วแตะหน้าผากของเซี่ยซีหว่าน และพูดว่า “พอมีเรื่องให้ฉันช่วย ปากของเธอก็หวานขึ้นมาเลยสินะ?”

“แน่นอนสิ ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย ดังนั้นทีมเชียร์ลีดเดอร์ต้องพึ่งพาหลิงหลิงแล้วล่ะ”

“คนอื่น ๆ ล่ะ เธอพามาด้วยหรือเปล่า?”

เซี่ยซีหว่านหันไปกวักมือเรียกฟ่านเถียน และคนอื่น ๆ ที่กำลังยืนนิ่งอยู่ที่ประตูโดยไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว และพูดว่า “เถียนเถียน พวกเธอมานี่เร็วสิ พวกเธอมัวแต่ยืนงงอะไรอยู่อีกล่ะ?”

ฟ่านเถียน และคนอื่น ๆ ต่างพากันมองเยี่ยหลิงด้วยความงุนงง พวกเขาไม่กล้าขยับเขยื้อนตัวแม้แต่น้อย ทันใดนั้นก็มีใครบางคนผลักฟ่านเถียนออกไปข้างหน้า จากนั้นเธอจึงเดินนำทุกคนไปหาเยี่ยหลิงและเซี่ยซีหว่านอย่างเหม่อลอย

“หลิงหลิง ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว ทุกคนเหล่านี้เป็นสมาชิกภายในทีมเชียร์ลีดเดอร์ล่ะ”

ดวงตาที่มีเสน่ห์ของเยี่ยหลิงมองไปที่ใบหน้าของคนเหล่านั้นทีละคน

ฟ่านเทียน และคนอื่น ๆ จัดเสื้อผ้าของตนเองด้วยความประหม่า พวกเขาทั้งหมดต่างก็เคยเห็นเยี่ยหลิงกุหลาบแดงแห่งวงการบันเทิงจากในโทรทัศน์แล้ว แต่ในความเป็นจริงนั้นพวกเขาคิดว่าเยี่ยหลิงช่างงดงาม และมีเสน่ห์มากกว่าในโทรทัศน์เสียอีก เมื่อพวกเธอกำลังยืนเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่มีความสง่างาม และมีสไตล์เช่นนี้ก็ทำให้พวกเขารู้สึกด้อยค่าในทันที

ฟ่านเถียน และคนอื่น ๆ รู้สึกเหมือนตนเองเป็นลูกเป็ดขี้เหร่

ขณะเดียวกันเยี่ยหลิงก็ถอนสายตาออกมา และพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “รูปลักษณ์ดูแย่เล็กน้อย แต่วางใจได้ถึงมือฉันแล้วพวกเธอจะกลายเป็นสาวสวยอย่างแน่นอน”

เซี่ยซีหว่านเม้มริมฝีปากสีแดงของเธออย่างมีความสุข เธอรู้ว่าเยี่ยหลิงจัดการได้อย่างแน่นอน เพราะเยี่ยหลิงเก่งมาก

“หลิงหลิง คราวนี้เราจะเต้นแบบไหนกันเหรอ ฉันขอบอกไว้ก่อนนะว่าพวกเธอไม่มี...พื้นฐานการเต้นเลยสักคน” เซี่ยซีหว่านพูดด้วยท่าทางเขินอาย

เมื่อเซี่ยซีหว่านพูดจบก็ทำให้ฟ่านเถียน และคนอื่น ๆ หน้าแดงด้วยความเขินหายมากขึ้นไปอีก

ขณะเดียวกันพี่ฮวาที่จัดการเรื่องทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้ามาหาเยี่ยหลิง และพูดขึ้นว่า “หลิงหลิง เมื่อปีก่อนเชียร์ลีดเดอร์จากมหาวิทยาลัย T เต้นเพลงที่เธอโคฟเวอร์ สมาชิกทีมเชียร์ลีดเดอร์ทีมนั้นล้วนมีทักษะการเต้นทุกคน หลังจากที่เราปฏิเสธที่จะร่วมงานกับลี่เหยียนหลาน ลี่เหยียนหลานจึงตัดสินใจร่วมงานกับถังลี่ในทันที”