บทที่ 303 เธอสวยและมีเสน่ห์

เซี่ยซีหว่านเอื้อมมือออกมาประคองตัวเยี่ยหลิงขึ้นมา และพูดว่า “หลิงหลิง ตอนนี้เราอยู่ที่งานเลี้ยงส่วนตัว ใครบางคนพาเธอมาที่นี่เพื่อทำการประมูล”

“อะไรนะ?” เยี่ยหลิงรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก และพูดว่า “ใครเป็นคนทำ แล้วจุดประสงค์คืออะไรเหรอ?”

“หลิงหลิง เรื่องนี้มันยาว เราค่อยพูดเรื่องนี้กันทีหลังเถอะ เธอรีบออกไปจากที่นี่เร็ว” เมื่อเซี่ยซีหว่านพูดจบก็ผลักเยี่ยหลิงออกไปด้านนอกทันที

เยี่ยหลิงจับมือเรียวเล็กของเธอ และพูดว่า “หว่านหว่าน เธอจะไม่ไปกับฉันเหรอ?”

“ฉันไม่ไป ฉันจะขึ้นประมูลแทนเธอเอง”

“ไม่ได้นะ !” เยี่ยหลิงปฏิเสธในทันที และพูดว่า “ถ้างั้นฉันจะอยู่กับเธอที่นี่เอง !”

“หลิงหลิง เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับฉันโดยตรง เธอเข้าใจที่ฉันพูดไหม ตอนนี้เธอต้องแอบออกไปข้างนอกก่อน เมื่อการประมูลเริ่มขึ้น สายตาของทุกคนจะต้องจับจ้องมาที่ของประมูล และนี่คือวิธีที่ดีที่สุดสำหรับเธอที่จะแอบหนีออกไป ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ฉันได้บอกกับคุณพ่อเซี่ยและคุณแม่หลานไว้แล้ว พวกเขาจะรอรับเธออยู่ด้านนอกงานเลี้ยง หลิงหลิง ฉันมีแผนของฉันแล้ว เธออย่ารั้งฉันไว้เลย เธอรีบไปเถอะ !”

เซี่ยซีหว่านบอกเซี่ยปังและหลานเหยียนแล้ว แต่เธอไม่ได้บอกเรื่องราวทั้งหมด ตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ และมีอำนาจสูง อีกทั้งยังหัวรุนแรง หากเธอบอกเรื่องทั้งหมดกับพวกเขา พวกเขาคงจะเข้าไปทำลายตระกูลลู่ และงานเลี้ยงส่วนตัวในครั้งนี้เป็นแน่

การรวมตัวกันของชนชั้นสูงในมหานครเอมพีเรียล ไม่ว่าจะเป็นตระกูลลู่ หรือบรรดาคนร่ำรวยเหล่านี้ พวกเขาล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานเลี้ยงส่วนตัวในครั้งนี้ทั้งหมด เซี่ยซีหว่านไม่ต้องการให้ตระกูลเซี่ยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย พวกเขาไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องมาสละชีวิตเพื่อช่วยเหลือเธอ

ตอนนี้เธอต้องการเพียงเพื่อนร่วมทีมที่เชื่อฟังเท่านั้น !

เยี่ยหลิงและเซี่ยซีหว่านรู้จักกันมานานหลายสิบปีแล้ว แน่นอนว่าเธอเข้าใจเซี่ยซีหว่านดีที่สุด ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าตอบรับว่า “เอาล่ะ หว่านหว่าน ฉันออกไปก็ได้ เธอระวังตัวด้วยล่ะ !”

เยี่ยหลิงถอดชุดเดรสยาวผ้าชีฟองออก จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเป็นชุดแม่บ้านพร้อมกับสวมหมวก และรีบออกจากห้องไปในทันที

เยี่ยหลิงรู้ว่าสิ่งเดียวที่เธอต้องทำในตอนนี้คือปกป้องความปลอดภัยของตัวเธอเอง

เมื่อเยี่ยหลิงออกห้องจากไป เซี่ยซีหว่านก็รู้สึกผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อสวมใส่ชุดเดรสยาวผ้าชีฟอง จากนั้นก็ดึงริ้บบิ้นผูกผมออก ทำให้ผมยาวสีดำขลับของเธอพริ้วไสวอย่างสวยงาม

เธอมองไปรอบ ๆ ห้อง จากนั้นก็เปิดลิ้นชักออก

เพียงไม่นานนัก เธอก็พบกับภาพวาดที่อยู่ในลิ้นชัก

นี่มันคือภาพวาดอะไรกัน?

เซี่ยซีหว่านเปิดม้วนภาพออกอย่างช้า ๆ ภาพวาดเทพธิดาที่ดูเย็นชาก็ปรากฏสู่สายตาของเธอ

มันเป็นภาพวาดหญิงสาวที่งดงามมากเสียจนไม่มีใครเทียบได้ !

ไม่แปลกใจเลยที่โรงกลั่นไวน์ส่วนตัวแห่งนี้กลายเป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการจัดงานประมูล เจ้าของที่นี่มีงานอดิเรกเป็นการสะสมของสวย ๆ งาม ๆ เซี่ยซีหว่านรู้สึกตกใจมากที่เธอรู้จักกับความงามที่ไม่มีใครสามารถเทียบเทียมได้ ซึ่งก็คือ หลิวจ้าวตี้

ไม่สิ คนในภาพวาดน่าจะเป็นสาวงามอันดับหนึ่งแห่งมหานครเอมพีเรียลเมื่อ 20 กว่าปีก่อน และเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดลู่หานถิง “หลิวอิงลั่ว !”

นี่เป็นครั้งแรกที่เซี่ยซีหว่านเห็นภาพเหมือนของหลิวอิงลั่ว เธอเกือบจะจำได้ตั้งแต่แรกเห็นว่าเป็นหลิวอิงลั่ว ในภาพวาดหลิวอิงลั่วดูอ่อนเยาว์มาก เธอสวมชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์และกอดหนังสือสองสามเล่มไว้ในอ้อมแขน ในภาพนั้นดูราวกับว่ากำลังมีสายลมพัดผ่านเธอมา เธอจึงมองขึ้นไปบนฟ้าเพียงเล็กน้อย ใบหน้าที่จิตรกรวาดออกมานั้นช่างงดงามจนน่าทึ่งซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของบรรยากาศที่เย็นชา และความสง่างามเป็นอย่างมาก

นี่คือหลิวอิงลั่วหนึ่งในสาวงามสมัยนั้น และผู้ก่อตั้งอัญมณีแบรนด์ Fly ซึ่งเป็นบุคคลในตำนาน

เซี่ยซีหว่านตกใจมาก เธอยื่นนิ้วอันเรียวยาวออกมาแตะที่คิ้วของหลิวอิงลั่วเบา ๆ ปรากฎว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เย็นชา และสง่างามมาก

นี่อาจเป็นข้อแตกต่างที่เห็นได้ชัดที่สุดระหว่างหลิวอิงลั่วและหลิวจ้าวตี้ ชาตินี้ทั้งชาติหลิวจ้าวตี้ก็ไม่มีวันเป็นแบบหลิวอิงลั่วได้

ขณะเดียวกันมีเสียงฝีเท้าและเสียงผู้คนดังขึ้นมาจากด้านนอกว่า “เร็วเข้า รีบพาคนเข้าไปในโลงแก้ว การประมูลจะเริ่มขึ้นแล้ว!”