บทที่ 305 ต่อจากนี้เขาจะไม่โดนเธอหลอกอีกต่อไป !

เซี่ยซีหว่านค่อนข้างไม่พอใจกับผลลัพธ์ในครั้งนี้ เธอไม่ต้องการถูกขายให้กับสวี่เส้าหนาน !

เซี่ยซีหว่านมองไปที่ลู่หานถิง เขาตะโกนออกมาว่า 1.2 พันล้านหยวน จากนั้นก็เงียบไป มันไม่ใช่นิสัยของเขาเลยสักนิด ถ้าเป็นปกติเขาคงจะพูดว่า “อยากจะแข่งเหรอ มาสิ คนแบบเขาไม่สนใจเรื่องเงินอยู่แล้วล่ะ”

แต่เซี่ยซีหว่านเห็นเพียงแผ่นหลังอันเย็นชาของลู่หานถิง เขาไม่สนใจใยดีเธอเลยแม้แต่น้อย เขาแค่ลุกขึ้นและเดินจากไปเท่านั้น

...

เซี่ยซีหว่านถูกส่งไปยังห้องสวีทสุดหรูในโรงกลั่นไวน์ส่วนตัว เธอรออยู่ในห้องพักหนึ่ง จากนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก และสวี่เส้าหนานก็เดินเข้ามา

สวี่เส้าหนานมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาเม้มริมฝีปากเป็นเส้นโค้งอย่างชั่วร้าย และพูดว่า “เด็กขี้เหร่ ที่แท้คุณก็โตมามีหน้าตาแบบนี้นี่เอง”

ตอนนี้เขาจำเธอได้แล้ว เซี่ยซีหว่านจึงยอมรับสารภาพแต่โดยดี ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกและพูดอย่างขี้เล่นว่า “คุณชายสวี่คะ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณในครั้งนี้นะคะ คราวหลังฉันจะเลี้ยงข้าวคุณเพื่อเป็นการตอบแทนคุณนะคะ สำหรับวันนี้ฉันต้องขอตัวกลับก่อนค่ะ”

เซี่ยซีหว่านพูดจบก็โบกมือลาในทันที

แต่สวี่เส้าหนานเข้ามาขวางเธอไว้ และพูดว่า “เด็กขี้เหร่ คุณเลิกเล่นตลกกับผมได้แล้ว ผมจ่ายเงินไปตั้ง 1.3 พันล้านหยวนเพื่อซื้อตัวคุณมา ผมไม่ได้ต้องการคำขอบคุณจากคุณหรอกนะ”

เซี่ยซีหว่านมองเขาด้วยความสงสัย และพูดว่า “คุณชายสวี่ คุณหมายความว่ายังไงคะ?”

สวี่เส้าหนานมองเธอที่แสร้งทำเป็นใสซื่อ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหาเธอใกล้ ๆ และพูดว่า “ขึ้นเตียงเดี๋ยวนี้ คุณไม่เข้าใจที่ผมพูดเหรอ หรือว่าคุณกับสามีไม่เคยขึ้นเตียงด้วยกันมาก่อน?”

เซี่ยซีหว่านเดินถอยหลังอย่างรวดเร็ว เธอสะดุดกับขอบเตียงและทำให้เธอล้มตัวลงบนเตียงในทันที เมื่อตอนที่เธออยู่เมืองไห่เฉิง เธอบอกคุณท่านลี่ว่าเธอแต่งงานแล้ว แต่พวกเขาไม่รู้ว่าสามีของเธอเป็นใคร และต่อมาลู่ซือเจี๋ยก็ได้ลบร่องรอยทั้งหมดของเธอทิ้งไป

ดวงตาอันสดใสของเซี่ยซีหว่านมองใบหน้าอันหล่อเหลาของสวี่เส้าหนาน จากนั้นเธอจึงรีบยกมือขึ้นผลักเขาออกไป และพูดว่า “คุณชายสวี่คะ ในเมื่อคุณรู้ว่าฉันมีสามีแล้ว คุณก็ไม่ควรมาสนใจผู้หญิงที่แต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”

“ผมสงสัยนิดหน่อยน่ะว่าใครคือสามีของคุณเหรอ เขาไม่มีเงินก็เลยส่งคุณมาประมูลที่งานเลี้ยงส่วนตัวอย่างนั้นเหรอ?”

ไม่ใช่นะคะ !

คุณชายลู่ของเธอรวยมาก และตอนนี้ก็รวยมากยิ่งขึ้นไปอีก !

อย่างไรก็ตามเซี่ยซีหว่านจะไม่บอกเขาเกี่ยวกับการแต่งงานในระยะเวลาสั้น ๆ ของเธอกับลู่หานถิง เธอจึงพูดว่า “คุณชายสวี่ วันนี้ฉันมาเพื่อช่วยเพื่อนของฉันจึงทำให้เรื่องกลายเป็นเช่นนี้ ฉันซาบซึ้งในความช่วยเหลือของคุณจริง ๆ นะคะ แต่ฉันรักสามีของฉันมาก ฉันไม่อยากนอกใจเขาค่ะ”

สวี่เส้าหนานคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนเตียง จากนั้นเขาก็กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา และพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณไปหย่ากับเขาก่อน แล้วค่อยมานอนกับผม”

“...” คุณชายสวี่คนนี้บ้าไปแล้ว

เซี่ยซีหว่านอยากจะหนีออกไปให้ไกล เธอไม่อยากยุ่งกับคนที่มีอิทธิพลอย่างสวี่เส้าหนาน เธอจึงนอนนิ่ง ๆ อยู่บนเตียง จากนั้นก็หลับตาลง และพูดว่า “คุณชายสวี่ ฉันขอบอกคุณตามตรงว่า ตอนนี้ฉันหย่าแล้ว ดังนั้นเขาจึงเป็นสามีเก่าของฉัน ฉันมาที่มหานครเอมพีเรียลเพียงลำพัง และฉันไม่ต้องการเป็นหนี้คุณ ดังนั้นคุณจะทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ !”

“เด็กขี้เหร่ คุณอย่ามาล้อเล่นกับผม มันไม่มีประโยชน์หรอกนะ” สวี่เส้าหนานพูดพลางใช้มืออันแข็งแกร่งลูบไล้ไปที่ใบหน้าเรียวเล็กขนาดเท่าฝามือของเธอ และพูดว่า “บอกตามตรงนะ ตั้งแต่ผมกลับมาจากเมืองไห่เฉิง ผมก็ไม่เคยลืมคุณเลย ไหน ๆ คุณก็หย่าแล้ว ต่อจากนี้ไปคุณอยู่กับผมเถอะนะ”

เมื่อเขาพูดจบ เขาก็ฉีกชุดเดรสยาวผ้าชีฟองบนร่างกายของเซี่ยซีหว่านออกอย่างรวดเร็ว…

...

ณ ห้องสวีทสุดหรูอีกห้องหนึ่ง ร่างสูงโปร่งของลู่หานถิงกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ริมหน้าต่าง

ภายในห้องสวีทสุดหรูแห่งนี้บรรยากาศเงียบสงบมากยิ่งนัก

ฉงเหวินเริ่มรู้สึกหวาดกลัว เขากลัวว่านายน้อยของเขาจะมาระบายทุกอย่างลงที่เขา เขาจึงพูดว่า “นายน้อยครับ คุณจะไม่ไปดูห้องข้าง ๆ จริง ๆ เหรอครับ คุณชายสวี่เข้าไปแล้ว ผมคิดว่าเวลามันผ่านมาเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วนะครับ เผื่อว่าพวกเขาจะ...”

ขณะเดียวกันลู่หานถิงก็หันกลับมา ดวงตาอันเฉี่ยวมของเขาฉายแววดุดันและเดือดดาล เขา

เหลือบมองฉงเหวิน และพูดว่า “วันนี้แกพูดมากจังนะ”

“...” ฉงเหวินจึงรีบหุบปากอย่างรวดเร็ว ไม่ครับ ผมเป็นใบ้ !