บทที่ 283 เซี่ยซีหว่านเต้น

ลี่เหยี่ยนหลานถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนจำนวนมาก

“เหยี่ยนหลาน มาดูเร็วเข้า มหาวิทยาลัย A ลงสนามแล้ว !”

“ทีมเราสร้างความประทับใจไปทั่วสนามแล้ว ไม่มีใครจะเหนือกว่าเราได้อีก เรามารอดูเรื่องน่าอับอายขายหน้าของมหาวิทยาลัย A กันเถอะ”

“ทีมเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย A น่าจะเป็นธีมที่เต้นได้แย่ที่สุดทีมหนึ่งแน่นอน”

มหาวิทยาลัย A กำลังเป็นที่น่าจับตามองมากในขณะนี้ ตอนนี้ทุกคนต่างรอให้มหาวิทยาลัย A ลงสู่สนาม แน่นอนว่าเหตุผลคือ…ดูเรื่องน่าอับอายขายหน้าของพวกเธอ

ลี่เหยียนหลานเองก็เช่นกัน เธอรอให้เซี่ยซีหว่านจากมหาวิทยาลัย A ลงสู่สนามมากที่สุด ถ้าเซี่ยซีหว่านลงสนามแล้วสร้างความน่าอับอายขายหน้า เธอก็ยิ่งสามารถซ้ำเติมได้

ครั้งนี้เธอจะต้องทำให้ลู่หานถิงเห็นให้ได้ว่า ท้ายที่สุดแล้วใครกันแน่คือราชินีแห่งดอกไม้อย่างแท้จริง

“เหยี่ยนหลาน ใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ซับเหงื่อสักหน่อยสิ”

“เหี่ยนหลาน ดื่มน้ำสักหน่อยสิ”

ลี่เหยี่ยนหลานขอบคุณทุกคนอย่างอ่อนหวาน เธอมองไปยังร่างสูงใหญ่และใบหน้าหล่อเหลาของลู่หานถิงบนเวทีซึ่งกำลังนั่งรับชมการแสดงอยู่ เขาคงหนีจากเธอไม่พ้นอย่างแน่นอน

“ดูเร็วเข้า มหาวิทยาลัยAลงสู่สนามแล้ว”

ลี่เหยี่ยนหลานเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็ว เซี่ยซีหว่านนำทีมเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย A ลงสู่สนามอย่างเป็นทางการแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่ชุดเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย A เป็นทีเชิร์ตสีขาว ท่อนล่างเป็นกระโปรงพลีทสั้นสีขาวสลับดำ ดีไซน์ของชุดนั้นเรียบง่ายเป็นอย่างมาก แต่ทว่าดีไซน์ที่ดูเรียบง่ายนั้นกลับทำให้บรรดาสาวน้อยเชียร์ลีดเดอร์ดูน่ารักและไร้เดียงสาเป็นพิเศษ พวกเธอมัดผมสีดำขลับขึ้นสูงทำเป็นผมหางม้า เสื้อทีเชิร์ตสีขาวเป็นแบบสั้น เมื่อขยับเอวเล็กน่ารักราวกับงูน้ำก็โผล่ออกมา ความไร้เดียงสาดูเหมือนหลอกล่อไว้ด้วยกลอุบาย

ลี่เหยียนหลานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ครั้งนี้บรรดาสาว ๆ ของทุกมหาวิทยาลัยต่างต่อสู้กันสุดฤทธิ์ไม่ยอมตกเป็นรองใคร ดังนั้นทุกคนจึงเลือกชุดเชียร์ลีดเดอร์ที่มีสีสันสดใสกันทั้งนั้น มีเพียงแค่มหาวิทยาลัย A เพียงมหาวิทยาลัยเดียวเท่านั้นที่เลือกชุดสีขาวบริสุทธิ์และเรียบง่ายที่สุด เมื่อเข้าสู่สนามและสายลมพัดผ่านจึงทำให้พวกเธอดูน่าดึงดูดในสายตาของทุกคน

ทันใดนั้นลี่เหยี่ยนหลานก็ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนดังขึ้นที่ข้างหู

“ว้าว ครั้งนี้มหาวิทยาลัย A ทำไมเชียร์ลีดเดอร์ถึงได้สวยขนาดนี้เนี่ย?”

“พวกคุณมาดูเร็วเข้า เซี่ยซีหว่านอยู่ตรงตำแหน่ง C ล่ะ เซี่ยซีหว่านก็คือดาวของมหาวิทยาลัย A ได้ยินมาว่าเธอกระโจนขึ้นสู่ดาวมหาหาลัยอันดับที่สองได้เพียงชั่วข้ามคืนเท่านั้น”

“ดาวมหาลัยเซี่ยผู้นั้นช่างงดงามมากจริง ๆ บุคลิกของเธองดงามราวกับนางฟ้าตัวน้อยเลยล่ะ”

“ยิ่งกว่าเหมือนซะอีก ฉันมองดูแล้วนี่คือนางฟ้าน้อยตัวเป็น ๆ อย่างแน่นอน”

ลี่เหยี่ยนหลานมองดูเซี่ยซีหว่านที่อยู่ตรงตำแหน่ง C นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเปิดเผยผ้าคลุมหน้าแสดงจุดยืนอย่างโจ่งแจ้งต่อสายตาสาธารณะชน เธอมัดผมหางม้าขึ้นสูง เผยให้เห็นใบหน้าเรียวเล็กอันงดงาม รูปร่างของเธอนั้นดูดีเป็นอย่างมากมาก เธอหุ่นดีมาก บนเรือนร่างของเธอนั้นสิ่งที่น่าดึงดูดใจมากที่สุดคือ ขาอ่อนที่เรียวงามคู่นั้น เธอช่างงดงามมากจริง ๆ

เมื่อเซี่ยซีหว่านลงสู่สนาม เพียงชั่วพริบตาเดียวเธอก็กลายเป็นจุดสนใจไปทั่วทั้งสนามในทันที

ลี่เหยี่ยนหลานรู้สึกโกรธมาก เธอจิกเล็บลงไปตรงใจกลางฝ่ามือ ทันใดนั้นเจียงซินที่เป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมก็พูดกระซิบว่า “เหยี่ยนหลาน ครั้งนี้เกิดอะไรขึ้นกับมหาวิทยาลัย A กันแน่ เบื้องหลังของพวกเธอมีคนเก่ง ๆ คอยให้คำแน่ะนำอยู่หรือเปล่า?”

“อย่าเพิ่งกังวลไปเลย เรามาดูพวกเธอเต้นกันเถอะว่าพวกเธอจะเต้นเป็นยังไง แล้วค่อยมาว่ากัน” ลี่เหยี่ยนหลานหัวเราะและพูดอย่างเย้ยหยัน แม้ว่าในครั้งนี้มหาวิทยาลัย A จะอัพความสวยขึ้นมา แต่ถ้าเต้นไม่ดีก็ไร้ประโยชน์

“ใช่ ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าพวกเธอไม่มีพื้นฐานการเต้นอะไรเลย ฉันไม่เชื่อว่าพวกเธอจะเต้นได้เหนือกว่าพวกเรา !” เจียงซินพูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ขณะนี้เสียงเพลงได้ดังขึ้นแล้ว ท่วงทำนองของเพลงนั้นอ่อนหวานมาก

ฟ่านเถียนและคนอื่น ๆ ในสนามตื่นเต้นจนเหงื่อออกเต็มฝ่ามือ พวกเธอหายใจเข้าออกลึก ๆ เพื่อปรับตัวเองอย่างรวดเร็ว

เซี่ยซีหว่านยืนอย่างสง่างามอยู่ตรงกลาง เธอไม่รู้สึกตื่นเต้นกับสนามเลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีดำขลับของเธอคู่นั้นสดใสเปล่งประกาย เมื่อเสียงเพลงดังขึ้น เธอจึงนำทุกคนขยับมือเท้าเพื่อเต้นรำทันที

เยี่ยหลิงคิดรูปแบบการเต้นเพลงนี้ออกมาอย่างเรียง่าย มือด้านซ้ายวางที่อก มือด้านขวาวาดเป็นวงกลม…ท่วงท่าการเต้นโดยรวมแล้ว เมื่อเทียบกับลี่เหยี่ยนหลานที่เต้นอย่างเร่าร้อนนั้น ระดับความยากต่างกันราวกับฟ้ากับดิน